1.ölüm

Ölüyordum
Sanki bir anda nefesim kesilmişti,ölüyordum ve bunu istiyormuydum?hayır şuan ölmek istemiyordum.Şimdi olmaz,olmaz işte.Nefes alamıyorum,gözlerim açılmıyor,olmuyor kurtarın beni! Gelin gelin ve kurtarın beni.
'Aç gözlerini!'
Hayır korkuyorum,yapamam
'Yapıcaksın,zorundasın'
Ya daha kötü bir hayatım olursa?
'Ölümü tattın daha kötüsü olamaz değilmi?'
Yapmalımıyım?
'Korkaksın.'
Öyleyim
'Ama bu korkunu yenersin'
...
♠︎

Açtım gözlerimi,gördüğüm ilk şey tavandı...Ah tamam saçmaydı evet biliyorum kafamı sağıma çevirdiğimde nabzımı ölçen bir cihazı gördüm.Sesi bana korkutucu gelmişti.Sonra bir anda doktorlar içeri daldılar,bir şeyler yaptılar kontroldü sanırım ve beni normal bir odaya aldılar.Kolumda serumla hastane yatağımda uzanıyordum.Evet annemin ve babamın gelmeyeceklerinden adım gibi emindim.Bu benim gururumla oynuyordu ama gözyaşlarımı onlar için dökmek saçma geliyordu.Sıkılmıştım burası sıkıcıydı,o yüzden uyumak istedim,gözlerimi kapattımki odanın kapısı açıldı.Kafamı o yöne çevirdiğimde resmen şoka uğramıştım o...o buradaydı nasıl buradaydı Tanrım! İnanamıyorum oydu...İstemiyordum hayal görüyorumdur umarım,hayır hayal değil gerçekten oydu...