20. bölüm · Çocukluk aşkım
Bölüm 18
Telefon caldı ama acılmadı en sonunda kapatacakken acıldı.
Denız;ne var Allahın cezası
Teoman;nerdesın
Denız:sahılde nerde olucam
Teoman;ben gelıyorum
hızla sahile indim ve Deniz orada oturuyordu.
yanına gittim hemen yan tarafına oturdum.
deniz:sendemi terk ettin evi
teoman;evet galiba ettim
deniz:napıcaz simdi biz
teoman:hayatta kalicaz
Deniz güldü
deniz:senin böyle bir sey söylemen güldürüyor. sen Akkayasın ne olur olmaz kartların vardır paran vardır araban var kalmazsın sen sokakta merak etme
Teoman: deniz yok hic bir şeyim cüzdan evde tek arabam var
deniz:hic çoktan araban var yatarsın orada
teoman:seni bırakmam
Deniz dondu ve ona baktı
deniz:ne yapacağız teoman arabandami yatacagiz ikimiz
teoman:evet bir seyler düzelinceye kadar evet
denizin kabul etmemesi icin bir seysi yoktu derin ic çekti
deniz:tamam
hemen arabama gittik.
teoman:sogukmu ısıtayımmı arabayı
deniz:hayır iyi suan
teoman: inanmıyorum bu olanlara
deniz:valla bende neyse yarın okul var hadi yat
teoman: nerde değiştirecez üstümüzü elimizi yüzümüzü nerede yıkayacagız en önemlisi nerede duş Alıcaz?
deniz: bunları düşünmedik ama okulda halleriz ya sabah erken kalkarız üstümüzü okulda değiştiririz falan beden derslerinde duş alırız
teoman: doğru yiyecek isini bir sekil hallederiz
deniz:teoman suan o kadar uykum var ki bir stres daha kaldıramam
dedi ve kafasını cama yasladı uyumak için.
o üşür diye arabamın arka koltuğundaki battaniyeyi uzandım ve onun üstünü örttüm hemen irkildi bana baktı.
Teoman: üşüme diye
deniz:sen üşüyeceksin ama
teoman:üsümem ben merak etme
deniz:olmaz öyle
hemen battaniyeyi bana doğru uzattı sürücü koltuğunda ona şaşkınlık içinde baktım bir şekilde yaklaştı ve battaniye ikimizide örttü.
deniz: böyle olsun ikimizde üsümeyelim
ona güldüm ve sırıttım ama o çoktan kafasını cama yaslayıp uyumuştu.
onu izledim bir süre sonra bende uykuya daldım.
