4.bölüm

☆Günümüz☆
"Evet,civcivim beni hatırlamadın mı?"
"D-Deniz s-sen misin?"
"Evet,benim civcivim."Deniz tebessüm ediyordu.Deniz'in koluna vurdum."Ne oluyor?neden vurdun?"dedi Deniz."Sen hiç üzülmedin mi?beni bırakıp giderken."
"Civcivim,tabii ki üzüldüm."
Gözyaşlarım bir bir akarken,"Ben senin arkandan günlerce ağladım.seni aylarca belki gelirsin diye pencere kenarında gelmeni bekledim!"Deniz susup öylece bana bakıyordu."Cevap versene ya tabii cevap veremezsin!"
"Kumsal ben...ben gerçekten çok üzüldüm,senin karşında ağlamak istemediğim için arkama bakmadan gittim.Bende saatlerce ağladım."Odanın kapısı tıklatıldı."gel."dediğim de kapı açıldı."Neden geldin,Yunus?"dedi Deniz."Yüzbaşım bağırma sesleri duyunca bir şey oldu sandım ondan geldim."dedi Yunus.Deniz,"Bir şey yok doktor hanımın sözünü dinlemiyordum ondan biraz bağırdık."dedi."Tamam, Yüzbaşım izninizle ben çıkıyorum."
"İzin senin çıkabilirsin,Yunus."
Yunus odadan çıktı.Deniz bana baktı.
"Kumsal bak gerçekten ben de çok üzüldüm."
"Gerçekten üzüldün mü?"
"Üzüldüm tabii ki de,civcivim bir kere sarılabilir miyim?"
Kollarımı açtım.Deniz tebessüm ederek sıkıca sarıldı.Başımı Deniz'in göğsüne yasladım.Deniz saçlarıma öpücük kondurdu."Civcivim,beni özledin mi?"
"Çok özledim,deniz gözlüm."Deniz yüzümü avucunun içine aldı.Tebessüm ettim.Deniz yanağımı öptü.
"Sana bakacak birisi var mı?"dedi Kumsal.
"Babam şehit oldu,annem şehir dışında."
"Başın sağ olsun,karın ve ya sevgilin var mı?"
"Hayır,yok civcivim."
Kumsal'ın dudağının bir kenarı kıvrıldı.
"Sen bana bakar mısın?"dedi Deniz.
"Arkadaşların var ya onlar bakar."
"Onlar bana bakamaz ben onlara her gün şınav çektiririm.Hem sende benim arkadaşımsın."Kumsal sessizce kahkaha attı."Her gün böyle mi davranıyorsun?"
"Bazen...sinir ederlerse."
"Tamam,ben bakarım ama bana da öyle davranma."
"Tamam,civcivim sana kıyamam zaten."
"Ben senin çocukluk arkadaşın olmasaydım kıyar mıydın?"
"Benim timimde asker olsaydın,sana da öyle davranırdım."
"Hadi seni bekliyorlar bahçeye çıkalım."
"Tamam,civcivim."