Başlangıç

Bir insanı terk etmek o kadar kolay olabilir mi? Peki bu en yakınınızsa...

Ben herkesten nefret ederim. Bilmiş insanlardan başkalarını ezerek,küçümseyerek kendilerine bir yer yapanlardan, burunları havada olan insanlardan kısacası bu dünyadaki insanlardan nefret ederim.Benim dünyam neresi mi daha çok cehennemim mi desem bir imtihanım mı desem bence bu imtihandan bile ötesi bir intikamdı bu..

Herkesin hikayesi belli bir yaştan sonra başlar benim hikayemde yedi yaşındayken başladı.

Ben kim miyim? Hayalet, yaşayan bir ölü ben Arya keskin benim esaretim çocukken başladı şimdi görelim bakalım esaretim mutluluğa mı? Yoksa ölüme mü? iki seçenekten biri artık kaderimdi.

Babama avazım çıktığı kadar bağırıp yalvarıyordum " baba yalvarırım bırak beni"annemde bize yetişmeye çalışıp bağırıyordu " Bekir bırak nolur o daha küçük nolur bırak"annemin bağırmasıyla babam biraz duraksadı fırsat bilip kaçmaya çalıştım. Ama kolumdan tuttuğu gibi tokatı yapıştırdı "ahh" diye ağzımdan çığlık çıktı. Annem koşarak yanımıza geldi.
"Kızım,kızım iyi misin?"dediği an babam kolundan tutup ayağa kaldırdı ve anda tokat attı."anne, anne kalk hadi iyi misin" dedim. Annemin gözünden bir yaş firar etti. "Ağlama, ağlama bu adama yenilmeyeceğiz biz kazanacağız" dedim. Babam tokatı atıp gitmişti. Biz annemle birbirimize sarılmış ses çıkarmadan göz yaşlarımızı akıtıyorduk.

İki tane abim vardı. Babam ikisinide çok severdi birtek benden nefret ederdi. Abimgili, saçlarını seven adam benim kafamda saç bırakmadan asla bırakmazdı.

Küçük olmama rağmen her şeyi bilirdim altı yedi yaşındaki çocuk ne bilebilirki? Ben o küçük boyumla, küçük ellerimle herşeyi bilirdim... Ben acı çocukluğum bunu çok iyi bilirdi.

Ben bunları düşünürken babam yanımıza geldi. Annemin kolundan tutup kaldırdı "Gel buraya sana çok iyilik yaptım" diyip sürükleyeme başladı. " Baba nolur bırak annemi" dediğim an arkamdan kocaman kollarıyla birisi sardı beni. Babam annemi kolundan tutup bir korumaya verdi. Koruma annemi sıkı sıkı tutuyordu,annem hareket bile edemiyordu. Babam ortamıza geçip konuşmaya başladı." Kızında aynı senin gibi sizin ikinizden de bir bok olmaz"dedi ve bana döndü "seninle sonra görüşeceğiz Fırat götür şu gereksizi" koruma kafasını sallayıpbeni sürüklemeye başladı. "Bırak beni bırak!"

Adam beni ciddiye bile almadı. Arkamdaki seslere döndüm. "Bırak kardeşimizi" diyen Gökmen abimdi. " Seni doğduğuna pişman ederiz" diyen Selim abimdi. Aramızda o kadar yaş farkı olmamasına rağmen sanki büyümüşlerde koca adam olmuşlar. Gökmen abim benden altı yaş büyüktü, Selim abim ise üç yaş büyüktü.

Korumaya saldırdılar ama o koca gövdeyi yıkmak kolay değildir. Aslında şaşırmıştım babam onları bizden uzaklaştırmaya çalışırdı. Annem abimgili arada sırada görsede ben yıl da üç kez görürdüm.Yanımıza iki tane daha koruma gelip. Koruma ın birisi Görkem abimi diğeri Selim abimi tuttu. Ben adamdan kaçmaya çalışırken, ağzımı bir bez parçası ile kapattı. Kaçmaya çalıştım ama maalesef gerisi karanlık bir yerdi...

