Çoraplar Gece Ne Yapıyor?

1. Bölüm — Tek Çorap Laneti
Mert’in bir sorunu vardı.Hem de çok garip bir sorunu.Çorapları sürekli kayboluyordu.Pazartesi günü sağ çorabı yoktu.Salı günü sol çorabı yoktu.Çarşamba günü ise…İKİSİ DE YOKTU!Mert yatağının altına baktı.Yok.Dolabın arkasına baktı.Yok.Kedisi Boncuk’un sepetine baktı.Orada da yoktu.“Bu işte bir gariplik var,” dedi Mert.Annesi mutfaktan seslendi:“Çamaşır makinesi yutmuştur.”Mert kaşlarını çattı.“Anne, makine nasıl çorap yiyebilir ki?”“Bilmiyorum,” dedi annesi. “Belki acıkmıştır.”Mert bunun komik olduğunu düşünmedi.Çünkü o gece bir karar verdi:Çorap hırsızını yakalayacaktı.Saat 23.58’de yatağının altına saklandı.Elinde feneri vardı.Gözleri kapanıyordu ama beklemeye devam etti.00.00…Hiçbir şey olmadı.00.05…Hâlâ hiçbir şey yoktu.00.12…Mert tam vazgeçecekken…FISIR FISIR.Bir ses duydu.Mert gözlerini açtı.Ses dolabın altından geliyordu.Sonra küçük, beyaz bir çorap dolabın altından çıktı.Ardından bir tane daha.Sonra bir tane daha…Mert ağzını kapattı.Çünkü çoraplar yürüyordu.Hem de kendi başlarına!En öndeki çorap odanın ortasına geldi, etrafına baktı ve:“Çabuk olun! Gece yarısını kaçıracağız!” dedi.Mert’in feneri elinden düştü.TAK!Bütün çoraplar bir anda sustu.Öndeki çorap yavaşça Mert’e döndü.“Eyvah.”Mert yatağın altından çıktı.“Sen… konuştun!”Çorap cevap vermedi.Mert bir adım yaklaştı.“Ve sen benim çorabımsın!”Çorap utangaçça kıvrıldı.“Şey… evet.”Mert’in gözleri kocaman açıldı.“Peki diğerleri nereye gidiyor?”Çoraplar birbirlerine baktılar.Sonra en öndeki çorap derin bir nefes aldı.“Bunu sana söylemememiz gerekiyordu.”Mert:“Neyi?”Çorap, odanın köşesindeki halıyı kaldırdı.Halı kalkınca yerde minicik, yuvarlak bir kapı ortaya çıktı.Kapının üzerinde üç kelime yazıyordu:KAYBOLANLAR BURADADIR.Mert yutkundu.“Bunun arkasında ne var?”Çorap gülümsedi.“Bunu öğrenmek istiyorsan…”Kapıyı açtı.İçeriden rengârenk bir ışık yükseldi.“…bizimle gelmelisin.”
Çoraplar Gece Ne Yapıyor?
1. Bölüm — Tek Çorap Laneti
Mert’in bir sorunu vardı.Hem de çok garip bir sorunu.Çorapları sürekli kayboluyordu.Pazartesi günü sağ çorabı yoktu.Salı günü sol çorabı yoktu.Çarşamba günü ise…İKİSİ DE YOKTU!Mert yatağının altına baktı.Yok.Dolabın arkasına baktı.Yok.Kedisi Boncuk’un sepetine baktı.Orada da yoktu.“Bu işte bir gariplik var,” dedi Mert.Annesi mutfaktan seslendi:“Çamaşır makinesi yutmuştur.”Mert kaşlarını çattı.“Anne, makine nasıl çorap yiyebilir ki?”“Bilmiyorum,” dedi annesi. “Belki acıkmıştır.”Mert bunun komik olduğunu düşünmedi.Çünkü o gece bir karar verdi:Çorap hırsızını yakalayacaktı.Saat 23.58’de yatağının altına saklandı.Elinde feneri vardı.Gözleri kapanıyordu ama beklemeye devam etti.00.00…Hiçbir şey olmadı.00.05…Hâlâ hiçbir şey yoktu.00.12…Mert tam vazgeçecekken…FISIR FISIR.Bir ses duydu.Mert gözlerini açtı.Ses dolabın altından geliyordu.Sonra küçük, beyaz bir çorap dolabın altından çıktı.Ardından bir tane daha.Sonra bir tane daha…Mert ağzını kapattı.Çünkü çoraplar yürüyordu.Hem de kendi başlarına!En öndeki çorap odanın ortasına geldi, etrafına baktı ve:“Çabuk olun! Gece yarısını kaçıracağız!” dedi.Mert’in feneri elinden düştü.TAK!Bütün çoraplar bir anda sustu.Öndeki çorap yavaşça Mert’e döndü.“Eyvah.”Mert yatağın altından çıktı.“Sen… konuştun!”Çorap cevap vermedi.Mert bir adım yaklaştı.“Ve sen benim çorabımsın!”Çorap utangaçça kıvrıldı.“Şey… evet.”Mert’in gözleri kocaman açıldı.“Peki diğerleri nereye gidiyor?”Çoraplar birbirlerine baktılar.Sonra en öndeki çorap derin bir nefes aldı.“Bunu sana söylemememiz gerekiyordu.”Mert:“Neyi?”Çorap, odanın köşesindeki halıyı kaldırdı.Halı kalkınca yerde minicik, yuvarlak bir kapı ortaya çıktı.Kapının üzerinde üç kelime yazıyordu:KAYBOLANLAR BURADADIR.Mert yutkundu.“Bunun arkasında ne var?”Çorap gülümsedi.“Bunu öğrenmek istiyorsan…”Kapıyı açtı.İçeriden rengârenk bir ışık yükseldi.“…bizimle gelmelisin.”