𝐼.

Elfida,bir belalı başımsın.Elfida beni fark etme sakın.Omuzumda iz bırakma,yüküm dünyaya yakın.Elfida,hep aklımda kalacaksın.' diye mırıldanıyordum dört yılda yollarını ezberlediğim mezarın başına giderken. “Anne bugün'de geldi Elfidam, evet baba yok ama bir gün illaki getireceğim” dedim konuşmamaktan kısılmış sesimle “Acaba bilse ne yapardı?istermiydi? ” bu sefer sadece bakmıyordum mezarın başında eğilerek üstündeki kızıl saçlı oyuncak bebeğin saçını okşadım. “Bunu baban almıştı bana biliyor musun annecim.Şimdi yanımda olsaydın seninde saçlarını severdim.” dedim hiç görmediğim kızımın mezarına bakarken. “Bugün tedavi sonunda bitti, dedenin şirketinin başına geçeceğim.Ama tabikide her gün geleceğim. ”ama nın 'a' harfi uzatarak.Bizi bölen şey korumam Alp'in
“Deniz geç kalıyoruz. ” demesi oldu. “Tamam geliyorum. ”diyerek cevap verdim.Kızıma dönerek“Yarın,görüşürüz Elfidam,belalı başım. ” arkamı dönüp “Hadi,Alp gidelim o lanet yere. ” evet lanet yer diyordum çünkü babam ve her şeyinden nefret ediyordum o adamın intihar etmesi iyiydi ama annem ve ben arabadayken değil.O'nun yüzünden kızım kaybedip dört yıl boyunca tedavi görmüştüm ama şimdi toparlanıp şirketinden isimini silmeye gidiyordum.

Düşüncelerden Alp'in sesiyle ayrılmıştım.“Deniz,hadi gidelim”Alp aslında korumam ama çalışanlarımla arkadaş gibi olduğum için ismim ile hitap ediyorlardı. “Kızımı özlemiştim Alp. ”

🥀

Arabadan inip önümdeki büyük şirkete baktım.Babamın istediğim tek mirası.Kendim istememiştim planlarım vardı.Hızlı bir şekilde adımlayıp güvenliğe baş selamı vererek içeri girdim.Kapının yanında asistanım vardı.
“Hoş geldiniz Deniz hanım”
“Hanım deme Deniz yeterli Selen”
“Peki Deniz”
“Selen,hoş buldum”
Konuşmamız bittikten sonra asansörün yanından geçip merdivenlere doğru yürüdüm.Selen isyan edecekti kesin
“Deniz,ben asansörle gitsem? ”
Tam tahmin ettim gibi.
“Tamam sen git Selen”
O asansöre doğru giderken ben kafamı kaldırıp katlara baktım.Sonu yok bunun!
“Tabana kuvvet Lavinia” Diye mırıldanıp
teslim oldum.

Bir kaç dakika sonra odama varmıştım aman ne varmak ayaklarım bi ara bizi bırak sen git dedi!
Güzel güzel şeyleri düşünürken kulağıma korkulu rüyamın sesi geldi.
“Denizz n'aber birtanem”
Bu sesi duyunca intihar edesim geliyor yemin ederim.“Kötü Kaan sen nasılsın canım? ”dedim samimiyetsiz bir sesle
“N'oldu emoc”
“O kim? ”
“Bilmiyor musun Deniz? ”
“Hayır ”dedim net bir sesle.
“Seni doğduktan sonra kapsüle mi koydular bacım”diyince ağzına şöyle bir tane ça-öhm neyse bugün iyi günümdeyim.“Evet,Kaan” dedim.o ise ağzının içinden “Çirkin,çıngıraklı yılan,kızıl şeytan,cadı,deli” diye geveledi.
“Son dediğin doğru ve öbürleri içinde teşekkürler Kaan”diyerek onayladım onu
Kaan çıktıktan sonra işlerime döndüm.
Yarın diğer ortaklarla toplantımız olduğu için rapor ve evrakları kontrol ediyordum.

Tam odaklanmışken tabikide kimse beni rahat bırakmayacağı için kapı çaldı.'Gel' komutumu verdikten sonra içeri bir kadın kafası girdi.Kim olduğunu bilmiyordum. “Şey Deniz hanım ” dedi çekingen bir tavırla “Hanım yok düz Deniz ”dediğimde şaşırmıştı büyük ihtimalle patronuna nasıl ismiyle hitap edeceğini düşünüyordu.“Deniz bir şey istiyor musunuz diye soracaktım” bu kız fazla mı çekingen?“Teşekkürler,ismin ne bu arada?”bu kız buna da utandı! “İsmim Mira benim ” dedi. “Tamam,Mira bu arada korumam Alp'i bul benim gönderdiğimi söyle anlar ” dedim göz kırparak. “Neyi? ”anlamadı,anlamadı,anlamadı “Kaan burada olsa sana ne derdi biliyor musun” “Ne derdi Deniz?” aklımda tek bir kelime vardı “Safoz”

🥀

İlk bölüm biraz kısa oldu😔👊
Kusura bakmayın
Beğendiyseniz oy vermeyi ve beni takip etmeyi unutmayın!!!
🤍