Giriş

GİRİŞ

Şuan mesleğim için tuttuğum eve gidiyorum.Bavulum çok büyüktü.Tuttuğum evde bir de ev arkadaşım vardı gidince tanışacaktım.Tuttuğum ev küçük bir evdi ,yani aslında bana yetecek kadar küçük bir evdi.Eve vardığımda bavulumu yerleştirdim .Büyük bir bavuldu ama içinde büyük eşyalar olduğundan hızlıca yerleştirivermiştim.

Ev arkadaşım 1 hafta sonra gelecekti.Umarım eski sınıf arkadaşlardan tanıdığım biri olurdu…

…

1 HAFTA SONRA…

Dilimi eşek arısı soksaydı da demeseydim o cümleyi… Ne mi oldu işte anlatıyorum:

Gördüğüm manzara karşısında afalladım.

- S-Senin ne işin var burada ?

-ASIL SENİN NE İŞİN VAR BURADA?

O an anladım ki pek iyi bir plan değilmiş bu eve taşınmak.Hazal şu an da tam olarak karşımda duruyordu.Kısaca anlatim nefret ettiğim tek kişi kendisidir.Ev sahibiyle konuştum Hazalla aynı evde olmamak için ama ev sahibi başka bir seçeneğin olmadığını belirtti

Bu durum tabiki de benim sinilerimi bozdu başka bir eve taşınmayı düşündüm ama yeterli bütçem yoktu bir süre mecbur dayanıcam Hazala diyerek kendimi geçiştirdim.

Sabah oldu ben işimin ilk günü için hazırlıklara başladım evden çıktım ve yürümeye başladım Allahdan evim hastaneye yakındı 10 Dakikada geldim hastaneye.

İlk olarak iş arkadaşlarımla tanıştım hepsi çok iyi insanlardı ama karşımda tanışmak için daha önceden tanıdığım birini görene kadar…