KARAKTER TANITIMI 🌊

(BAŞLAYALIM )

GÜNEŞ ÖZTÜRK

Güneş, girdiği ortamın sessiz kalmasına pek izin vermeyen insanlardandı. Bazen kahkahası evin bir ucundan diğer ucuna ulaşır, bazen de kimseye bir şey söylemeden saatlerce denizi izlerdi.
Onu tanımayan biri, ilk bakışta rahat ve umursamaz olduğunu düşünebilirdi. Oysa Güneş'in kafasının içinde aynı anda onlarca düşünce dolaşırdı. Sadece bunların hepsini herkese anlatmayı sevmezdi.
17 yaşındaydı.
Müziğin hayatında ayrı bir yeri vardı. Şarkı dinlemek onun için yalnızca vakit geçirmek değildi; bazı şarkıları belirli insanlarla, bazılarını belirli anlarla bağdaştırırdı. Bir şarkıyı yıllar sonra duyduğunda, o şarkının çaldığı günü bütün ayrıntılarıyla hatırlayabilirdi.
Şarkı söylemeyi seviyordu. Bunu herkese göstermektense çoğu zaman odasında, kulaklıklarını takıp kendi dünyasına çekildiğinde yapardı.
İnatçıydı.
Hem de fazlasıyla.
Bir şeyi kafasına koyduysa onu fikrinden döndürmek neredeyse imkânsızdı. Özellikle de karşısındaki kişi Alp ise...
Çünkü Alp, Güneş'in kardeşiydi.
İkisi çocukluklarından beri birbirlerinin en büyük destekçisi ve en büyük sinir kaynağı olmuşlardı.
Birbirleriyle kavga edebilirlerdi.
Ama biri diğerine gerçekten zarar vermeye kalkarsa, ilk yanında olacak kişi yine diğeri olurdu.
Güneş'in en büyük özelliklerinden biri de buydu:
Sevdiklerini kolay kolay bırakmazdı.
Ve bu yaz, eski arkadaşları ile tekrar dan bı araya gelecekti

KUZEY GÖKTÜRK

Kuzey'in ilk izlenimi genellikle yanılttı.
Sessiz görünürdü.
Sakin görünürdü.
Hatta bazıları onu biraz soğuk bile bulabilirdi.
Ama onu gerçekten tanıyanlar bunun yalnızca ilk birkaç dakikalık hâli olduğunu bilirdi.
18 yaşındaydı.
Arkadaş grubunun içinde özellikle rahat olduğunda bambaşka birine dönüşürdü. Saçma bir şeye dakikalarca gülebilir, hiç beklenmedik bir anda ortaya attığı bir cümleyle bütün ortamı dağıtabilirdi.
Fakat Kuzey'in bir huyu vardı:
İnsanları dikkatle izlerdi.
Kimin morali bozuk?
Kim bir şey saklıyor?
Kim gerçekten gülüyor, kim sadece gülüyormuş gibi yapıyor?
Bunları çoğu zaman diğerlerinden önce fark ederdi.
Lina'nın abisiydi.
Kardeşiyle sürekli tartışsalar da Lina söz konusu olduğunda korumacı tarafı hemen ortaya çıkardı.
Güneş'le ilişkisi ise ilk başta biraz farklı olacaktı.
Çünkü Güneş'in inadı, Kuzey'in sakinliğine pek uymazdı.
Ve ikisi aynı ortamda kaldığında...
Sessizlik uzun sürmezdi.

