5. Bölüm:) ÖLMEMİ İSTEYECEK KADAR MI NEFRET EDİYORLAR

Duru'nun ağzından
Çığlık attım ve yataktan kalktım ne tarafa döneceğimi bilmiyordum bir şeye takıldım ya da ben öyle sandım ve yere düştüm düşünce yerde bağdaş kurup ağlamaya başladım ağladıkça nefesim daraldı Çığlık attıktan 3 yada 4 dakika sonra ışık açıldı gözlerim kapalı olmasına rağmen karanlığın biraz azaldığını fark ettim ama ben hala nefes alamıyordum biri omzumdan tutup sarılmaya çalışıyordu ama bu beni daha çok korkutuyordu bu yüzden bağırıp itmeye çalıştım ve her an astım krizine girebilirim ilacımı almadıkça daha da nefessiz kalıyordum

Gözlerim kapalıyken biri ağzıma ilacımı sıktı ve kolumda bir iğne hissettim yavaş yavaş uykuya daldım kafam yere düşmedi yumuşak yere düştü birden havalandım biri beni kucağına aldı ve yatağa bıraktı saçımdan derin bir nefes çekti öptü ve kulağıma BUNDAN SONRA KORKTUĞUN HER AN YANINDA OLACAĞIM dedi bu Barlas abinin sesiydi hemen sonra tamamen uykuya daldım

İnsanlardan hem korktuğum hem de güvenemediğim için onlara ne abi anne baba diye hitap edebilirim ne de isimleriyle çünkü konuşurken kekelemekten gülmekten ağlamaktan ve bazen nefes almaktan bile korkuyorum sessiz olursam sesimi duymazlarsa belki beni dövüp karanlık bir yerlere kapatmazlar

Uykuyla uyanıklık arasında gidip geliyordum ve galiba düşerken çoğu yaralarım yine açıldı çünkü sızlıyordu

BİR DAKİKA BENİM KOLUMDAN BANA İĞNE YAPTILAR KOLUMDAKİ YARALARI GÖRDÜLER Mİ YANİ

Babam( üvey baba)beni öldürür eğer öğrenmişlerse
Ben bunları düşünürken kapı açıldı ve biri yanıma gelip yatağa oturdu ona baktığımda Barlas abi olduğunu ve gözlerimin içine baktığını gördüm bana acıyor değil mi hayır olamaz yaralarımı görmüş ve bu yüzden bana böyle bakıyor
BANA ACIYOR MUSUN dedim birkaç saniye yüzüme baktı sonra hiçbir şey söylemeden odadan çıktı
O cevap vermeden çıkınca gözlerimden yaşlar akmaya başladı ve sessizce ağlamaya çalıştım ağzımı elimle kapattığım için çok az nefes alıyordum odaya göz gezdirdim ve pencerenin olduğu tarafa doğru ayağa kalktım perdeleri çektiğimde bunun bir balkon olduğunu gördüm hemen kapıyı açtım ve çıplak ayakla çıktım yerler buz gibiydi son bahardayız ve Bursa'da hava sonbaharları da yağışlı ve soğuk oluyor
Soğuğu hissetmek iyi geldi tam kenarda durup aşağı baktım sanırım bu oda 3. Katta ben öylece dalmış aşağıdaki ağaçlara bakarken birden biri adımı haykırdı yerimden sıçrayarak balkon korkuluklarına sırtımı dayadım Barlas abi niye böyle bağırdı ki ben balkona çıktım diye dövecek mi yoksa diye düşünürken

