4.bölüm

♡günümüz♡
"Evet,civcivim beni hatırlamadın mı?"
"D-Deniz s-sen misin?"
"Evet,benim civcivim."
Deniz tebessüm ediyordu.Kumsal,Deniz'in koluna vurdu."Ne oluyor?Neden vurdun?"dedi Deniz. "Sen hiç üzülmedin mi?beni bırakıp giderken."
"Civcivim,tabii ki üzüldüm."
Kumsal'ın gözyaşları bir bir akarken,"ben senin arkandan günlerce ağladım,seni aylarca belki gelirsin diye pencere kenarında gelmeni bekledim!"Deniz susup öylece Kumsal'a bakıyordu.
"Cevap versene ya tabii cevap veremezsin!"
"Kumsal ben...ben gerçekten çok üzüldüm,senin karşında ağlamak istemediğim için arkama bakmadan gittim.Bende saatlerce ağladım."
Odanın kapısı tıklatıldı."gel."dediğim de kapı açıldı."Neden geldin Yunus?"dedi Deniz."Yüzbaşım bağırma sesleri duyunca bir şey oldu sandım ondan geldim."dedi Yunus.Deniz,"Bir şey yok doktor hanımın sözünü dinlemiyordum ondan biraz bağırdık."dedi."Tamam,Yüzbaşım izninizle ben çıkıyorum." "İzin senin çıkabilirsin,Yunus."Yunus odadan çıktı.Deniz Kumsal'a baktı."Kumsal bak gerçekten ben de çok üzüldüm."
"Gerçekten üzüldün mü?"
"Üzüldüm tabii ki de,civcivim bir kere sarılabilir miyim?"
Kumsal kollarını açtı.Deniz tebessüm ederek Kumsal'a sıkıca sarıldı.Kumsal basını Deniz'in göğsüne yasladı.Deniz Kumsal'ın saçlarına öpücük kondurdu."Civcivim,beni özledim mi?"
"Çok özledim,deniz gözlüm."Deniz Kumsal'ın yüzünü avucunun içine alır.Kumsal tebessüm etti.Deniz Kumsal'ın yanağına buse kondurdu."Sana bakacak birisi var mı?"dedim.
"Babam şehit oldu,annem şehir dışında."
"Başın sağ olsun,karın ve ya sevgilin var mı?"
"Hayır,yok civcivim."
Kumsal'ın dudağının bir kenarı kıvrıldı.
"Sen bana bakar mısın?"dedi Deniz.
"Arkadaşların var ya onlar bakar."
"Onlar bana bakamaz ben onlara her gün evimde şınav çektiririm."Kumsal sessizce bir kahkaha atar."Her gün böyle mi davranıyorsun?"
"Bazen sinir ederlerse."
"Tamam,ben bakarım ama bana da öyle davranma."
"Tamam,civcivim sana kıyamam zaten."
"Ben senin çocukluk arkadaşın olmasaydım kıyardın yani."
"Benim timim de asker olsaydın,sana da öyle davranırdım."
"Hadi seni bekliyorlar bahçeye çıkalım."
"Tamam,civcivim."