"İlk Aşkım"

Ateşi sevmek ölümle yaşam arasında bi seçim, ama ikisininde ipin ucu Ateşe ulaşıyor.Seversen onun için ölmeyi göze alırsın, ölürsen zaten onu sevdiğin için ölmüşsündür.

Kendisi bunları yaparsa küllerini sana bırakır, birgün sende yeniden doğmak için, genellikle küllerinden doğmuş gibi gelmez, ilk kez varolmuşcasına ilkbahar gibi gelir, tabiki sonrasında ise zamanın nasıl geçtiğini bile anlayamazsın.Günler, aylar , yıllar ve bi bakarsın farkına bile varmadan tüm hayatın o olmuş.

İşte Ateş öyle bir mevzu ki bende, her güzel şey onu çağrıştırıyor bana, kısacası hayatım o benim, hayatımın bı parçası bile olmayı geçti, büsbütün hayatım oldu.
Bu hayatı yaşamak tattığım en güzel duygu.

Uyandığımda o yine eksik etmemişti mesajını;

Ateş Karan: Günaydınn güzelimm

Tuğçe Işıl: Günaydınnn

Ateş Karan: Çok erkencisiniz yine Tuğçe hanım saat 12 olmuş

Tuğçe Işıl: Dün gece geç yattık ondan oldu

Ateş Karan: O zaman bundan sonra çok geç yatmak yok

Tuğçe Işıl: Tamamm yok o zamann

"Mesajina 🤍 ifadesi bıraktı"

Ateş Karan: Eftelya dediki senin sesin çok güzelmiş, bi şarkı söyler misin benim için

Tuğçe Işıl: Tabi söylerim Fikrimin İnce Gülü söylesem olurmu

Ateş Karan: Olmazmı tabi olur

"Bir sesli mesaj gönderdin"

Ateş Karan: Gerçekten senin sesinmi mükemmel bi sesin varmış

Tuğçe Işıl: Yani mükemmel olmasada iyi sesim var

Ateş Karan: Hayatımdaki tek mükemmel şey senkenmi söyledin bunu?

"Mesajına 🤍 ifadesi bıraktın"

Tuğçe Işıl: Yiaa şapşikk

Ateş Karan: Kızım herkes abi diyo burda şapşik oluyorum, nasıl iş bu

Tuğçe Işıl: Çünkü sen benim Ateşimsinn

Ateş Karan: Evet hep senin Ateşin olucam, hep kalbimde olacaksın

Tuğçe Işıl: Eftelyamm nerde benim

Ateş Karan: Bilmiyorumki en son dışarı çıkmıştı, saat geç oldu nerde kaldı acaba

Tuğçe Işıl: Bana mesaj attı eve gidiyorum diye sana haber vermemiş kıskan Ateş

Ateş Karan: Of nasıl yapar bunu çok kıskandım şuan Tuğçe, ayrıca nerde kaldı hala yoldaysa

Tuğçe Işıl: Yolda işte, belkide motorla falan geliyordur

Ateş Karan: O bizden başka kimsenin motoruna binemez

Tuğçe Işıl: Binebilir özgür iradesi var herkesin

Ateş Karan: Sonra kaza yapsında, başımıza kalsın olaylar dimi, ayrıca onu geçtim cesaret edip Eftelyayı motoruna bindiren hiç görmedim daha

Tuğçe Işıl: Nasıl korkuttuysan herkesi, artık cesaret edemiyorlardır

Ateş Karan: En fazla napmış olabilirki hanımefendi, ben gayet efendi sakin bi delikanlıyım

Tuğçe Işıl: Tabikide hayatımda gördüğüm en sakin ve efendi insan falansın

Ateş Karan: Sana karşı öyleyim, o yüzden boşver, başkaları düşünsün diğer halimi

Tuğçe Işıl: Sizin piyasa beni konuşuyormuş bu arada, öyle duydum

Ateş Karan: Evet kırk yılda bir flörtün oldu oda uzak mesafeymiş falan dediler garipsediler