Duru lütfen yapma dedi ben neyi diye düşünürken diğer abiler kardeşim seda hanım ve Kadir bey de geldi hepsi bir Barlas abiye bir bana bakıyordu ben bu kadar insanın bana baktığını fark edince demir korkuluklara daha çok yaslanacaktım ki
Sakın daha fazla ağırlığını verme o kırık korkuluğa dedi Doruk abi ben hala sırtım korkuluklara yaslı başım eğiken Barlas abinin konuşmasıyla herkes ona döndü
Duru canım kardeşim gel yanıma uzaklaş oradan dedi ben hala kalabalığa korkuyla bakarken
İçlerinden sanırım en küçük abi bırakın atlasın dedi ben Barlas abinin yanlış anladığını anladım ama en küçük abinin benden ölmemi isteyecek kadar neden nefret ettiğini merak ettim ve içim yanıyordu niye her yerde ölmemi istiyorlar ki niye kimse bana sen yaşa ölme demiyor hı niye ya
İçimden çok şey sorguladım ama dışımdan cesaretim asla yoktu bunları dile getirmeye
Barlas abinin Aras yani en küçük abiye Tokat atıp defol burdan dediğini ve diğer bütün ailenin ona hayal kırıklığı ile baktığını gördüm tam ben konuşacakken Arda abinin Duru canım derdin ne neden ordasın bizi ölmek isteyecek kadar mı sevmedin dedi
B-ben demiştim ki Aras abi kekeleme lan diye bağırınca sıçrayarak korkuluğa daha çok yaslandım bütün aile bağırmaya başladı ben daha çok korktum ve arkaya doğru sendeledim korkuluğun düşme sesi geldi ve ayağım boşluğa düştü ben şimdiye kadar hiç olmadığı kadar Çığlık attım ve düşmeyi bekledim ama birileri ben düşmeden iki elimi de tutmuştu
Barlas abi ve Doruk abi tutmuştu beni yukarı çektiler ikiside yere uzandılar ben onlara bakarken Seda hanım ağlayarak yanıma gelip sarıldı ve boynumdan yüzümden gözümden öpmeye başladı ben şok içinde öylece nefes almaya çalışırken Arda abi ilacımı ağzıma sıktı ben derin derin nefesler alırken Kadir bey geldi ve beni kucağına aldı

Benim niye bu insanlara karşı korkum azalıyor ve güvenim artıyor ki benim kimseye güvenmemem gerekiyor ilk gördüğüm zamanki gibi onlardan korkmam gerekiyor çünkü daha birkaç saat önce onları tanıdım

