Perde Arası

Mayıs, 1917-Şubat, 1919
Monsenyör Darcy tarafından Long Island, Camp Mills'deki 171. Piyade Birliği'nde asteğmen olan Amory'ye yazılmış Ocak 1918 tarihli bir mektup.

SEVGİLİ ÇOCUĞUM:

Bana kendinle ilgili söylemen gereken tek şey hala öyle olduğun; geri kalanı için sadece huzursuz bir hafızada, sadece ateşleri kaydeden bir termometrede geçmişi araştırıyorum ve seni senin yaşındayken olduğum şeyle eşleştiriyorum. Ama insanlar gevezelik edecek ve sen ve ben son aptal perde sallanan kafalarımızın üzerine düşene kadar sahnede birbirimize beyhudeliklerimizi haykırmaya devam edeceğiz. Ama sen de benim sahip olduğum slaytların hemen hemen aynısına sahip olarak yaşamın sıçrayan sihirli fener gösterisine başlıyorsun, bu yüzden sana sadece insanların muazzam aptallığını haykırmak için yazmam gerekiyor....

Bu bir şeyin sonu: iyi ya da kötü, bir daha asla benim tanıdığım Amory Blaine olamayacaksın, bir daha asla tanıştığımız gibi tanışamayacağız, çünkü senin neslin zor büyüyor, benimkinden çok daha zor büyüyor, doksanların şeyleriyle beslendikleri gibi.

Amory, son zamanlarda Aeschylus'u yeniden okuyorum ve orada 'Agamemnon 'un ilahi ironisinde bu acı çağın tek cevabını buluyorum - tüm dünya kulaklarımızın önünde yuvarlandı ve en yakın paralel o umutsuz teslimiyette çağlar öncesine dayanıyor. Bazen dışarıdaki adamları, yozlaşmış şehirlerinden kilometrelerce uzakta, orduları durduran Romalı lejyonerler olarak düşündüğüm oluyor... ne de olsa yozlaşmış şehirden biraz daha tehditkâr ordular... yıllar önce alkışlarla geçtiğimiz, Viktorya dönemi boyunca cesetleri üzerinde zafer çığlıkları attığımız ırklara, öfkelere bir kör darbe daha....

Ve sonra da açıktan açığa materyalist bir dünya ve Katolik Kilisesi. Nereye uyum sağlayacağınızı merak ediyorum. Emin olduğum bir şey var: Kelt olarak yaşayacaksın ve Kelt olarak öleceksin; yani eğer cenneti fikirlerin için sürekli bir referandum olarak kullanmazsan, dünyayı hırsların için sürekli bir geri çağırma olarak bulacaksın.

Amory, birdenbire yaşlı bir adam olduğumu fark ettim. Her yaşlı adam gibi ben de bazen rüyalar görürüm ve sana onlardan bahsedeceğim. Senin benim oğlum olduğunu, belki de gençken komaya girip seni doğurduğumu ve kendime geldiğimde bunu hatırlamadığımı hayal etmek hoşuma gitti... Bu babalık içgüdüsü, Amory-kardeşlik tenden daha derinlere iner....

Bazen derin benzerliğimizin açıklamasının ortak bir atadan geldiğini düşünüyorum ve Darcy'ler ile O'Haraların tek ortak kanının O'Donahue'ler olduğunu görüyorum... Adı Stephen'dı sanırım....

Yıldırım birimizi vurduğunda ikimizi de vurur: Roma'ya gitmek için evraklarımı aldığımda sen daha limana varmamıştın ve ben her an gemiye nereden bineceğimin söylenmesini bekliyorum. Sen bu mektubu almadan önce bile ben okyanusta olacağım; sonra sıra sana gelecek. Bir beyefendinin yapması gerektiği gibi savaşa gittin, tıpkı okula ve üniversiteye gittiğin gibi, çünkü yapılması gereken buydu. Övünmeyi ve kahramanlık taslamayı orta sınıflara bırakmak daha iyi; onlar bunu çok daha iyi yapıyorlar.

