FİNAL DUMAN VE KAN

Dumanlar yavaşça dağılırken pistte sadece yanan enkazın çatırtıları ve devasa robotun soğuyan metalinin sesi yankılanıyordu. Kar Patlayıcıları'ndan geriye sadece kapkara bir kül tabakası kalmıştı.Dostu, şok içinde dizlerinin üzerine çöktü. Gözleri alevlerin arasından sıyrılıp ona doğru yürüyen adama kilitlendi. Yıllardır sırt sırta verdiği, Van'dan kaçarken sığındığı, ama adını sokakların karanlığına gömdüğü o adama...Titreyen sesiyle patlamanın yankısını böldü:— Sen ne yaptın... Yusuf?Yusuf cevap vermedi. Dudaklarında hafif, muzaffer bir tebessümle durdu. Elini yavaşça ceketinin yakasına götürdü ve boynundaki o pürüzlü, derin ize son kez dokundu.İz derideydi, intikam alınmıştı; hikaye karanlıkta yazılmış ve noktalanmıştı.
- SON -
Yazar:Yusuf Aras,
Gemini