1:BUGÜNÜ BİTİR

Esin günlüğünün başına oturmuş Liva'yla fotoğraflarını yapıştırıyor ve o tarihlerde neler yaptıklarını yazıyordu.
"09.03.2018"
"Sevgili günlük,bu tarihte birlikte düğüne gitmiştik ve o zamanlar ben 13 Liva 14 yaşındaydı. Sanırım biraz erkek gibiydim, kıyafetlerimde hiç elbise olmadığı için Liva vermişti. Elbise beni hiç memnun etmesede o sevdirmişti. Bu Liva'yla olan anılarımı yazdığım 3. Günlüğüm. Liva'yla toplam 9 senedir tanışıyoruz. O bana ihanet etmeyecek tek kişi diye düşünüyorum. Hayatıma Liva'dan başka bir kız giremez. Liva'm gitse bile onun yerini alamaz. O düğünde kendimi prenses gibi hissediyordum. Bunu Liva sağlamıştı. Adı gibi kendide güzeldi. Liva'yı başka kızlardan kıskanıyorum ve Liva'da beni kıskanıyor. İyiki Liva'mla hiç ayrılmayacağımı biliyorum günlük!!."

Esin'in telefonu çalmaya başladı. Baktığında ise Liva arıyordu.

"Selam Livacım noldu?"

"Yeni bir kız buldum adı Çiğdemmiş.. tanışabiliriz istersen çok tatlı geldi bana."

"Nerde buldun!?"

"Yolda çarpıştık. Annesiyle annem konuşmaya başladı. Çiğdem iyi birisiymiş sanırsam."

"Anladım, sen konuşur bana haber verirsin. Her neyse,akşam gelecek misin?"

"Tabii ki."

"Bekliyorum."

Kapandı.

Acaba çiğdem'i ben tanıyor muydum?

Bu arada ben Esin.
19 yaşındayım.
25.03.2005 doğumluyum.
Ailemden bahsetme gereği duymuyorum,fazla önemsemiyorum Liva benim ailem zaten. Küçükken hayatımın çokta güzel geçtiği söylenemez, herşeyimi kısıtlı hissediyordum. Resmen varlık içinde yokluk çekiyor gibiydim. Kendimi odaya kapatıp birşeyler yazardım. Resim çizmekten hoşlanmam, makarnayı severim ve insanlardan uzaklaşmayı. Biraz karışık oldu sanırım.
Ve ben
İnsanların hatalarını çabuk affeden biriyim, özüre gerek duymayan biriyim. Mutluluğumu alsa bile,tek bir lafına düzelebilirim,kalp kırıklıklarım çabuk düzelir. Liva'm sayesinde dahada hızlandı. Liva'yı gerçekten çok seviyorum.
Sanki hayatım onla tanıştığım gün başlamış gibi,sanki hiç ölmeyecekmişim gibi.

~~~

Liva'nın anlatımıyla.

Esini elbette çok seviyordum. Fakat son zamanlarda kendini bozduğunu düşünüyorum. Direk konuya girmek huyumdandır.. üşengeçliğimi sevmez Esin fakat çiğdem beni anlayacaktır..

Liva ben
Annem Melike
Babam Duran
20 yaşındayım.
07.10.2004 doğumluyum.
Çoğu şeyi yaparken sadece eğlenmeye bakarım çünkü benim hayatımda üzülmeye yer yok!!
Sadece boşver der geçerim. Esin çok kırılgan birisi fakat benim güldürmelerimle geçiyor hemencecik. Sanırım Esin beni gerçekten çok seviyor. Bugünse kız kıza konuşup meselelerimizi çözecek,yol arayacaktık. Benden gizli birşey yapmayacağını elbette iyi biliyorum. Fakat bir sürpriz yapmak istedim. Bu bende kalmalı..

Annem Esin'i kendi kızı gibi görsede Esin ne kendi ailesiyle nede benim ailemle ilgilenmiyor. Bu benim için gıcık bir his gibi..
Çiğdem benim annemle çok güzel sohbet ediyor. Babamlada babası tanışsa da,birlikte anılarımız olsa.
Esinin yerine koyabilir miyim bilmiyorum fakat Çiğdem sanki daha iyi gibi. Kafam karışık biraz annemi çağırıp konuşacağım.
Anlık verdiğim karar ile annemin yanına koştum.

"Anneeeee! Nerdesiiinn!"

"Bağırmasana kızım! Burdayım işte."

"Seninle birşey konuşmam gerekicek."

"Tabi konuşalım."

"Çiğdem kaç yaşında?"

"Yaşıtsınızda numarasını almadınmı bana neden sorma gereği duyuyorsun?"

"Senden tanımak istiyorum anne, Çiğdem seninle anlaşabiliyor fakat o öyle değil.."

"Kim?"

Anneme direk söylesemmi diye düşünüyorum, annem buna karşı çıkabilirdi.

"Hiç anne,hadi anlat annesini falan"

İnsanları yanlış tanıyabiliriz. Bazen farklı görebiliriz, değiştiğini sanabiliriz. Hiçbir zaman eskileri unutmayalım!

"Vallahi kızım, annesi pek uyuzdu bana göre. Ne yapma dersem onu yapardı. İhanette vardı onda,ne mutlu bi yuva kurmuş benden sonra! Bu kadar yıl ailesiyle mutlu mesut. Allah ayırmasın."

"Aminde anne ne alaka şimdi? Kadının yaptıklarını anlatsana."

"Olsun,ben söyleyeyimde. Çiğdemin birde kardeşi var 10 yaşında. Ona bakacak durumları yokmuşta, yetimhaneye vermişler."

"Çiğdem bence onlar gibi değil."

"Sevdin ha bu Çiğdem'i"

"Yani öyle diyelim."

