Dreamkillers-7.Bölüm

"Bir insan kendiyle yüzleşebilir mi? Yüzleşebiliyormuş demek ki.Zaten bazı insanlar başkalarıyla yüzleşirken yüzleşmeleri gereken en önemli kişiyi unutmuyorlar mı bazen?"

"Acı mı, karanlık mı?"

Gözlerini hafifçe açtın.Ayakta donmuş bir şekilde duruyordun.Ortam tanıdık geliyordu.Ama nereden...? Daha sonra başını kaldırdın.Karşında bir çocuk vardı.Her bir parçası başka yerde,kanlar içinde.Yüzündeki son tebessümüyle sana veda etmişti.Elindeki mavi uçurtma,gözlerine yansıyan bir mercek gibiydi.O an gözyaşlarının nedenini anlamıştın.Canından çok sevdiğin arkadaşın öldürülmüştü.Gözünün önünde.Ve bunun karşılıksız kalmayacağından emindin...Adalet yerini bulacaktı.Ya şimdi...ya da çok yakında.

(Biraz kısa oldu farkındayım ama bir sonraki bölüm biraz daha uzun olacak.Yorumlarınızı bekliyorummm)