BELKİ BİR GÜN....

'olamaz'sabah olmuş okula gitmem gerekiyor.uyandım yine zor yine iğrenç bir güne bilemiyorum belkide bana öyle geliyor her neyse banyoya doğru ilerledim içeri girdiğimde banyodaki görüntü ile irkildim karşımdaki çirkin yaratık beni korkuttu evet o yaratık benidim çok oyalanmadan yüzümü yıkadım dişlerimi,fırçaladım biraz nemlendirici sürdüm çünkü Aralık ayındaydık ve hava soğuktu bu yüzden cildim kurutup çatlıyordu ellerime de sürdükten sonra saçımı sıkı at kuyruğu yapıp çantamı aldım ve yola koyuldum Aman Tanrım! saat 08:35'di servis 40 geçe durağa gelirdi durak ile aramda yüz metre var koşmaya başladım nefesim kesildede servisi kaçırmadım sonuçta yürüyerek şehrin diğer ucuna gitmek istemiyordum.Uzun bir koşunun ardından sonunda durağa geldim 10 saniye ya geçti ya geçmedi ve servis geldi.Rahat bir nefes aldım ve sonunda içeri girdim ve koltuğun birine oturdum aynı dedikoduları işitiyordum evet dış görünüşümün neye benzediğini her gün,her dilden duyuyordum ne kadar üzülsem de bişey diyemiyordum çünkü biraz korkak biriydim zorbalara karşı her neyse kulaklığımı takıp en sevdiğim müziği açtım en azından motivasyonumu düzeltirim hem de o iğrenç lafları duymak zorunda kalmam. Müzik dinlemek çok zevkli ve insanın ruhunu bir kuş kadar özgür hissettiriyor.Okula geldiğimizde acele ile araçtan inip bahçeye doğru yürüdüm insanlar bana tiksinti ve kibir ile bakıyordu bir an gözlerim doldu. Eğer ağlarsam dahada dibe batacağımı bildiğim için kendimi tuttum zorda olsa bunu başardım. Hayat bazen her şeyi bırakıp tabutta keyif çantamı söylese de 'BELKİ BİR GÜN 'bu kelime beni ayakta tutuyor belki bir gün bende güzelleşirim belki bir gün Tanrı bana da bir şans verir.Sonuçta katananin bile kesemediği tek şey umut