~~~
Esin'in anlatımıyla:

Sanırım birşey oldu yarım saattir mesajıma bakmıyor Liva.. neyse belkide yeni tanıştığı o kızın yanındadır, kalkıp yemek yapayım.

Kafasının içinde binbir türlü düşünce dönüyordu Esin'in. Kaybetme korkusu vardı,bir yandanda birşey yaptığı için mi diye düşünüyordu. Kendi kendini yerken bir mesaj geldi telefonuna.

LIVA'MM

-kanka kusura bakma ya, annemle konuşuyordum.

Esin bir oh çekti.

-birşey oldu sandım. İnsan bir haber verir..

-Üzgünüm. Bir daha olmayacak balım.

-Akşama ne yapayım diye soracaktım.

-Tatlı yap istersen bende birşeyler alacağım. Sürprizim var sana.

-Tamam! Görüşürüz akşam.

-Görüşürüz.

Herşey bir yana iyi niyetten kaybetmekte var bu hayatta. Sanırım bazı insanların kötülüğünü hak edenler var. Neden mi? Pat diye girdim konuya girdim mesela, hayatınıza böyle aniden girenleri kabul etmeyin. Çünkü iyi niyet burda başlar. Yavaş yavas yakınlaşmak,doya doya anılar bırakmak demektir. Herşey aşk degildir,para olmadığı gibi.

AKŞAM

Kapı çaldı koşa koşa gittim ve açtığımda liva'nın yanında hiç görmediğim biri vardı.

Eşsiz güzellikte
1.60 boylarında
Kumral,sarıya kaçan tonlarda saçlarıyla
Kocaman gözleriyle
Tatlı bir gülümsemeyle bana bakan bir kız gördüm.

-Bu kim?

-Tanısan çok seversin!!

Gerçekten Çiğdemi getirmiş olabilir miydi?

Bir anlığına fena halde sinirlendim ama sonradan amacını sormak aklıma geldi ve sinirimi içimde saklamak istedim. Nazik bir gülümsemeyle

-İçeriye gelin.

Dedim,zoraki gülümseme arkalarında söndü.

Herkes suskundu,bir anda liva gülümseyerek bana döndü ve konuşmaya başladı.

-Aslında bende çok tanımıyorum bugün tanıştık birlikte tanıyalım istedim. Bir sakıncası yok değil mi?

Yalandan gülümsedim ve bir sakıncası olmadığını birlikte tanımamızın daha iyi olabileceğini söyledim.

Çiğdemde sahte bir gülüş attı ve kendini tanıtmaya başladı.

-Ben Çiğdem. 20 yaşındayım, İstanbul doğumluyum buraya da 2 yıl önce geldim. Bugün tesadüfen Liva'yla çarpıştık. Birbirimizi tanımasakta annelerimiz birbirini tanıdı. Memnun oldum umarım iyi anlaşırız..

Gülümsedim.

-Bende Esin,19 yaşındayım liva'nın küçüklük arkadaşıyım, her günümüz birlikte geçer aslında. Seni hiç gördüğümü hatırlamıyorum. Bende memnun oldum umarım iyi anlaşırız.

Fazla uzatmadım,benide ilgilendirmiyordu açıkçası ama Liva merakla hangi şehirlere gittiğini,ortaokulunu hatta en sevdiği yaş gününü bile sordu! Bu fazlasıyla saçmaydı. Sohbetleri o kadar fazlaydı ki beni unuttular. En sonunda dayanamadım ve Liva'ya dönüp;

-Bu merakın biraz fazla sanki? Dedim.

İkiside şaşırmış görünüyordu.

Liva hemen düzeldi

-Sana öyle gelmiştir. Alt tarafı birkaç soru zaten.. büyütmeye gerek yok.

-Anladım. Ne istersiniz?

Çiğdem laf sokmak ister gibi sinsi bir gülüş attı.

-Buraya tanışmaya geldim, kıskançlık krizleri bana göre değil. Senin gibi kırılgan insanlara hiç gelemem. Duydum nasıl biri olduğunu. Senden birşey istemiyorum. Sırf uzun zaman sonra yakın arkadaşımı buldun diye kıskançlık krizlerini içinde tutman yeterli olacaktır.

Eşyalarını toplayıp kapıya yöneldi Liva bana öfkeli şekilde saldırarak,

-Yeri miydi gerçekten? Bu yaptığın ona saygısızlık! Bende çiğdemle gideceğim.

Hiçbir şey söyleyemedim ama bunun hesabını illa soracaktım,sessiz kalamazdım yoksa Çiğdem onu kandıracaktı. Böylesine aptal bir kızla takılırsa beni unutabilirdi. Zamanında böyle bir şeye ihtimal vermeyen Liva'ya ne olmuştu?

İnsanların her zaman aynı kalmayacağını anladım. Çekilip izlemek miydi güzel olan oturup yaşamak mı? Ders çıkarır mıydım yaşadıklarımdan,yoksa yaşadığım güzel günler hatrına affeder miydim..
Biraz saçmaladım sanki.. Liva yapmaz bunu bana.

Şiir defterimi açtım ve hiç düzeltmeden aklıma gelenleri yazdım.

Yaptıklarını unutmak,
Ceza mıydı bana?
Sussaydık ikimizde,
Konuşmasaydık o günlerin hatrına.

Söylenenleri duymayarak,
Kaybeder miydik birbirimizi.
İyi mi geldik birbirimize?
Şimdi neden zehir gibi o hâlde?

Evet, gözlerime baktığını biliyorum.
Ben söylediklerine sağır,
İçinden geçenlere sadıktım.
Sen sinsi olduğumu sandın,
Gözlerim sana dur dedi
Sen inanmadın