Tuğçe Işıl: Ne zamandır yapmıyodunki

Ateş Karan: 1 yıl oldu sanırım fıstık

Tuğçe Işıl: Baya olmuş o zaman

Ateş Karan: Olsun zaten güzel şeyler hep bı anda gelip, mutlu etmezmi zaten

Tuğçe Işıl: İçinde meğersem şair Ateş yatıyomuşda, haberim yokmuş

Ateş Karan: Bana odun derler genelde ama, sen gelince bi başka oldum ben

Tuğçe Işıl: Cilveme ve güzelliğime dayanamadığın için, içindeki saklı güzel cümleler dışarı dökülüyo işte başka açıklaması yok

Ateş Karan: Bende diyodum kendini ne zaman övücek acaba şuanmış, kesinlikle öyle oldu evet haklısın

Tuğçe Işıl: Haklı bulmama gibi bi seçeneğin olduğunu mu sandın?

Ateş Karan: Güzelim

Tuğçe Işıl: Efendim Ateşimm

Ateş Karan: Sus

Tuğçe Işıl: Sustursana

Ateş Karan: Harbimi lan sustururum ki, hayır demem

Tuğçe Işıl: Bı kerede şaşırt be çocuk

Ateş Karan: Neysek oduruz bizde sağ sol yok

Tuğçe Işıl: Dedi mahallenin ağır abisi Ateş Karan

Ateş Karan: Var bizimde bu tanınırlık

Tuğçe Işıl: Tek seninmi var

Ateş Karan: Senindemi var yoksa

Tuğçe Işıl: Hihii varr güzellik, sesimiz güzel falan, bilirsin bide gözlerim zaten biliyomusun diyolarki gözlerin be kızım

Ateş Karan: Benden haberleri yok herhalde, böyle rahat konuşabiliyolarsa

Tuğçe Işıl: Benim kimseye yüz vermediğimi, tek olduğumu sanıyolar onun cesareti bu

Ateş Karan: Kimsenin sana şöyle şeyler demesine izin verme, katil etme beni kızım

Sinirlenince hızlı yazıyor bu çocuk varya deliriyo benim için, bende farklı sayılmam

Tuğçe Işıl: Tamam öyle yaparım, hem sen mapuslara düşersen biz eftalyayla naparızz

Ateş Karan: Bak bide dalga geçiyo, getirtme beni oraya Tuğçe

Tuğçe Işıl: Suscan Ateş

Ateş Karan: Te Allah'ım sen benim ömrümü yersin, ama tatlı belamsın bırakmak mümkünmü seni

Tuğçe Işıl: Değil dimi aşıksın bana biliyorumm, itiraf edemiyosunn

Ateş Karan: Bilemezsin, aşkından geceleri uyuyamıyorum o derece

Tuğçe Işıl: Bende uyuyamıyorum, aklımda sen, kalbimde sen, nolucak böyle

Aslında gerçektende onunla hayal kurmaktan geceleri uyuyamıyorum biraz daha diye diye dakikalar geçiyor, ama o benim uyumadığım her saniyeye değer, farklı, o herkesten çok daha farklı, aynı gökyüzüne bakıp, birbirimizin gözlerine bakamıyoruz mesafeler yüzünden, o benim gözlerime baksa, kendini görürdü o parıltı sadece onu düşünürken oluyor, ona bakarkende olurdu.Anlardı tam o saniye bu kız beni gerçekten seviyor.

Sevmesem bekler miyim seni Ateşim, sevmek bana göre; sabretmek, herşeye katlanmak, onu her haliyle sevmek, onun güzel yanlarını ona hatırlatmak demek ama bahsetmediğim bir şey var bunu hatırlayınca bile zor geliyor ne diye merak edildiyse cevabı "beklemek".

Umuyorum ki onunda kalbi aynı hislerle çarpıyordur yani bence, umarım öyledir, çünkü tek taraflı sevgi insanı yavaş yavaş bitirir ve ben bi gün tükenmek istemem.