Yeşim Keskin'den

Arya' yı götürdüklerin de çırpınmaya başladım. " Bırak beni kızımı getirin"Bekir yanıma yaklaşmaya başladı. "Bekir söyle getirsinler kızımı" bekirin dudakları yukarıya doğru kıvrıldı. "Sen kızını o kadar çok mu seviyorsun?" Evet desem kızıma yapmadığını koymazdı, hayır desem de aynısı olacaktı en iyisi inkar etmemekti. Sesim kısıla, kısıla "evet" dedim. "İyi inkar etmedin"napacaktı kızıma. "Bırak nolur kızımı ne istesen yaparım Bekir!" Bekir saçımdan tuttuğu gibi yere attı. Gözümden yaşlar akmaya başladı ama kendime değil kızıma ağlıyordum onu bu dünyaya getirmemem lazımdı hepsi benim yüzümdendi bu adamı gördüğüm an aşık olmuştum. Bu yaptığım şeye pişman olmak için çok geçti artık fiziksel yaralarımamı ağlasam,ruhumda ki yaralara mı ağlasam, çocuklarıma mı ağlasam? Her şey çok geçti artık.

"Bırak ne yapacaksan bana yap ama ona karışma" kolumdan tutup kaldırdı kolumu o kadar set tutuyordu ki bir süre sonra kolum morarmaya başladı. Bu ilk değildi ama ilk kez bu kadar çökmüştüm. " Seni ve kızını asla bırakmayacağım niye biliyor musun-" sözünü kestim hemen "ben seninle zorla evlendim Bekir sana zorluk çıkarttım ve çıkarmayada devam edeceğim beni sevme kızımıda sevme bana işkence yap ama ona dokunma nolur" Bekir gözümün içine öfkeyle bakıyordu.

" Sizin ölümünüz benim elimden olacak."

" Hayır" diye bir isyan firar etti ağzımdan.

" Kızını neden sevmiyorum biliyormusun çünkü sana benziyor" ne yani sırf kızım bana benzediği için mi sevmiyordu?

Onu asla kendi canından kanından saymamıştı. " Sana yaşattığım herşeyi ona on katını yaşatacağım en kötüsüde ne biliyor musun o küçücük bedeniyle benim yapacaklarıma nasıl katlanacak bunları hiç düşündün mü?" Duyduğum şeyleri şokuyla olduğum yerde kaldım. " Anne!" aynı anda konuşan evlatlarıma baktım. Onların burda olmaması lazımdı. Selim ve Gökmen yanımıza koşarak geliyorlardı.

İkisinin arasındaki bağı asla çözemedim. Belki de canım dan çok sevdiğim evlatlarımı ayda üç kez gördüğüm içindir. Bu pislik adamın üç rakamıyla alıp veremediği şey ne hiç anlamıyorum. Bekir ne benimle boşanıyor ne de bana işkence yapmaktan vazgeçiyor...

Evlatlarımın ikisi de soluk soluğa kalmıştı. " Anne Arya'yı zorla siyah, büyük bir arabaya bindirdiler" Selim in dedikleriyle gözlerim kocaman oldu.

" Bekir kızımı nereye götürdüler, söyle hemen getirsinler" dedikleriyle Bekir kahkaha attı.

" Sen bana emir mi veriyorsun, O kuş kadar beyninle" adi adam ne olacak. Gökmen ve Selim bize bakıyorlardı. Bekir cocukların olduğunu o olamayan aklına getirdi. Beni asla evlatlarımın yanında dövmezdi. Beni saçım dan tuttuğu gibi yere attı. Ve bu düşüncemide yalana vurdu. Kolumdan tutup kaldırdı bir odaya sürükledi. Odaya resmen fırlattı köpek. Kapıyı üstümüze kilitledi. Evlatlarım dışarıdan bağırıyordu. " Baba aç kapıyı nolur" Selim'in bağırmasıyla kendime geldim. "ne yapmaya çalışıyorsun çocukların yanında"gözlerini gözlerime dikti "kes sesini" öfkeyle bakan gözleri nefrete büründü. "Nolur kızımı bana getir" dediğim an karnıma bir tekme attı."ahh" evlatlarımın seslerini duymaz olmuştum.Bu it çocuklarımı götürtmüştür. Kısılan gözlerimle Bekir'in elinde ki kemeri gördüm. Benim canım kızım küçük bedeniyle nasıl dayanırdı? O gün bekir'in beni bayılana kadar dövdüğünü hatırlıyorm sonrası karanlıktı...

•
Selam!
Bu benim ilk kitabım
Yazım hatalarına dikkat ettim ama gözden kaçırdığım yerler varsa kusura bakmayın.
Görüşürüz
İyi okumalar:)