14. bölüm · Derya Deniz
"A"yça
Her gün gözlerini bir ton ugras ile anca acan ben,başlamak istemedigi gunlere nasilda hızlı başlıyordu.Çarşafımı başıma kadar cektigimde sıcak basınca nefes nefese carsafi geri indirdim.Aglamak istiyordum!Ne Ada buradaydı ne de Yavuz.Yavuz dün maç için ucagina binmisti.Bu gün gidecegi ulkeye varmisti bile,hatta akşama macı vardı.Oynadigi takim olan Galatasaray'ın Juventus ile macı vardi.Umarim kazanip zaferle dönerlerdi.Tek tesellim olabilirdi.Ada zaten beni fazlasıyla üzen bir veda ile şehir disina taşınmıştı.Kendimi fazla yanliz hissediyordum üstelik günlerdir diken üstündeydim.Babamın magazin haberlerini görmesi mi daha iyi yoksa görmemesi mi daha iyi karar veremesemde diken üstünde olmak beni yoruyordu.Fazlasiyla stres yasiyordum.Ogrense ayri dertti,ogrenmese "Ne zaman ogrenir?" Diye beklemek ayri dertti.Yasamimi devam ettirebilmek icin zorlada olsa yataktan kalktim boylece.Sabah rutin işlerimi sürüne sürüne yapip tam elimi kapi koluna attigim sirada kalp atislarimi hat safaya çıkaran bir ses yükseldi aşşağıdan; "Ayça çabuk aşşağı in!" Bu ses tam olarak babama aitti ve bu ses tonu bas bas "Başın dertte,ne haltlar yediğini biliyorum" diyordu.Allahım!Ne yapacağım?
Bir süre nefeslendim,gazam mübarek olsun artık yapacak bir şey yok.Elbette hala fazlasıyla korkuyorum fakat diken üstünde olmaktan iyidir dedim ya!Merdivenlerde oyalanıp nefes egzersizleri yaparak aşşagi indim.Son merdivende basimi uzatip iceriyi gormeye calistim ama nafile.Kimseleri göremeden kendimi motove ederek içeri girdim.Kahvaltı sofrası çoktan hazirdi fakat annemde babamda koltukta oturuyordu.Annem fazlasıyla stresli olduğunu belli eden hareketler yapıyordu.Hiç şüphesiz babamın kızdigi seyden haberi vardı.Babam ise koltuga yaslanmis,kaşlarını hiç olmadigi kadar catmisti."eyvah.."dedim içimden,ayvayi yemiştim.Zoraki bir gülümseme ile babamın hizzasinda ayakta durdum "Ne oldu babacigim,kahvalti mi edecegiz?" Diyerek saf rolu oynadigimda rol yaptigimi bildigini belli eden bıkkın bir ifadeyle bakiyordu bana.Bu ifade birde öfkeyle karistimi..Korkunç oluyordu. "bu haberler ne?" Pat diye konuya girdiginde agzim acik kalmisti.Evet magazin icin cagirdigi kesinlesmisti.Ama ben reşit bir insanim!Derin bir nefes alarak kendimi aciklamaya calistim "Şimdi babacigim soyle ki biz bir akşam Adalar ile yemeğe-" lafimi tamamlamaya kalmadan babam hızla ayağa kalktı "Yahu kızım sen böylesine mükemmel bir erkek arkadas bulmuşsun niye soylemiyorsun!Yavuz ya Yavuz!Hayalimdeki damat adayı!" Diyerek coşkuyla omuzlarımı kavradiginda afallamıştım.Hayir sinirli bir ifadesi yoktu,hatta gülüyordu bu adam!Tamam çok tepki vermedigine gore rol oldugunu soylemesem mi?Ama söylesem mi?Canim babam bana bunu dusunmeme firsat birakmayarak sofraya doğru sürükledi.Kahvalti boyunca Yavuz'u övmesine sevinmelimiydim peki?
Kahvaltıdan sonra üstumu degistirip antremana gitmiştim.Bu aralar güzel atislar yapiyordum.Basit bir kaç raket tutuşu ve duruşu ogreneli çok olmuştu.Güzel bir antremandan sonra yorgun halde arabaya bindim.Nefeslenip ekranima baktigimda Yavuzdan mesaj vardı.
