Kokuşmuş Karanlığa Sonsöz

Benim bu yurt, bu memleket,
Yağar oraya gökten bereket,
Yüceltmek için yapmalı bir hareket,
Onun düşüşü bana bir felâket!
Düşün, orayı yüceltmek ideal!
Alıyorsan hakkını, korkma al!
Suları, dereleri olur sana bal,
Unutma ki senin tuğun hilal!
Veriyorsan karanlığa karşı savaş,
Korkma, engelleri parçalayıp da aş!
Yapma sakın panik, heyacan, telaş,
Umutsuzluğa, kokuşmuş karanlığa karşı savaş!
Gerekiyorsa öl bu kutlu yolda,
Boynunu bükme de haksızlık karşısında!
Memleket için gerekiyorsa ölmelisin,
Vatan hariç hiçbir şeyi sevmemelisin!
Memleketin için destanlar yaratabilmelisin!
Geceleri dağlardan parlayarak doğar mehtap!
Sen kutsal dinine, yalnızca Allah'a tap!
Yaparken milletine ruh kaynağı olan bir hitap,
Düşmeli orada bütün düşmanlar bitap!
Yalnızca elini aç da sen Hakk'ına,
Koşar adım git zaferli yazgın olan yarına,
Düşmanla gelince göz göze, bakma alnının akına!
İşkence etmekten, acı çektirmekten sakına!
Bak işte kazandın yazgın olan zaferini,
Düşünme sen hiç şuanki halini,
Biliyorsun sen artık en yüksek mevkini,
Bağrını aç ve kendini teslim eyle Allah'a...