3. Bölüm

En öndeki çocuk topu yerden alıp hafif mahcup bir gülümsemeyle bize baktı.
"Çok özür dileriz. Size çarpmadı değil mi?" dedi.
"Hayır, sorun değil." dedim gülümseyerek.
"Ben Atlas." diyerek elini uzattı.
"Ben de Güneş."
Kısa bir sessizlik oldu. Nedense ikimiz de gülümsemeyi bırakamıyorduk.
Atlas'ın yanındaki çocuk söze girdi.
"Ben Kaan."
Lidya da gülümseyerek,
"Ben Lidya." dedi.
Üçüncü çocuk ise elini cebine koyup samimi bir tavırla,
"Ben Aral."
"Ben de Ada." dedi Ada.
Dördü de birbirine gülümseyince ortamdaki gerginlik tamamen kaybolmuştu.
"İsterseniz bizimle voleybol oynayabilirsiniz." dedi Aral.
Ada'nın gözleri heyecanla parladı.
"Olur!"
Hep birlikte sahile doğru yürümeye başladık.