GIRIS:

ÖNCELİKLE BU YAZDIĞIM KİTABIN İLK KİTAP OLDUGUNU VE NEREDEYSE BUNU PAYLAŞMANIN BİLE BİR ZAMANLAR BENİM İÇİN İMKANSIZ OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRSEK GERÇEKTEN EN AZINDAN KENDİMCE BİR ŞEYLER BAŞARMIŞIM DEMEKTİR. BU SATIRLARI YAZMAK BİLE BENİM İÇİN TARİF EDEMEYECEGİM DENDE GUZEL VE BAMBASKA HİS 🥹 EĞER OKUYUP YORUM YAPARSANİZ COK SEVİNİRİM.

ESARETİN YANKISI
Yıl'ın ilk kar taneleri yerle buluşurken, kış soğukluğu anımsanamaz derece de kötüydü. Atıkları her adımla ormanın derinliklerine karışan çift; birer iki siluet'en farksızdı. ‘Bunu yapmamız şart mı?’ Kadının sesinde saf bir ızdırap vardı.
‘Mecburuz" diyen adam ise hiç olmadığı kadar çaresiz ve korku doluydu. Kendisi için değil, sevdiği kadın ve evladı için... ‘‘Başka çaremizin olmadığını sende biliyorsun" Zulüm gibi bir şey olsa da yapıp yapacağı her şey evladını yaşatmak içindi.
kundak'taki çığlık çığlığa ağlayan bebeğe daha sıkı sarılırken, sık sık geldiği yöne doğru bakıyor, birileri tarafından takip edilip edilmedigini anlamaya çalışıyordu.
‘‘O bizim kızımız’’ dedi kadın, inci gibi dökülen gözyaşlarına bir yenisi eklenirken, hıçkırmamak için eliyle dudaklarını kapatı. Histerik bir şekilde başını iki yana sallarken, ‘‘Yapmayalım’’diye fısıldadı kor bir sesle.
‘‘Ayla’’ sevdiği kadının ismi dudaklarından belki de ilk kez ızdırap'la dökülürken, titreyen kirpiklerinin arasından süzülen bir damla yaşa engel olamadı. ‘‘Yalvarırım yapma, başka çaremizin olmadığını sende biliyorsun’’
‘‘Benim kızım’’ diye, fısıldadı kadın hıçkırırken. ‘‘Nasıl bırakırım?’’
Sevdiği kadının elini daha sıkı tutarken, ‘‘Sadece bir süreliğine’’ diye söz verdi adam, kalbinin sıkıştığını hissediyor, karısı ve kızıyla mutlu bir hayatı yaşamak yerine kabus gibi bir hayata adım atıyordu. ‘‘Sana söz veriyorum Ayla, kızımızı almaya geri gelicez ve o zaman hiç olmadığımız kadar mutlu bir aile olucaz’’
Sözleri; bir yeminden küle dönüştü. Dönüşen kül parçaları, gökyüzünden süzülen kar tanelerine, kar taneleri ise gece ayazında paramparça olan aileye şahitlik etti.
‘‘Ya bulurlarsa?’’ diye sordu kadın dehşet'e kapılarak, koştuklarından belki 'de ağlamasından nefesi kesik kesik ve düzensizdi. ‘‘Ya kızımızı bulur ve öldürürlerse?’’
‘‘Hayır’’ adamın dudaklarından dökülen sözler karanlık gökyüzünde yankılandı. Kendisini hiç olmadığı kadar güçsüz hissederken, güçlü görünmeye çalışmak en zoruydu. ‘‘Bu asla olmayacak’’
Sık ağaçların arasından karanlığı yaran ateş ışığıyla beraber kendilerine doğu yürüyen yaşlı kadın, bir eli'nde tutuğu meşale'yle önünü aydınlatırken ve diğer yandan başına taktığı pelerini tutarak düşmesini engellerken, ‘‘Bir an kararınızdan vazgeçtiğinizi sandım" dedi, çiftle karşı karşıya geldiği vakit.
Kadın korkarcasına kundaktaki bebeğini kocasından alırken, hıçkırarak başını iki yana salladı. ‘‘Yapamam’’ Geriye doğru bir adım attı, ardından bir adım daha.‘‘Kızımı bırakamam’’ Bebeğini bağrına basarken ‘‘Alma kızımı benden’’ diye fısıldadı.
‘‘Ayla...’’Adam yutkunurken, başını iki yana salladı.‘‘Kızımızı almaya geri gelicez, lütfen daha fazla zorlaştırma’’
‘‘Kızım’’ diye fısıldadı kadın, elinin tersiyle gözyaşlarını silerken. ‘‘Benim bahtsız güzel kızım’’
‘‘Artık gitmeliyiz’’ dediğinde adam, kadın sevdiği ama bir daha hiç affetmeyeceği kocasına saf acıyla baktı. ‘‘Bana birkaç dakika ver, kızımla vedalaşmam için. Lütfen...’’
Sertçe yutkunurken, ağır ağır başını salladı adam. ‘‘Az ileride’’ dedi zorlukla konuşurken, 'Bekliyorum’’
Hızlı bir şekilde ordan uzaklaştığında, bir ağaca yaslanırken, yumruk olan eli ağzına kapandığında , ‘‘Allahım" dedi kısık sesle. ‘‘Ne yapıyorum ben, çok çaresizim, kahretsin!’’
Sesinde ızdırap varken, yumruk yaptığı elini sertçe ağaca geçirdi, art arda. ‘‘Çok çaresizim, ellim kolum bağlı. Ne yapıcam..?’’ Daha fazla onu taşıyamayan dizleri, yere çökmesini sağladığında, başı öne düşerken, ‘‘ Ne yapıcam?’’ dedi sayıklayarak ve neredeyse kıvranarak.‘‘Elim kolum bağlı...’’
Omzuna dokunan ele döndüğünde, yaşlı kadının peşinden geldiğini anca fark edebilmişti. ‘‘Kızına, kendi torunum gibi bakacağımı biliyorsun’’
Eli durmaksızın sıkışan kalbinin üzerine gittiğinde, ‘‘Kızımı almaya geri gelicem’’ dedi adam.
Yaslı kadın başını sallarken, iç çekti. ‘‘kızın önce Allah'a, sonra bana emanet "
Adam düştüğü yerden kalkıp kadının karşısında durduğunda, ‘‘Önce Allah'a,’’ sertce yutkundu. ‘‘Sonra sana emanet, kızım sana emanet...’’ dediginde, bebegin ağlamasını dindiren, sevdiği kadının nini söyleyen sesi ormanın derinliklerine karıştı...
‘‘Bu tepe pullu tepe, nenni de yarim nenni. Su gelir sere serpe eski de yarim hani,
Dediler yar uyumuş, nenni de yarim nenni. Uyardım öpe öpe eski de yarim hani,
Dediler yar uyumuş, nenni de yarim nenni. Uyardım öpe öpe eski de yarim hani?’