Yavuz:
Ne yapıyorsun
Yoklugum belli oluyor mu
Ozledin mi beni😌
Siz:
Gideli 2 gün olmadi ne özleyecegim be
Yavuz:
Bazı insanlar sevdigi ile ayrildigi an özlüyormuş biliyormusun
Yani yanlis anlama garipsedigim icin söyledim
Hiç yasamadim bu duyguyuda
Siz:
Hiç sevgilin olmadimi sanki
Yavuz:
Yanimdan ayrildigi an ozledigim bir sevgilim olmadı Ayça
Siz:
Bir gün bulman dilegi ile
Yavuz:
Bulmak kolay zaten,sevdirmek zor
Siz:
Nasil?
Yavuz:
Boş ver
Bu gün maçım var
Heyecanliyim
Her mac sanki ilk macim gibi heyecanlaniyorum
Siz:
Bencede heyecanlan
O kadar kisi izleyecek
Yavuz:
O kadar kisiyi birakta
Boyle bakır,kahve sacli
Kahverengi gözlü
Huysuz inatci baş harfi Ayça olan biri izleyecek mi?
Bu mesajina güldüm istemsizce.Bariz benden bahsediyordu zaten.
Siz:
Bence izler
Hep izliyordu zaten maçlarını
Yavuz:
Öylemii
O zaman onun için bir gol atacagim
Ayça:
Bence golün onun icin oldugunu belli edecek bir şey yapmalisin
Yavuz:
Baş harfini yapacagim
Siz:
Nasil
Yavuz:
*Bir fotograf gönderildi*
Yavuz fotografta bir elinin iki parmagini acmis,parmak uçlari yere bakacak şekilde tutarken,diğer elinin isaret parmagini ortasina yerleştirerek bir "A" harfi oluşturmuştu.İçimdeki kelebeklerin şuan bir gorile döulnüştüğüne yemin edebilirim.Aksi takdirde neden gogsumu yumruklasin ki...
Siz:
Efsane olmuş
😆
Yap bunu
Ayça cok sevinir
Yavuz:
Diyosuun
Siz:
Diyorumm
Telefonu gülerek kapattim.Bu adam her seferinde ya güldüruyor yada utandiriyordu.Stabil duygular hissedemiyordum onun yaninda.Bayadir alisverise gitmiyordum,acaba biraz bir bakinsamiydim.
Alisverise gitme karari aldigimda hizla bir avm'ye daldim.Aslinda avmleri fazla sevdigim soylenemezdi.Sonuc olarak kapali havasiz bir alan.Genel olarak Artik Avm'lere yuva yapmis çogunlugu ego ile bakan insanlarin dolastigi bu yerlerde uzun sure dolasmak beni geriyordu.Rastgele bir markanin magazasina girdim.Bu markayi seviyordum,çok tarz kiyafetleri vardi.Reyonlari dolasirken bir kaç şort görmem ile duraksadım.Ciddiyim bir karış bile değildiler.Bunları giyen varmıydı bilmiyorum ama nasil rahat ettiklerini pek anlayamiyordum.Biraz daha ilerleyip çok güzel askılıların olduğu bir reyona geldim.Oradan bir kac bisey begendim.Aldiklarim bir kac askili,tişört,baggy pantolon,eşofman ve yıldız parçam taşlı pantolondu.
Alışverisin ve sporun verdigi yorgunluk beni aciktirmisti ama Avm'nin 3.katina cikip yemek yiyip geri inmektense evde yemek yemek istedim.Zor bela arabama gidip aldiklarimi bagaja koydugumda rahat bir nefes aldim.Hizla sofor koltuguna bindim ve direkt olarak eve gittim.Eve vardigimda hiç odama cikmadan direkt kendime bir şeyler hazirladim.Profosyonel şef tabagimi tadarken -ki bu tabagin içeri süt ve gevrek- maça sadece 2 saat kaldigini gördüm.Maça kalan zaman azaldikca yavuz kadar heyecanlaniyordum.Gevregimi bitirip odama ciktim.yeni aldigim kiyafetlerimi yikamaya gönderdikren sonra kareli pijama ile siyah bol bir tshirt giymiştim ve evet bu sicakta çorapta benimleydi.Sacimi da kiskacli tokayla topadiktan sonra rahattim.
Bir süre sonra babam assagidan seslendi
"Ayça maci izlemek istiyorsan çabuk gel 5 dakika kaldı reklam oynatiliyor!" Sonra tekrardan seslendi "Atistirmaliklarimizda var,ayrica Yavuz ilk 11'de!" Buna kilometrelerce oteden gelirim tabii "Geliyorum!" Diye seslenip assagi koştum.
Reklamlar bitmişti maç başlıyordu...