Kadir bey saçımdan öptü ve beni göğsüne daha çok bastırdı bu gece bütün kabuk bağlamış yaralarım açıldı galiba çünkü her yerim acıyla yanıyordu beni yatağa bıraktı oturur pozisyonda ve yanıma oturdu diğer tarafımda da Seda hanım vardı ve hala ağlıyordu ben ona dönüp yüzüne doğru ellerimi uzatmıştım ki elimden iğreneceğini düşünerek geri indirdim ve başımı eğdim Kadir bey elimden tutup Seda hanımın yüzündeki yaşları silmem için ellerimi yüzüne koydu ben onun sıcaklığına kapılıp yüzünü okşamaya başladım ve bunu Aras abinin bağırmasıyla fark ettim ama bağırdığı içinde korktum bu yüzden ellerimi hemen çektim Seda hanım ve Kadir beyden ne kadar uzaklaşabilirsem uzaklaştım
Kadir bey Aras defol çalışma odamda beni bekle dedi
Aras abiyi dövecek mi acaba benim yüzümden dövmesin gözlerim doldu ve Seda hanıma doğru yaklaştım Barlas abi herkes dışarı çıksın dedi Seda hanım (anne ve baba olarak yazacam bundan sonra)dışında herkes çıkmıştı Barlas abi ona bakınca annem iç çekerek yaklaştı ve anlımdan öptü ve çıktı çıkmadan Barlas abiye beni işaret ederek bir şeyler söylemeye çalıştı Barlas abi kafasını sallayarak onayladı ve annem çıktı Barlas abi balkon kapısını kapattı ve bana doğru geldi ben korktuğum için başımı eğdim bekledim yanıma oturdu ve birden beni kucağına aldı sıkı sıkı sarıldı acıyla inledim hemen gevşetti kucağında benle ayağa kalktı düşmemek için gömleğinin düğme kısmından tutum
Başını eğip tuttuğum gömleğine baktı ve tebessüm etti o tebessüm edince korkup başımı göğsüne koydum ben öyle yapınca baştan aşağı titrediğini fark ettim beni banyo mermerine oturtu ve suyu açtı yüzümü kendi elleriyle yıkayıp kuruladı başımın üstünden öptü kucağına tekrar aldı banyodan çıktı kucağında benle yatağa oturdu komodinin üzerindeki tepsiyi aldı (demeki balkona çıkmadan önce bana yemek getirmeye gitti) bana yedirmeye çalıştı ama sorun şu ki ben et yiyemiyorum uzun zamandır yemediğim için şimdi yersem kaldıramazdı middem yiyemem desem
Etli yemeğin hepsini yedirdi şuan middem çok fena bulanıyor sanki midemde su kaynıyor Barlas abi ben yemeğimi bitirince tepsiyi komodinin üzerine bıraktı ve benim saçlarımı okşayarak neden ölmek istedin dedi sesi çok kısık çıktığı için ona bakmak istedim ama yine korkuyorum
Kucağında oturduğun birinden de korkmam normal değil deyip kendini konuşmaya zorladım
A-atlamayacaktım ki s-en bağırınca korktum o yüzden korkuluğa doğru yaslandım
Niye balkondaydın ve aşağı o şekilde bakıyordun dedi
Nasıl bakıyordum ki dedim
Sanki herşeyin bitmesini ister gibi dedi
Düşündüm gerçekten herşeyin bitmesini mi istiyordum
Konuşmamı bekliyordu ama söyleyecek bir şey bulamadım o da sustu ve beni yatağa yatırdı yanıma uzandı ve beni kendine çekti bir elini kafamdan tutup göğsüne koydu diğerini belime koydu benim ellerim önümde öylece duruyordu ne yapacağımı bilmiyordum
Korkuyor muyum diye yokladım kendimi ama korku namına hiçbir şey yoktu
Heyecandı bu evet evet ben heyecanlıyım çünkü ilk kez biriyle uyuyacam ve bu kişi abim
Tam uyku moduna geçmişti ki onu hafif itim yataktan kalkıp banyoya koştum midemde ne varsa klozete kustum arkamdan yüzüme gelen saçları tutu ve sırtımı sıvazladı klozet düğmesine basacaktım ama izin vermedi beni kucağına aldı ve yine banyo mermerine oturtu ve elimi yüzümü yıkadı bunun için kazağımın kollarını yukarı sıvadı ve yaralarını çoğunun kanadığını gördü içi gidermiş gibi baktı
Kolumu elerinden çektim ve tekrar kazağımla kolumu kapatım gitti klozet düğmesine bastı geri geldi beni kucaklayacaktı ki ben yürüsem olur mu dedim tamam dedi ve beni mermerden indirdi
Ben odaya geldim o hala banyodaydı yatağa oturmuş onu bekliyordum 5 dakika geçmişti ve hala banyodan çıkmamıştı banyodan su sesi geldi bir iki dakika sonra suyun kapandığını seslerden anladım ve kapı açıldı elinde kırmızı bir çanta vardı gözleride kızarmıştı yanıma geldi çantayı yatağa bıraktı dizlerinin üzerine çöktü
Duru güzelim benle Doruk kolundaki yaraları gördük ve ikimizde senin bize bunların nasıl olduğunu anlatmanı bekliyecez eğer diğer aile olduğundan emin olsaydım senin söylemeni beklemeden gidip cezasını verirdim ama senin bize isim vermem gerekiyor çünkü ben gidip de suçsuz birine zarar vermek istemiyorum dedi
Gözlerimden yaşlar akarken sesli ağlamaktan korktuğum için dudağımı ısırıyordum ne kadar çok ısırdıysam artık kan aktı ve bir damla kan çeneme doğru yol aldı abim bunu görünce gözyaşları akmaya başladı
Dudağımı bırakmam için yüzümü avuçları arasına aldı anlımdan öptü lütfen yapma dedi
Kendine bu şekilde zarar verme gerekirse bağır bütün herkesin duyabileceği kadar yüksek sesle ağla ama kendine zarar verme dedi ve sarıldı
Ben sesli ağlamaya başladım ama öyle bir ağlama ki nerde ne halde olduğumu unutacak derecede ağlıyordum ağlarken ağzıma ilacımı sıktı Barlas abi ve beni kucağına alıp çıktı odadan dışarı çıkınca hafif titreme geldi ( niye merdivenlerden indiğimi hissetmedim )soğuk havadan dolayı daha çok sokuldum abimin göğsüne beni yolcu koltuğuna oturtu ve Kendisi sürücü koltuğuna geçti ona hiç bakmadım başımı eğdim ve sesli ağlamaya devam ettim elimi tutu ve öptü bırakmadı o öyle yapınca başımı koltuğa yasladım ve uykuya daldım arabanın durduğunu ve Barlas abinin koltuğu yatırdığını üzerimide örtüğünü hissettim sonra yine arabayı sürmeye devam etti bende tamamen uykuya daldım