Denizci ve Masum Korsanı

Sirenasa suyun içinde çırpınırken, gözleri ay ışığına tutunmaya çalışıyordu. Nefesi düzensizdi ama korkusu çığlık atmaktan çok, batmaktı. Tam o anda, omzuna dokunan bir el hissetti. Sert ama panik olmayan bir el.“Tamam,” dedi bir ses, sakin ve derin.“Deniz seni almaz, ben buradayım.”Sirenasa başını kaldırdığında, gecenin içinden gelen bu adamın gözlerinde tuhaf bir tanıdıklık vardı. Sanki deniz, bir parçasını ona ödünç vermişti.Ve Datça, iki yalnız insanın ilk kez aynı suyun içinde nefes alışını sessizce izledi.