Geçen Mart ayında Burne Holiday'i Princeton'dan beni görmeye getirdiğin hafta sonunu hatırlıyor musun? Ne muhteşem bir çocuk! Daha sonra beni muhteşem bulduğunu yazdığınızda çok şaşırmıştım; nasıl bu kadar aldanabilirdi? Muhteşem, ne senin ne de benim olduğumuz tek şey. Başka birçok şeyiz - sıradışıyız, zekiyiz, sanırım parlak olduğumuz söylenebilir. İnsanları çekebiliriz, atmosfer yaratabiliriz, Kelt ruhumuzu Kelt inceliklerinde neredeyse kaybedebiliriz, neredeyse her zaman kendi yolumuzu bulabiliriz; ama görkemli değiliz!

Roma'ya harika bir dosya ve Avrupa'daki tüm başkentleri kapsayan tanıtım mektuplarıyla gidiyorum ve oraya vardığımda 'küçük bir heyecan' olmayacak. Benimle olmanızı ne kadar isterdim! Bu oldukça alaycı bir paragrafa benziyor, orta yaşlı bir din adamının savaşa gitmek üzere olan bir gence yazacağı türden bir şey değil; tek mazeret orta yaşlı din adamının kendisiyle konuşuyor olması. İçimizde derin şeyler var ve bunların ne olduğunu siz de benim kadar iyi biliyorsunuz. Seninki şu anda kristalize olmamış olsa da büyük bir inancımız var; tüm safsatalarımızın yok edemeyeceği korkunç bir dürüstlüğümüz ve hepsinden önemlisi, bizi gerçekten kötü niyetli olmaktan alıkoyan çocuksu bir sadeliğimiz var.

Aşağıda sizin için bir heves yazdım. Yanaklarınız için yazdığım tasvire uymadığınız için üzgünüm, ama bütün gece sigara içip okuyacaksınız-

Her neyse, işte burada:

Üvey Evlat İçin Ağıt ve Yabancı Krala Karşı Savaşa Gidiyor.

'Ochone
O benden gitti, aklımın oğlu
Ve o altın gençliğinde Angus Oge gibi
Parlak kuşların Angus'u
Ve onun aklı Cuchulin'in aklı gibi güçlü ve incedir.
Muirtheme.

Awirra sthrue
Alnı Maeve'in ineklerinin sütü kadar beyaz.
Ve yanakları ağacın kirazları gibi
Ve Meryem'e doğru eğildi ve Meryem Tanrı'nın Oğlu'nu besledi.

Aveelia Vrone
Saçları Tara'daki kralların altın yakası gibi
Ve gözleri Erin'in dört gri denizi gibi.
Ve yağmurun sisleriyle süpürüldüler.

Mavrone go Gudyo
O neşeli ve kırmızı savaşta olmak için
Reisler arasında ve büyük kahramanlıklar yapanlar arasında
Hayatı ondan gidecek
Kendi ruhumun akorları gevşeyecekti.

A Vich Deelish
Kalbim oğlumun kalbinde
Ve benim hayatım kesinlikle onun hayatının içinde.
Bir adam iki kez genç olabilir
Sadece oğullarının hayatında.

Jia du Vaha Alanav
Tanrı'nın Oğlu onun üstünde ve altında, önünde ve arkasında olsun.
onun arkasında
Elementlerin Kralı'nın gözleri sisle kaplansın.
Yabancıların Kralı,
Lütuflar Kraliçesi ona elinden tutup götürebileceği yolu göstersin.
Düşmanlarının arasından geçer ve onlar onu görmezler.

Gaellerin Patrick'i ve Kiliselerin Collumb'u ve beş
Erin'in bin azizi onun için bir kalkandan daha iyi olacak.
Ve kavgaya karıştı.
Och Ochone.'

