2.Bölüm

Madam Pomfrey elimi sararken içimden Draco’ya küfrediyordum.Aptal Malfoy! Çiş sarısı saçlarına tüküreyim.
Onun yüzünden günüm mahvolmuştu.Tüm derslerim bitmişti ve odama dönüp ağlamak istiyordum.
Gryffindor şifresini söyleyip ortak salona girdim.Altın üçlü Şömine başında oturmuş sohbet ediyordu.Merdivenlere yönelip adım attığım sırada Harry bana “Eline ne oldu?Sevina” dedi.”İksir döküldü”dedim ve hızla odama çıktım.Çekmeceden çikolata alıp yemeye başladım.

Babam çikolata yemenin üzgünken iyi geldiğini söylerdi.Babamı çok sevsem de ona bu zorbalıkların hiçbirini anlatamazdım.Çikolata yiyerek ağlamaya başladım.Odada istediğim gibi yapılabiliyordum çünkü odada tek ben vardım.Aslında tamamen tesadüf eseriydi.Ama bazıları babam Profesör olduğu için torpilli olduğumu söylüyordu.

Yine de diğer odalar duymasın diye sessizce ağlıyordum.

-3 saat sonra-

Çoktan hava kararmış yatma saati gelmişti ama benim hiç uykum yoktu .Karagöl’e gidip yürüyüş yapmaya karar verdim
Tek sıkıntı Mcgonagall’dı.Ona yakalanmadan gitmem lazımdı.
Siyah pelerinimi giydim.Gizlice odadan çıktım.Karagölde deniz kızları vardı ama suya dokunmadığım sürece sıkıntı yoktu.Çimenlere oturup ay ve yıldızların sudaki yansımasını izlemeye başladım

“Bayan Lupin bu saatte dışarıda olduğunuz için siz de cezalısınız.” Diyen Mcgonagall’ın sesini duyunca korkudan ödüm bokuma karıştı.Lütfen bir rüya olsun ama değildi.
Mcgonagall yalnız değildi.Yanında Draco vardı.Bu saatte onun dışarda ne işi vardı ki?

“Ceza olarak yasak ormana gideceksiniz.Profesör Sprout için oynak bezelye ağacının yapraklarını toplayacaksınız.”

“Iyy ben bu melezle yasak ormana gitmem .” Dedi Malfoy ama Mcgonagall ona öyle bir bakış attı ki susmak zorunda kaldı.

Mcgonagall bizi yasak ormana bıraktı ve gitti.

“Korkak bebe.Bir kaç sentordan mı korktun?” Dedim Malfoy’a
Baban KSKS profesörü olduğu için yasak orman ve içindeki yaratıklar hakkında her şeyi biliyordum.

“Nerden bulcaz bu bitkiyi?” Dedi Draco
“Ormanın orta kısmında yetiştiğini hatırlıyorum.”
“Yuh o kadar yürücez mi!”
“Korktun mu ?”
“Ne korkması ben sen korkarsın diye dedim”
“Babam KSKS profesörü emin ol senden daha çok şey biliyorum .”

Asamı sallayıp Lumos dedim
Yavaş yavaş ilerlemeye başladık.
Draco arkamdan geliyordu
“Beni bekle.” Dedi ama ben durmadan ilerlemeye devam ettim.
Ayağım taşa takıldı ve sendeledim.Tam düşecekken Draco beni belimden tuttu.
“Daha doğru düzgün yürümeyi bile bilmiyorsun.” Dedi
Kollarının arasından sıyrılıp yürümeye devam ettim.
“En azından senin gibi korkak değilim.”
Elimi yaktığı için ona hala kızgındım ama şimdi yine birlikte çalışmak zorundaydık.Kaderin garip bir espiri anlayışı var.

Yaklaşık bir saat geçmişti ve biz hala arıyorduk.Draco korktuğu için bana yakın yürüyordu ama bilmiyormuş gibi yapıp belli etmiyordu.

Önümdeki ağaçtaki bir şey dikkatimi çekince durdum.
“Ne oldu ?” Dedi
“Bitkiyi buldum.” Dedim ve ağaca doğru ilerledim.
“İyi al da gidelim bu iğrenç yerde daha fazla durmaya dayanamam.”
Bir kaç yaprak toplamaya başladım.

Dönüş yolunda iletmeye başladık.
Arkamızdan bir hışırtı sesi geldiğinde ürktüm ve Draco’ya sarıldım.
Bir anda olmuştu ve istemeden yapmıştım
Neden böyle aptalca bir şey yaptım ki?
Arkamızda kocaman bir örümcek vardı.Altın 3’lü konuşurken duymuştum bu Hagrid’in örümceği Aragog’du.

Draco aniden beni örümceğe doğru itti ve kendisi koşmaya başladı.

“Ben Profesör Lupin’in kızıyım.Dedim
“Kimin kızı olduğun umrumda değil.Ayağıma gelen yemeği reddetmem.” Dedi ve hızla bana doğru atıldı.
Asamı kaldırdım ve “Bombardo” büyüsünü yaptım.

Arkama bakmadan koşmaya başladım.
Ama Aragog beni bacağımdan yakaladı ve geriye doğru çekti .Asam elimden kayıp düştü.Tam artık her şeyin sona erdiğini düşünmüştüm ki Draco örümceğe “Stupefy “ yaptı

Onun beni bırakıp gittiğini düşünmüştüm.Örümceğin kolundan kurtulup Draco’nun yanına gittim.

“Beni bırakıp gitmiştin” dedim
“Mcgonagall seni bıraktığımı öğrenirse çok kızardı yoksa seni ona seve seve yem ederdim.”

Aragog kendine gelmeden hızlıca geri döndük.Topladığım yaprakları Profesör Sprout’un masasına bıraktım.Odama geri dönüp uyudum.