LİNA GÖKTÜRK

Lina'nın olduğu bir yerde sessizlik uzun süre yaşayamazdı.
Konuşurdu.
Çok konuşurdu.
Hem de bazen anlatacağı şeyin önemli olup olmadığına bakmadan.
Ama onu eğlenceli yapan şey yalnızca konuşkanlığı değildi. Lina, arkadaş grubundaki insanların arasındaki en küçük değişiklikleri bile fark eden biriydi.
17 yaşındaydı.
Birinin ses tonu değişse hemen anlardı.
Birinin canı sıkkınsa onu konuşturmaya çalışırdı.
Birinin âşık olduğundan şüphelendiyse...
İşte o zaman işler karışırdı. 😭
Kuzey'in kardeşiydi ve abisinin sinirini bozmak konusunda kendisini oldukça başarılı buluyordu.
“Abi, sen kaç yaşındasın?”
“Lina.”
“Tamam sustum.”
“Beş saniye önce de sustum demiştin.”
“Bu sefer gerçekten sustum.”
“Daha konuşuyorsun.”
“Evet ama son cümlem.”
Lina'nın hayatındaki en önemli şeylerden biri arkadaşlarıydı.
Ve o yaz, altı kişinin arasındaki bağın düşündüğünden çok daha güçlü hâle gelecekti.

ALP ÖZTÜRK

Alp, Güneş'in kardeşi olmasına rağmen ikisinin birbirine hiç benzemediğini düşünen insanlara sık sık hak verirdi.
Çünkü Güneş ne kadar inatçıysa Alp o kadar rahat görünürdü.
Güneş bir şey için on dakika tartışabilirdi.
Alp ise omuzlarını silkip:
“Tamam, sen haklısın.”
der ve beş dakika sonra aynı şeyi tekrar yapardı.
18 yaşındaydı.
Şakayı severdi.
Arkadaşlarının moralini düzeltmek konusunda iyiydi ama kendi problemlerini anlatma konusunda aynı başarıyı gösteremezdi.
Bazen fazla rahat davranmasının altında söylemediği şeyler olurdu.
Güneş bunu fark eden nadir insanlardan biriydi.
Kardeşini kızdırmak onun için neredeyse günlük bir görevdi.
Ama Güneş gerçekten üzgün olduğunda Alp'in şakaları bir anda kesilirdi.
Çünkü kardeşini herkesten iyi tanırdı.

DENİZ ALBAYRAK

Deniz, grubun denge noktasıydı.
Herkes aynı anda konuşurken dinleyen,
herkes kavga ederken araya giren,
herkes bir plan yaparken “Bunun sonu kötü bitecek” diyen kişiydi.
Ve çoğu zaman haklıydı.
17 yaşındaydı.
Sakinliği bazen yanlış anlaşılırdı. İnsanlar onun hiçbir şeyi umursamadığını sanabilirdi.
Oysa Deniz, diğerlerinden daha fazla şey fark ederdi.
Sadece her şeyi söylemezdi.
Arkadaşlarını gerçekten önemserdi.
Birlikte geçirilen sıradan anların bile değerini bilirdi. Gece bahçede oturmak, müzik dinlemek, sahile yürümek, sabaha kadar konuşmak...
Bunların bir gün özleneceğini herkesten önce hisseden kişiydi.

GÖKTUĞ ATAN

Göktuğ'un bulunduğu bir ortamda “sakin bir akşam” planlamak baştan başarısız olmaya mahkûmdu.
Çünkü onun aklına mutlaka bir şey gelirdi.
Gece denize girmek mi?
“Girelim.”
Saat gece on ikide sahile gitmek mi?
“Gidelim.”
Herkesin uyuduğu bir saatte mutfaktan yiyecek aşırmak mı?
“Ben varım.”
18 yaşındaydı.
Macera konusunda sınırları biraz fazla genişti.
Ama Göktuğ'un en güzel tarafı, arkadaşlarının yanında kendilerini oldukları gibi hissetmelerini sağlamasıydı.
Kimseyi dışarıda bırakmazdı.
Grubun en saçma fikrinin bile bir şekilde güzel bir anıya dönüşmesini sağlayabilirdi.
Belki de bu yüzden altı kişi bir araya geldiğinde...
Göktuğ'un olduğu hiçbir gün sıradan geçmeyecekti.