1. SENİN ÇİZİMLERİN, BENİM MAÇLARIM

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

❝DENİZ SEVİYESİ❞
1. SENİN ÇİZİMLERİN, BENİM MAÇLARIM
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

Ellerini birbirine kenetlemiş Teoman, sabırsız bir şekilde karşısındaki müdürün telefon konuşmasını bitirmesini bekliyordu.

"Anladım," dedi müdür sonunda. "Peki, Hakan Bey. Siz bilirsiniz."

Müdür, Hakan'a iyi günler dileyerek telefonu kapattığında hızla, "Ne dedi?" dedi Teoman. "İkna oldu mu?"

Başını iki yana salladı müdür. "Baban eğer notların düzelmezse seni takımdan attırma konusunda gayet kararlı. Sana da burada bana dil dökmek yerine ders çalışmayı öneriyorum."

"Hocam, bir kere daha arasanız?"

"Oğlum kaç kere daha arayacağım?" dedi sinirle. "Git al arkadaşlarından not, otur çalış işte. Bu kadar zor değildir."

Oflayarak arkasına yaslandı Teo. "Zor değil, vaktim yok. Maçlar başlayacak. Derslere bile giremem."

Omuz silkerek arkasına yaslandı müdür. "Yapacak bir şey yok. Okul takımını bırak diyeceğim, sana ihtiyaç var. Gittiğin kulübü bırak diyeceğim, o hiç olmaz. Dersleri zaten salmaman lazım, baban şart koymuş. Kısacası çalışman lazım Teo, her şekilde."

"Hadi ya." Yapay bir gülümsemeyle ayağa kalktı ve antrenman çantasını omzuna attı Teo. Ardından kapıyı açtı ve odadan çıktığında geri kapatarak koridorda yürümeye başladı.

Basketbol vazgeçemeyeceği nadir şeylerden biriydi, babası ise bir ebeveynden ziyade başlı başına bir kuraldan ibaretti.

Kısacası müdür haklıydı. Çalışması gerekiyordu, her şekilde.
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ



teokkaya:
naber
görüldü

dur bi görüldü atma
görüldü

deniz
görüldü

yazıyor...
deniz: ne var

teokkaya: naber

deniz: ne istiyorsun teo

teokkaya: bir şey isteyeceğimi nereden biliyorsun

deniz: bir şey istemeyeceksen neden yazasın

teokkaya: doğru

deniz: boş yapmaya devam mı
yoksa engelleyeyim mi

teokkaya: yok dur
evet bir şey istemek için yazdım
ama yüz yüze söylesem
daha iyi olur sanki

deniz: teoman söyle işte
işim gücüm var

teokkaya: ne kadar işin var

deniz: ne

teokkaya: hiç müsaitliğin yok mu yani

deniz: ya sen ne anlatıyorsun

teokkaya: deniz, bana ders çalıştırır mısın?

deniz: hayır

teokkaya: dur bi saniye
bu kadar çabuk reddedilmeyi beklemiyordum

deniz: neden kabul edeyim

teokkaya: çünkü eğer kabul etmezsen ve bir notum daha düşük gelirse basketbol takımından alınacağım

bir hafta sonra kazanmamız gereken bir maç var

alt sınıflardan birkaç kişiye özel ders verdiğini duydum

derslerin de iyi zaten bir iki konu anlatsan ne olacak sanki

deniz: sen alt sınıflardan değilsin

teokkaya: sağ ol hatırlattığın için
öyleyim sanıyordum

deniz: böyle dalgaya vuracaksan ikinci kez reddedileceksin

teokkaya: dalga deniz'de olur

deniz: ?

teokkaya: tamam dur
çok yersiz bir espriydi

deniz: espri miydi bu
nerede gülmem gerekiyor

teokkaya: kabul edecek misin?

deniz: düşünürüm

teokkaya: düşün
ama iyi düşün
senin için çizimlerin neyse benim için de basketbol ve maçlarım o

ve
yazıyor...
çevrim içi
yazıyor...
nedenini kimseye
anlatmasan olur mu?

deniz: tamam

teokkaya: yarın yazarım
✓✓
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
Avucunun içindeki telefonu çatık kaşlarla birlikte çalışma masasının üzerine bıraktı Deniz.

Teo'dan haz etmiyordu.

Teo'dan kimse haz etmiyordu.

Ama annesi Şebnem Akkaya'nın yanında çalışıyordu ve bu konu onun kulağına illa ki giderdi.

Nuray, kızı Bodrum Eğitim Vakfı Lisesi'ne gitmeye başladığından beri ona sürekli nasıl arkadaşlıklar kurması gerektiğini ikaz ederken böyle bir teklifi elinin tersiyle ittiğini öğrenirse muhtemelen yine araları bozulacaktı.

Deniz için asıl sorun annesiyle arasının bozulacak olmasi değil, annesinin her büyük tartışmadan sonra malzemelerine el koymasıydı.

Muhtemelen birkaç basit konu anlatımdan zarar gelmezdi ama yine de onların bulunduğu herhangi bir ortama girmek istemiyordu.

Derin bir nefes vererek kendini yatağa bıraktı.

Bu kadar kafasına takmaya gerek yoktu. Bunları yarın düşünerek yardım edip etmeyeceğini ona yazardı.

Deniz gözlerini tavana dikmiş halde uzanırken, Teo’nun son mesajı zihninde yankılanmaya devam etti. “Senin için çizimlerin neyse benim için de basketbol o.”

Dudaklarını birbirine bastırdı. Sinir bozucuydu. Çünkü anlıyordu.

İstemeden de olsa anlıyordu.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
𐙚

SELAM

İLLKK TEODENNNNNNNNN FICIMMMM

benim ilklerin yarı texting olması alışkanlık oldu artık ahahgshajaydd

umarım beğenmişsinizdid