Seungminin acı hikayesi

BÖLÜM 5
(seungminle konuşulan kısımlarda dedi diyeceğim ama işaret diliyle dedi anlamında anlayın)

Chan:tamam bekliyorum

seungmin: ama benim ilk önce eve uğramam lazım 10-20 dk arası beklemelisin ona göre evden çık
chan: tamam seungmin ben seni beklerim
seungmin: görüşürüzzz
chan : görüşürüzzzzz
seungmin eve uğradı üstünü değiştirdi ve parka doğru yola koyuldu parkın önüne geldiğinde chanı gördü kendisine el sallıyordu seungminde ona karşılık el salladı ve yanına gitti
chan: merhaba nasılsın
seungmin: iyim sen nasılsın
chan . bende iyiym söylemeyi unuttum başın sağ olsun
seungmin: teşekkür ederim chan o gün yanıma gelip bana yardım ettiğin içinde teşekkür ederim herşey için minnettarım
chan: teşekkür etmene gerek yok kim olsa aynısını ya-
seungmin chanı böldü
seungmin: hayır chan kim olsa aynısını yapmazdı bana bu iyiliği yapacak tek kişi sendin sağırım ve dilsizim diye ne kim benimle arkadaş oluyordu nede kim bana yardım ediyordu ama sen beni her halimle kabul edip arkadaş olmak istedin bu yüzden sana gerçekten minnettarım
chan: sağır ve dilsiz olmak ayıp birşey değil seungmin ve ben seni her halinle kabul edip arkadaş olmadım ben seni sen olduğun için arkadaş oldum
seungmin duygulandı ve kafasını eğdi
seungmin: çok teşekkür ederim chan
chan : şimdi bana içini dökmeni istiyorum bana çocukluğunda yaşadığını herşeyi anlat
seungmin: chan nasıl anlatayım kendimden çok utanıyorum
han: utanılacak bir şey yok seungmin lütfen bana herşeyi anlat
seungmin : tamam anlatıyorum
chan: dinliyorum
seungmin: ben aslında çocukluğumu hiç yaşayamadım chan.
1 günüm hep babam denilen adam tarafından darp edilmekle geçiyordu.
hep kumar oynamaya giderdi eve döndüğünde sarhoş olmuş ve bütün parasını kaybetmiş şekilde dönerdi
parasını kaybettiği içinde sinirlenip beni döverdi bunları yaşadığımda daha 8 yaşındaydım
okula gittiğimde bütün çocukları anneleri ve babaları alıyordu
beni annem almaya gelirdi ama gelmediği gün işte o zaman anlardım ki babam evde ve annemi dövüyordu
o günlerde hemen koşa koşa eve gidiyordum ve babamı dışarı atıp kapıyı kilitliyordum
zaten sarhoş olduğu için dengede duramıyordu ve buda işime geliyordu
hemen annemi koltuğa otutturup pansuman yapıyordum
benlede kimse arkadaş olmazdı kimse işaret dili bimiyordu yada benim gibi sağır biri yoktu
bu yüzden küçükken oynanılan oyunların çoğunu bilmiyordum sadece kovalamacayı biliyorum onlarıda çocuklar birbirini kovalarken nasıl bir mantıkla oynadıklarını anlamaya çalışırken fark ettim
çok el hareketi yaptım gözlerin ağrımıştır özür dilerim chan...
chan: hayır sseungmin ben seni dinlemeyi çok sevdim ve sesin çok güzel
seungmin: sesim mi ben konuşamıyorumki
chan: hayır seungmin konuşabiliyorsun işaret dili senin konuşma biçimin çok akıcı ve ferahlatıcı bir sesle konuşuyorsun
seungmin bi anda ağlamaya başladı
seungmin: çok teşekkür ederim chan sana gerçekten minettarım
chan :hayır asıl ben sana minettarım senin gibi bir arkadaşa sahip oldum çünkü
seungmin hafifçe gülümsedi
chan :seungmin hadi şuradaki markete kadar kovalamaca oynayalım oradanda atıştırmalık bir şeyler alır burada yeriz
seungmin kafasıyla onayladı ve chan bir anda koşmaya başladı seungminde peşinden koşdu markete ulaştılır içeri girdiler ve reyonların içine girip birkaç atıştırmalık aldılar
kasaya yöneldiler seungmin ödemeye çalıştı ama chan kendisinin ödeyeceğini ve onun başka zaman ödemesini söyledi seungmin güldü ve kafasıyla onayladı
tam marketten çıktılarki seungmin, minho ve hyunjini gördü
seungmin chana dokundu ve eski oturdukları yere koşmaya başladı chanda tekrardan kovalamaca oynadıklarını sandı seungmine yetişmeye çalıştı
seungmin oturdu ve yalan söyledi
seungmin :kazandım
chan: sandığımdan hızlıymışsın
seungmin: bende birileriyim ne sandın
chan :hadi aldıklarımızı yiyelim
seungmin: tamam hadi yiyelim

Devam edecek:)