-YIKILIŞIN KIZI-

(Gittiğinde-Göksel)

Ben Asu,
Asu Kandemir,
Yıkılışın kızı.
Bazılarına göre yıkılış bazılarına göre yeni başlangıçtım kesin olan ise yıkılışın kızı olmamdı.Hayatta yıkılışlardan ibarettim,her yıkılışım beni güçledirir derken sadece büyütmüştü.Şu zamana kadar tek anlamadığım şey nasıl yaşayacağım oldu.Her yıkılışın bana getirdi sadace sesiz çığlıklarım oldu.Ya acıyı tattım ya da kaybı.Ama şu vardıki yaşadığım yıkılışlar canım saydığım insanların elimden almasıydı en kötüsüde onlar gittikten sonra saatlarce boş bir duvara bakıp zaman geçirmekti.Benim ilk yıkılışın kızı olduğumda sadece 5 yaşındaki küçük bir çocuktum şimdi ise 23 yaşında bir kadınım ama sorsanız yaşamayı hala bilmiyorum.Çünkü 5 yaşındaki küçük Asu ile benim yaşamım gitmişti...

6 Aralık 2007

Yine aynı sabaha uyanmıştım.Her zaman olduğu gibi yatağımdan kalkıp hazırlanmaya gittim.Bugün büyük gündü.Ailecek lunaparka gidicektik.En güzel elbisemi giymiştim.Doğum günümde annemin bana aldığı sarı elbisemdi.Hemen şaçlarımıda yapıp aşağıya indim.
Aşağıya indiğimde klasik her sabah annemle babamın masada oturmuş beni beklediklerini gördüm.Hemen babama koşmuştum.
''Babaa''derken babamın kucağına tünemiştim.
''Oh,güzel kızım benim''diyerek heryerimi öpmeye başlamıştı babam, bende kahka atarak anneme baktım.Annemde ikimize bakmış gülüyordu.
''Anne kurtar beni babamdan''dediğimde annem kahka atmıştı.Bana bakarak,
''Sen onu sabah selam vermeden babanın kucağına gitmeden önce düşünecektin Asu'm''demişti.
''Yaaaa anneee''derken babamdan kurtulmaya çalışıyordum ama olmuyordu.Küçük bedenim babama karşı güçsüz kalıyordu.
''Ahhh,hadi artık kahvaltımızı edelim.Bırak sende Asu'mu Akkü'nüm''annem konuşunca babam beni bırakmıştı.Bende annemin karşısına geçmiştim.Annem her zaman babamın solunda ben ise sağında olurdum.Kahvaltımızı ettikten sonra babamı başını ettini yedikten sonra lunaparka gitmek için yola koyulmuştuk.
''Annee''diye konuştuğumda,ön koltukta dışarıya izleyen annem bana dönüp gülümsedi.
''Efendim,Asu'mm''dedi.Annem her zaman benle konuşmasına bana ''Asu'm'' derdi.
''Anne ennn sevdiin çiçek nee?''.Her ne kadar bilsemde sorardım,çünkü belki zevki değişir bilmem diye korkardım.Annemde bunu anlayışla karşılar bıkmadan cevaplardı.
''Sarı kasınpatı Asu'm.Hani benim bahçemde varya bir sürü sarı kasınpatı''Evet,annemin serası vardı sarı kasımpatı o kadar çok severdiki babamı ikna edip sera yaptırdı içinide sarı kasınpatı doldurdu.O yüzden ne zaman anneme sarılsam sarı kasınpatı kokardı.
''Babaaa en sevdiin çiçek nee''İlk anneme sorar sonra aynı soruyu babama sorardım.Tabi babamın cevabı hiç değişmezdi.''Tabiki sizsiniz hanımlar''Eğer annemle yan yanyanaysak babam bize hep ''hanımlar'' derdi.Anneme döndüm hemen.
''Yaaa babaa,duydunmu annee?'' dedim.
''Evet Asu'm duydum''Burdan sonra daha konuşmamış yolu izlemeye başlamıştık.Bir saat sonunda varmıştık.Babam kimse bizi rahatsız etmesin diye lunaparkı kapattırmıştı.Arabadan indim hemen.Babamla annemde inince babamın yanına gittim.
''Baba hadi gidip dönme dolaba binelim''O sırada babamın elini çekiştiriyordum.Annem önce babama sonra bana baktı.
''Asu'm sen babanla dönme dolaba gidin bende biletleri alıp gelim,olurmu?''dediğinde aklımdan geçen babamla çok vakit geçiremememdi.
''Olur anne''dedim.Babamda kafasını sallamıştı.Bizde babamla hangi alete binelim diyerek karar vermeye çalışıyorduk.
Annemden baya uzaklaşmıştık,o camlı gişede biletleri olıyordu.Anneme bakarken beni görmüştü ve el sallamıştım bende anneme el saldıktan sonra önüme döndüm.Artık karar vermiştik dönme dolaba binicektik.
Ama..ama...birşey olmuştu.Birşey patlamıştı,arkamı döndüğümde annemin olduğu gişe patlamıştı.Annemi gördüm...
Annem,annem yerde yatıyodu ama neden?
Annem kanlı camlar içinde yatıyordu.Babama baktığımdı donmuştu.Annemin yanına gidicekken babam elimi sıkmıştı.Babama tekrar bakınca birini aradığını gördüm.Aradığı kişi telefonu açmış olmaliki babam konuştu.
''Acilen ambulans''dediğini duydum.Babam büyük ihtimalle nerde olduğumuzu söylüyordu.Babamın konuşması bitince bana döndü.
''Ben annenin yanına gidicem ama ne olursa olsun annenle benim yanıma gelmiceksin''
O gün babamın ama ilk defa rica etmeden birşey yapmamı istedi ben ise durdum sadece durdum.Ne hareket ettim ne birşey dedim.
Küçük Asu anlamamıştı ne olduğunu, sadece hala kafasında ''Annem neden yerde yatıyor?''soruları dönüyodu.Ama anladığı tek şey annesi kalkıp yanına gelirse onu terk etmediği,ama eğer kalkmassa...
Nasıl oldu bilmiyordum ama eve gidiyordum.Birileri beni eve götürüyodu ama annemin olmadığı yere nasıl ev diyecektim?
Eve gelmiştim.Kapıdan içeri girdiğimde herkez bana bakıyordu,neden bana bakıyolar birşey mi oldu?
Odama çıktım kapımı kapatıp kilitledim.Yere oturup duvara baktım.Küçük Asu'nun hayaller kurmak için baktığı duvarlar şimdi boştu.Boşluktan ibaretti.
Küçük Asu'nun en büyük bekleyişi başlamıştı.Peki ya şimdi noğulacaktı?...

Anne noğuluyo?
Anne nerdesin?
...