DUYULMAYAN BAĞIRIŞ

O gün annemler teyzemgile gideceklerdi.Tabii ben gitmedim. Bunun yerine arkadaşım Aleyna'yı dışarı çağıracaktım.Çagirmak için telefonla aradım:

—Alo, Aleyna dışarı çıkalım mı?
—Ben dedemlerdeyim o binaya gelebilir misin?
—Tamam sen hazırlan geliyorum.
Önce annem izin vermedi.Ama ben inadına gittim. Keşke gitmeseydim...Binaya girdiğimde içime bir urperti sardı. Çünkü bina çok korkunçtu.Hizlica merdivenleri koşarak çıkıyordum ki bir kapı açıldı. Ve ne olduğunu anlamadan adam beni bayılttı. Uyandığımda bir odadaydım. Ve yanımda bir kaç çocuk. Hemen kalktım ve etrafa kesici bir şey var mı diye baktım. Yoktu... Odada sadece nefes almamız için küçük bir pencere vardı.Pencereden kaçmaya çalışacaktım ki odaya beni bayıltan adam girdi.Adam benim kolumdan çekip odadan çıkardı. Beni duyan olursa diye bağırdım:

—Tek bir kelime daha edersen seni öldürürüm!

Çok korkmuştum ama sessiz olmam lazımdı.Adam beni ve bir kaç çocuğu alıp sanayi gibi ıssız bir yere götürdü. Bu çok katlı binanın içinde birodaya bizi kitledi ve gitti. Ne yapacağımı şaşırdım. Hem ağlıyor hemde kaçmaya çalışıyordum. Odada pencerenin önüne iki yatak vardı.Pencerenin bir tarafi kırılmış camlar ortada duruyordu.Hemen bir cam kırığı alıp kapıyı açmaya çalıştım ama olmadı. Ağlamaktan gözlerim kıpkırmızıydı. Bağırıyordum ama kimse beni duymuyordu.kacmaya çalışıyordum. Adamdan ses çıkmıyordu. Gitti sandım ve kapıya çocuklarla beraber hep birlikte tekme attık. Kapı açılmıştı. Hızlıca odadan kaçtım. Merdivenlerden hızlıca iniyordum. Arkamda bir anda adam belirdi. Daha hızlı koşmak için atlaya atlaya gidiyordum. Aşağıya vardım ama adam çok yakinimdaydi.Önumde çok uzun bir duvar vardı.Duvara çıkmaya çalıştım derken adam beni bir hamlede kucağına aldı ve başka bir odatya beni tek bıraktı.Diger çocuklar korkudan kaçmamış. Bide o kadar kaçın demiştim. Adam:

—Bir daha kaçmaya çalışamazsın! İşimi zorlaştırma!
—Birak beni pislik herif bırakkk!
Adam bu dediğime sinirlenmiş olacak ki beni tehdit etti:
—Bak sana bir kez daha diyorum, işimi zorlaştırma!Annen elimde ve en ufak bir hareketinde onu öldürürüm!
—Sana inanmıyorum!
—Öyle mi ;peki
Dedi ve odadan çıktı.Bes dakika sonra annemi odanın içine itti.
—Anne!İyi misin?
—Kızımm;
—Simdi inandın mi?
Dedi ve annemle birlikte odadan çıktı. Ağlayarak bir çözüm bulmaya çalışıyordum. Kapıyı yine aynı yöntemle açmayı denedim ve kapı gerçekten de açıldı.Hizla adamın arkasından cam parçasını fırlattım adama isabet etmişti.Annemi de alıp koşmaya başladık. Son anda adam annemi çekti ve annemi orada öldürdü. Ben arkama baka baka ağlayarak kosuyordum.ANNEE...

Kaçmayı başardım...
Aradan 1 ay geçmişti... Annemin cenazesini unutmuyordum...Bir daha da başka binalara girmedim...😑

SON...

SÜMEYYE DEMİRCAN