1. Bölüm-Zamanın Gerisinde

İnsan sadece kendini düşünürdü. Başı derde girerse kendini korur, yanındaki insanları tehlikeye atardı. Elesia da tam olarak böyle bir insandı.

Elesia’nın ağzından
“Bizi öldürecektin Elesia! Biz seni böyle yetiştirmedik, bizim senin gibi bir kızımız yok!” Annemle babam uzun bir kavganın ardından sinirlerini benden çıkarmaya karar vermişti.
“Ama ölmediniz değil mi? Ayrıca beni yetiştirdiğinizi sandığınız o saçma sapan yöntemlerden sonra bu az bile kalır.” Sakinliğini korumalısın Elesia. Çünkü eğer korumazsan tekrardan hapse girebilirsin.
“İnsanlar seni görünce ne der sanıyorsun? Çok kaba, pislik bir kız; annesi nasıl yetiştirmiş bu kızı der! Ama sen bunu anlamıyorsun Elesia, anlamayacaksın. Çünkü sen hiçbir zaman anne olamayacaksın! Kimse seni bu davranışlarınla sevmeyecek! Seni öz ailen bile sevmezken insanların nasıl sevmesini bekliyorsun? Zaten sen küçükken de böyleydin. Anlamalıydık! Anlamalıydık gelecekte böyle olacağını! Anlasaydık sana bu kadar yatırım yapmaz, özel hocalar tutup kafana bilgiler sokmaya çalışmazdık! Hayatımızı yaşardık! Ama biz ne yaptık? Seni önemsedik. Senin bize yaptığının tam tersi oluyor yani. Tabii sen nereden bileceksin ki Elesia?”
“Yeter artık!” Yeterdi bu kadar çünkü neticesinde bende bir insandım ve benimde duygularım vardı. Bu duygular da incinebilirdi.
“Ben çıkıyorum canıma tak etti artık! Ben sizin istediğinizde bir kenara atıp, istediğinizde oynayabileceğiniz bir oyuncak değilim anladınız mı beni? Ne haliniz varsa görün.” Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmiyordum ama bulurdum birşeyler. Şuanda her seçenek buradan iyiydi.
“Eğer o kapıdan çıkarsan bir daha asla geri gelemezsin!” Diye bağırdı babam.
“En son bunu söylediğinde altı yaşındaydım baba.” Dedim ve çantamı alıp çıktım. Cep telefonumu çıkardım ve arkadaşımı aradım. Bir çaldı, iki çaldı, açan yoktu. Ben de risk alıp evine gitmeye karar verdim. Sonuçta herkes en yakın arkadaşı bir anda kapısında belirirse onu kollardı değil mi?

22 Şubat 2009
“Tebrikler, bir kızınız oldu.”
Küçük Elesia’nın annesi ile babası çocuklarına mükemmel bir gelecek planlamışlardı. Ama bu kız çocuğu planlarını bozmuştu. Kızlarının doğuştan bir hastalığı olabileceğini hesaba katmayı unutmuşlardı. Normal insanlar için belki bu bir kusur olmayabilirdi fakat Elesia’nın annesi ve babası için bu büyük bir başarısızlık ve çok büyük bir kusurdu. Çünkü Elesia’nın disleksisi vardı.