Onunla yaşamak isterim hislerimi, ne duygu varsa onunla tatmayı dilerim, beklediğime değsin oda benimle, ilk mümkün olan anda buluşsun yanıma gelsin isterim.

Birşey söylemek istiyorum şuan aklıma geliyor aslında o şiirleri yazamamam gerekirdi çünkü eğer bir sanatçı sanatına onu dahil ederse bu çizim, yazı, bir şarkı da olabilir, dahil ettiğinde o hayatından yavaş yavaş çıkarmış, umarım Ateşte benim hayatımdan yavaş yavaş kaybolmaz, çünkü o giderse bende yavaş yavaş onsuz yaşamayı öğrenmek zorunda kalırım ve onsuz yaşamak bana hiç cazip gelmiyor, dertlerimi anlayan kim olur Eftelya var evet asla onun yerine birini koyamam ama Ateş hem erkek olup hemde beni çok iyi anlayıp, dertlerimi dinleyebiliyor buda onun farklılığı, beni benden daha iyi tanıyor, beni görmeden hareketlerimi bilebiliyor.

Kısacası o giderse bi yanımi boş kalır o boşluğu da kolay kolay dolduramam hatta doldurma ihtimali de vermiyorum kendime.

Yine düşünürken Ateşten bi ton mesaj gelmiş.

Ateş Karan
"4+ mesaj gönderdi"

Ateş Karan: Çok düşünme beni, ben bile kendimi bu kadar düşünmüyorum.

Ateş Karan: Nerdesin kızım

Ateş Karan: Eftelya olsa hemen bakarsın mesajına, darıldım

Ateş Karan: Yine ne dikkatini dağıttı çok merak ediyorum, çocuk gibisin hemen başka bi şeye dalıyosun Tuğçe

Tuğçe Işıl: Geldimm

Ateş Karan: Şükürler olsun

Tuğçe Işıl: Amin, ben çocuk muyumm ya başka şeye dalıyim sadece düşünüyodum

Ateş Karan: Neyi düşünüyodun

Tuğçe Işıl: Hiç ya alcağım makyaj malzemeleri varda, nelere ihtiyacım var diye

Ateş Karan: İtiraf etsen ölürsün dimi güzelim

Ateş İçinden "İtiraf etsede ben ölsem onunki gibi inattan değil ama sevinçten"

Tuğçe Işıl: Evett itiraf etsem ölürümm

"Mesajına 🤍 ifadesi bıraktı"

Ateş Karan: Bebeğim çok uykum var uyusakmı

Tuğçe Işıl: Olur Ateşimm iyi gecelerrr rüyanda beni gör

Ateş Karan: Hiç şüphen olmasın zaten rüyalarıma konuk olan tek kız sensin, Eftelya kabuslarımda o ayrı.Son bişey diycem ay bu gece çok güzel değilmi güzelim

"Mesaja 🤍 ifadesi bıraktın"

Tuğçe Işıl: İnanmıyorumm evett çokkk güzelll

Ateş Karan: Sevincin bile bi ayrı güzel, hadi iyi geceler, öptüm güzel gözlerinden

"Mesaja 🤍 ifadesi bıraktın"

Tuğçe Işıl: Tekrar iyi gecelerrr

"Mesajına 🤍 ifadesi bıraktı'

Bi gün onu tamamen kaybetmekten korkuyorum, zamanın onu benden yavaşça çekip almasından, onun benden hiç bir zaman gitmiyceğinide biliyorum ama ya gitmek zorunda kalırsa ya beni unutursa diye tedirginim işte, daha onla sevgili bile olmadan onun hakkında bunları hissetmemde garip, ama ben bu hissi daha önce tatmadım, bilmediğin bi hissi hissedersen bu aşktır derler sanırım ben tam olarak onu hissediyorum ve bu ilk kez oluyor bana sanırım o benim ilkim yani "ilk aşkım".