Aren& Elisa- Bölüm 1: Aynı Çatının Altında

Aren ve Elisa’nın hikâyesi bir tesadüfle değil, bir zorunlulukla başladı.
Üniversitenin yeni döneminin ilk günüydü. Kampüs kalabalık, hava serin, herkes heyecanlıydı. Ama Elisa’nın keyfi hiç yerinde değildi.
Çünkü danışman hocası ona sabah attığı mailde şunu yazmıştı:
“Bu dönemki proje ortağın: Aren Karaca.”
Elisa maili okuduğunda gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
“Hayır… başka biri olamaz mıydı…”
Aren Karaca.
Disiplinli, soğuk, kimseyle samimi olmayan, her şeyi kuralına göre yapan, gereksiz özgüveniyle sinir bozan biri.
Üstelik geçen yıl bir sunum sırasında Elisa’nın yaptığı hatayı herkesin içinde düzeltmişti.
O günden beri birbirlerine karşı açık bir gerginlik vardı.
Ve şimdi… birlikte çalışmak zorundaydılar.
*****
Elisa proje sınıfına girdiğinde Aren çoktan gelmişti.
Her zamanki gibi en önde, laptopu açık, notlarını düzenliyordu.
Elisa yanına yaklaştı.
“Sanırım… proje ortağıyız.”
Aren başını kaldırdı. Göz göze geldiler.
İfadesi ne şaşkın ne memnun… sadece nötrdü.
“Evet. Maili gördüm.”
Kısa bir sessizlik.
“Elisa,” dedi kız, elini uzatmadan.
“Biliyorum.”
Bu cevap Elisa’nın sinirini bozmuştu.
“Peki. Projeyi nasıl yapacağız?”
Aren dosyayı kapattı.
“Ciddiye alarak.”
Elisa kaşlarını çattı.
“Ben zaten ciddiye alıyorum.”
Aren omuz silkti.
“Geçen yılki sunumdan pek öyle anlaşılmıyordu.”
İşte o an.
Gerilim başladı.
*****
O gün yaptıkları toplantı tam bir felaketti.
Elisa yaratıcı fikirler sunuyor
Aren her fikre “verimsiz”, “riskli”, “gereksiz” diyordu
Aren detaylı plan çıkarıyor
Elisa “robot gibi davranıyorsun” diye çıkışıyordu
Bir noktada Elisa dayanamadı.
“Sen insanlarla çalışmayı biliyor musun?”
Aren hiç yükselmeden cevap verdi.
“Ben insanlarla değil, sonuçlarla çalışırım.”
Elisa sandalyeyi geriye itti.
“Harika. O zaman projeyi sonuçlarınla yap.”
Aren de dosyayı kapattı.
“Duygularınla yaparsan zaten başarısız oluruz.”
O gün toplantı yarıda bitti.
Ve o andan sonra…
Bu sadece bir proje ortaklığı değil, soğuk bir savaş olmuştu.