İntikam-12

Siyah arabalar kısa sürede etrafımızı sarmıştı. Arabadan inenler etraftaki adamları silahla vurmaya başladı. Adam benim şakağıma bastırdığı silahı çekip, "Kahretsin!"diye mırıldandı. Gözlerim yavaşça kapanırken bir adam yanıma gelip beni kucakladı. "Gözlerini açık tutmalısın" dedi sakin bir şekilde. Adamın yüzü ve sesi bir yerden tanıdık geliyodu. Dün parkta çarptığım adam gibi...
Beni kucağına aldığında göğsüne yaslandım. Beni hızlı adımlarla arabaya götürüp, arka koltuğa yatırıp ve yaralarıma bez parçaları bağlayarak ön koltuğa oturdu. Beni hastaneye yetiştirmek için hızlı sürüyordu. Az önce güçlü durmak için tuttuğum göz yaşlarım şimdi sessizce yanaklarıma akıyordu.
Arabayı sürerken bir yandan da bana bakıyordu. Sonunda hastaneye geldiğimizde beni tekrardan kucağına aldı.

Hastaneye girdiğimizde hemşireler benim için oda hazırladılar. Karnıma gelen kurşun derim olduğu için ameliyat etmişlerdi bu yüzden verdikleri ilaç sayesinde uyumuştum.Ama bacağımdaki yara fazla derin olmadığı için pansuman yapıp sarmışlardı. Yaklaşık 1-2 saat sonra uyandığımda kendimi lüks bir odada buldum. Ama burası benim odam değildi.Panikle yataktan doğrulduğumda karşımda oturarak bana bakan adamı farkettim. "Korkma... Yaralı olduğun için buraya getirdim" dedi. Daha yeni uyandığım için kafa karışıklığıyla onu dinlemiyordum. "Babam... Nerede?" diye mırıldandım. " En son onu bulmaya gitmiştim ben... " Sesim titriyordu. Adam beni korkut mamak için yavaş adımlarla yanıma gelerek oturdu. " Şşş sakin olmalısın... Daha yeni uyandın ilaçların etkisi geçene kadar biraz daha dinlen. Sonra bunları konuşalım olur mu?" dedi. Sesi beni korkutmamak için alçak ve nazik çıkıyordu.