18. bölüm · Düşmanımsın

18

Nisa kurgular

Defnenin anlatımı
1 gün geçmişti tam birgün lara özlemiştim beni abim vurmuştu ihanet ederek

çınar geldi birden

şimdi dinle beni sana şuan anlatacaklarımla şok olucan ve ömrünün sonuna kadar pişman
olacaksın dedi sus dinle yoksa anlatmam

susmam gerektiğini anlayıp onu dinledim

herşey abinin anlattığı herşey yalan sana şuan anlatıyorum çünkü burdan sağ çıkamayacaksını baran ölüm haberini aldı öldü biliyo seni

gelelim abin konusuna kazayı yaptıran bendim arabanın frenlerini bozarak baranın suçu yıktım baban ve onun düşmanı olduğum için böyle birşey yaptım aslında baran baya oğraştı kendi canını tehlikeye attı sizinkiler için ama

öldü annen ve baban sen ise onu
dinlemedin istediğim şey buydu işte ve oldu
baran tam kesin ölüm haberini.
aldı ve artık o küçük farene bile bakamaz sende ölücen burda yani kızın ortada kalıcak ben ise hayatınızdan çıkıcamm hahhah

pis pis güldü barandan suçsuz günahsız yere 2 yıl çocuğundan ayırdım çığlık attım
Allah belanı versin it herif bitirdin hayatımı öldür gel öldür ddedim sonra gözüm kapandı birden

koray anlatımı 1 hafta sonra

Ada lara içeri.girdi onları hazırlattığım odaya götürdüm üzgünüm ama lara için
çabalamam gerekiyodu baranın odasına gidip baktım yoktu orda defnenin odasına baktım oradaydı defnenin yastığını almış eline öylece duruyodu

odaya girmedim çünkü izin vermezdi tek kendisi girerdi konuştum

abi lara geldi hadi gel
babasına ihtiyacı var bak çocuk 1 haftadır burda sende çıkmıyorsun ne yiyip içiyorsun yapma defne laraya bakıp ona
babalık yapmanı istemiş bu yüzden
demiş adaya hadi abi

çocuk babasını görmek istiyo defne için dediğim an dönüp baktı
bi anda gözlerindeki acı içimi sızlattı
öyle zor anlar yaşıyodu ki

odadan çıktım lara artık
alışmıştı bana ama annesinin yokluğunda bazenn ağlama krizine giriyo bi kaç kez baranın fotoğrafın gösterdim aaa babam diye söylemeye anlatmaya. başladı

öyle anlatıyorduki sanki görmüş gibi
babam benim kahramanım onu eğer görürsen
söyle onu çok seviyorum

dili dönmesede biraz biraz konuşuyodu yinede anlamıştım defne
baranı tanışmıştı baran eski haline dönse
lara onu tanırdı ama
yok

biraz lara sohbet edip çıktım baranın odasına. heryer kan ve cam parçalarıydı baran banyodayıdı galiba hızla toplayıp çıktım

lara uyuyodu ada ise iy değildi
bi kaç kez hastalanmış tı defnenin yokluğu
herkezi yıkmıştı

Baranın anlatımı
Kızım için korayın söylediklerinden sonra
kalkıp duş aldım eski halime defneyle birlikteyken olduğuku hale dönmek için
tıraş oldum
ama gözlerim kan çanağıyıdı
uyuyamadığım için gözümü kapattığımda
defne onu görmek istemiyordum çünkü

onun yanına gitmek istiyodum
sabahları lara sesini dıymuyodu
gece ev sesiz olduğu için ağlama sesleri geliyodu yanına gidip sarılmak istiyodum ama
olmuyordu bi türlü yapmıyorum

anee diye ağlıyo galiba uyumak
istemiyo
kızımla aynıydı bende defnesiz uyumak istemiyodum daha mezarına bile
gitmedim gitmiyicektim gidersem orda intihar edeceğimi bildiğim için

işim bitince eski halime yarım yamalak dönmüştüm
aşağı indim koray beni görünce ilk şaşırdı
sonra bakıp gülümsedi
ada yoktu ortalıkta
lara nerde ?

odasında abi uyuyo ada yok babasının yanına gitti hastaymış 1 haftadır çıkmadığım
odamdan çıkmıştım

acaba kızm beni tanıyıcakmıydı yada
nefretmi edecekti
defne beni tanışmıştı
ama iymi kötümü bilmiyodum bile
yavşca kızımın odasına girdim uyuyodu öyle tatlıydıki ona sarılıp öpüp koklamak istiyodum defnenin emanetiydi
ikimizin acısı da aynıydı

geçip yatağının yanındaki koltuğa oturdum onu izledim
defneye benzemiyodu
ama yüzündeki masumluk tam defneydi
ona bakıp durdum artık istemsizce gözlerimdeki yaşlar tutamıyodum birden canlandı hareket edip gözlerini

açtı bana bakıp kapattı gözünü sonra bidaha açıp ayağa kalktı birden bi an. baktı baktı.
gözlerini kocaman açıp

Bağırdı birden babam benim babam
gelmiş. kahramanım gelmiş dedi gözlerinin içi gülüyodu ve yataktan durup birden üstüme atlayıp boynuma sarıldı

benim yapmam gerekeni yapıyodu o şaşırışı
mimikleri aynı defneydi
boynuma kolarını doladı öyle küçüktiki sarılsam sıkarım incitirim diye korktum bianda

sonra ayrılıp iki küçücük eleriyle yüzmü tuttu
babamsın sen benim dedi şaşkındı bi taraftan sevinçliydi öyle gözüküyodu

sonra bana neden sarılmadın baba
yoksa ben yanlış mı yaptım
küsmüyüz. öyle tatlı konuşuyoduki bende konuştuklarına karşı
hayır babam küs değiliz

diyip sarıldın oda sımsıkı sarıldı
bana boynunu öptüm saçını öptüm
defneye kızgın değildim ama o bizi gördüğü için mutluydum onun için kızma sahip

çıkmam gerekiyodu
odaya Koray girdi birden
lara benden ayrılıp koray amca gel bak
babam geldi senmi getirdin dedi

hayır amcacım. baban seni bulmuş özlemiş geldi dedi

bende onu özledim amca diyip bi kolunu boynunuma doladı ve yüzüme baktı

bana baba diyodu öyle tatlı diyoduki içim gidiyodu baba sen şimdi geldinya
beni bırakırmısın gidermisin sende annem
öyle yaptı çünkü gitti

defnenin onu terkediğini sanıyordu

hayır babacım bırakmam gitmem
bitanem annede gitmek zorunda kaldı
gelicek diyip sarıldım sonra ayaklarım ağırdı benim diyip oturdu dizime 2 yaşındaydı ama fazla küçüktü

sonra konuşmaya başladı baba annem bana dediki baban bi kahraman hemde sadece benim kahramanınmışsın öylemi

öyleyim babacım tek senin karamanınım dedim yüzünü eleriyle kapatım utanmış gibi başını göğsüme yasladı

bende saçlarını öptüm sonra ve öylece uyuya kaldı birden daha yeni uyanmıştı koraya bakıp

niye uyudu yeni uyanmadım dedim
abi bi 2 yaşında 10 11 saat uyuması gerekirken 6. saat uyyo sonra defneyi istiyo ilk defa 2 kez uyudu diyip çıktı bende kollarımla kızıma sarılarak uyudumm