EFGAN

Söz olur toprak çiğner, söz olur deniz yutar. Biri deniz, diğeri karaydı onlar. Bir gece ansızın saat yelkovanın akrebin peşinden koşturmaktan yorulduğu bir vakte dayanıyordu. O gece bir mum yaktılar, ve karanlık ateşin sahiplerini o gece sakladı. Ateş o gece suçsuzları tutuşturmaya başladığında, ne denizler dindirebildi o alevleri, ne de toprak; o ateş mumdan başlamış gönüllerine doğru yükselmiş, onları öldürmek yerine onları cehenneme haps etmişti; ve bu sefer elinde silahlar yoktu, onlar birer kurbandı, birer canavara dönüşmek üzere olan. Çünkü şeytanın bizden gizlediği bir sır vardı; cehenneme hep küle çevirmezdi, cehennem bazı günleri o külleri zemheri topraklara ekip sizden bir cehennem yaratırdı.

Şanslıysanız, o siz olmazsınız.