2.Bölüm:Kıyamet

"Viver é inventar-se todos os dias."
~Yaşamak, her gün kendini yeniden yaratmaktır.~

'Ricardo Vale'
Yalvarmak,cehennemden çıkmak için her gün yalvarmak.Küçükken sevgi görmemek yıpratırdı insanı daha olgun başlardın hayata,adımlarını sağlam basardın dünyaya,avantajı olsa da bende aile isterdim,her evin çatısı aile olmazdı insana,ben ailem var demedim hiçbir zaman benim ailem yoktu yalnız doğdum, yalnız büyüdüm ve belki de yalnız ölücektim.Portekiz sokakları cehennemim oldu ve ben o cehennemden çıkmak için her gün yalvardım.Tanrı, tanrı beni özel olarak yaratmıştı acı çekmem için,herkese ibretlik olarak yaşamam için ben ne zaman mutlu olmaya çalışsam en dibe çekildim o yüzden küstüm hayata ne mutlu ne de üzgündüm artık tüm yaşantılarımı kalbime gömdüm,üstünü toprakla kapattım ve tozlu defterlerin arasına sakladım.Tek hissettiğim duygu öfkeydi, kimseye gülmedi şu yüzüm kimseye tebessüm bile etmedim hak etmiyordu insan denen varlık hak etmiyordu iyi olanı hak etmiyordu benim ona gülmemi hak etmiyordu sevgiyi.Sahi ne garip varlıktı insanoğlu bencildi,kibirliydi her şeyin onun etrafında döndüğünü sanırdı ne yazık,3 günlük hayatlarını bir saate sığdırıcağımdan habersizlerdi.Bakmayın bana öyle hak ediyorlardı,Portekiz beni cehennemin tam ortasına attıysa bende onlara kıyameti yaşatıcaktım.Planım hazırdı istediğim her noktaya bombaları yerleştirdim,tek başıma kıyameti hazırladım ve Tanrı bana yardım etti.Yeterince uzaklaştım planladığım alanlardan önce hastaneleri sonra karakolları patlattım,sonra ise bütün lizbonu gönül isterdi ki bütün Portekiz'i patlatayım elbet ona da sıra gelirdi ceketimi giyip yavaşça yürüdüm bulunduğum ortamdan,cehennemim olan sokaklar kan gölüne dönmüştü zevkle izledim her saniyesine her damla akan kanı,hiçbiri yaşamaya layık değildi hepsi ölmeliydi bir kişi bile bu topraklarda kalmamalıydı.Uçak pistine ulaştığımda hazırladığım planı tekrar gözümden geçirip uçağıma bindim Lizbon'dan uzaklaşırken zevkle elimde tuttuğum düğmeye bastım.Bütün Lizbon radyasyon altındaydı artık insanı bırak bir tek canlı bile giremezdi o sokaklara artık,geçmişimde en karanlık izleriyle gömülmüştü.

"2 yıl sonra Türkiye/Siirt"
Hay yapacağım işi sikeyim! Yardım edin bana,yardım etmelisiniz bu yola sizinle başkoydum neredesiniz?Türkiye portekizden betermiş nerden bilebilirdim? O yeşil gözlere kilitleniceğimi nasıl göreydim? Kurtarın lan beni,sikeyim şansımı! Ceylan gözlüm ne eyleyim sensiz dünyayı... Vicdansız nasıl bağladı beni kendine,ben umursamazdım,ben olduğum yeri kıyamete çevirirdim ben..ben aşık olmam sanıyordum..

"1 yıl önce"

"Bengisu Alaca"

Başımdaki işler yeterince yetmiyormuş it köpekler canımı sıkmıyormuş gibi birde mafya denen bozuntuyla uğraşıyordum sahi polisin görevi olan işi ne hakla benim üzerime yüklemişlerdi sırf sohbetimiz oldu diye mi? Allah'ın belası her gün karşıma çıkıyordu ve ben aklımı kaçırıcak gibi oluyordum,nefret etmiyordum ondan iğreniyordum çünkü nefret etmek emek isterdi ben ona emeği bırak bir dakika bile uğraşmak istemiyordum. İnsanlara çabuk kin beslemem ama bu adam beni çileden çıkarıyordu.Araştırmıştım kim olduğunu nasıl biri olduğunu geçen sene Portekiz de yaşanan patlama dan sonra Türkiye'ye geldiği düşünülüyor ve uyuşturucu kaçakçılığı gibi suçları gözüküyor dosyasında adım gibi eminim ki o patlamada da alakası vardı ama kanıtlamam gerek. Neden benim başıma kalmıştı bu olaylar bilmiyorum sik sik olaylar döner beni bulurdu zaten her zaman öyle olmuştu.Lanet olası herif gelip beni bulmuştu her askeriye çıkışında görüyordum onu tutuklarım seni diyordum ama pek umursamıyora benziyor ama Allah şahidim olsun pişman edecektim bana bulaştığına buluşacağına pişman olucaktı.Pişman edicektim onu aşık mı olmuştu aşkıyla kavururdum,nutku mu tutuldu o nutkunu bi taraflarına montelerdim ve evet bunu gerçektende yapardım.

Ben başçavuş Bengisu Alaca ve Ricardo Vale yanlış kişiye bulaştı ona kim olduğumu göstericektim.