64. bölüm · DOĞA SEVER MİSİN?
Hak Edilmeyen (edilen) Âşkı (nefreti) İliklerimde Hissettim
Umutlarım ışıksız yollardan daha karanlık, çıkış ise bir kıvılcım... Sadece minik bir ışık
Karanlıkta seçebildiğim bir çift yeşil göz belki de hayatımın ihanetini yaptığım o ışıltılardı
O, sevdi. Yalnızca çok temiz sevdi, karşılığı kesinlikle bu değildi
Belki bir sahil kenarında yenilen dondurma ile yürümek, gözlerine bakıp şarkı söylemek
Doyasıya dans etmek, gülmek. Çiçekler ile büyümek, sevdiğini söylemekti
Her seferinde gökyüzüne çıkıp hayalkırıklığına uğramamak demekti, sevgi hissedilendi
Âşk ise durdurulamayan, o âşkla yerinde duramayan demekti, âşk kıyamamaktı
Oysa şimdi bir bataklıkta en soğuk nefreti ile kalbimi parçalıyordu sessizliği ve nefretiyle
Kalbimi yok ediyordu. Sahi ya kalbim var mıydı benim. O sevdi, benim ihanetime karşılık ağlayamadı bile
Yalnızca çok sevdi... İşte bu sevgi sonumuz oldu
Gece Mavisi 🦋💙