Amory-Amory-Bir şekilde hissediyorum ki hepsi bu kadar; birimiz ya da ikimiz bu savaşı sürdüremeyeceğiz.... Son birkaç yıldır sende yeniden bedenlenmemin ne kadar anlamlı olduğunu sana anlatmaya çalışıyordum... tuhaf bir şekilde benziyoruz... tuhaf bir şekilde benzemiyoruz. Hoşça kal sevgili oğlum, Tanrı seninle olsun. THAYER DARCY.

GECE YOLA ÇIKARKEN

Amory güvertede ilerleyerek elektrik ışığının altında bir tabure buldu. Cebinde not defteri ve kalem aradı ve sonra yavaşça, zahmetle yazmaya başladı:

'Bu gece ayrılıyoruz...
Sessizce, durgun, ıssız sokağı doldurduk,
Loş gri bir sütun,
Ve hayaletler ürkerek ayağa kalktı
Aysız yol boyunca;
Gölgeli tersaneler yankılandı ayaklarda
Gece gündüze döndü.

Ve böylece rüzgarsız güvertelerde oyalanıyoruz,
Hayalet kıyısına bakın
Binlerce günün gölgeleri, zavallı gri nervürlü enkazlar...
Oh, o zaman üzülelim mi
O nafile yıllar!
Denizin nasıl bembeyaz olduğuna bakın!
Bulutlar kırıldı ve gökler yandı
Çakıllı ışıkla döşeli içi boş otoyollara
Dalgaların kıç tarafındaki çalkantısı
Hacimli bir nocturne'e yükselir,
... Bu gece ayrılıyoruz.'

Amory'den Teğmen T. P. D'Invilliers'e 'Brest, 11 Mart 1919' başlıklı bir mektup, Camp Gordon, Ga.

SEVGİLİ BAUDELAIRE:-

Bu ayın 30'unda Manhattan'da buluştuk; sonra çok sportif bir daireye geçtik, sen, ben ve ben yazarken dirseğimde olan Alec. Ne yapacağımı bilmiyorum ama politikaya atılmak gibi belli belirsiz bir hayalim var. Neden Oxford ve Cambridge'den seçilen genç İngilizler politikaya atılıyor da ABD'de bu işi mucker'lara bırakıyoruz? Koğuşta yetişen, mecliste eğitilen ve Kongre'ye göndearın dediği gibi 'hem fikirlerden hem de ideallerden' yoksun, şişko yolsuzluk yığınları. Kırk yıl önce bile siyasette iyi adamlarımız vardı, ama biz, bir milyon biriktirmek ve 'ne olduğumuzu göstermek' için yetiştirildik. Bazen keşke bir İngiliz olsaydım diyorum; Amerikan hayatı o kadar aptalca ve sağlıklı ki.

Zavallı Beatrice öldüğünden beri muhtemelen biraz param olacak, ama çok az. Son zamanlarında ani bir dindarlık patlamasıyla, kalan paranın yarısını vitraylara ve papaz okulu bağışlarına harcamak üzere bırakması dışında annemin neredeyse her şeyini affedebilirim. Avukatım Bay Barton, bana binlerce dolarımın çoğunun sokak demiryollarında olduğunu ve söz konusu sokak demiryollarının beş sentlik ücretler yüzünden para kaybettiğini yazıyor. Okuma yazma bilmeyen bir adama ayda 350 dolar veren bir maaş listesi düşünsene! Bir zamanlar hatırı sayılır bir servetin spekülasyon, savurganlık, demokratik yönetim ve gelir vergisi arasında eriyip gittiğini görmüş olsam da buna inanıyorum -modern, işte ben buyum Mabel.

Her halükârda çok güzel odalarımız olacak - sen bir moda dergisinde iş bulabilirsin, Alec de Çinko Şirketi'ne ya da adamlarının sahip olduğu her neyse ona girebilir - omzumun üzerinden bakıyor ve bunun bir pirinç şirketi olduğunu söylüyor, ama bunun çok önemli olduğunu sanmıyorum, ya sen? Muhtemelen çinko yapımı parada da pirinç yapımı para kadar yolsuzluk vardır. Meşhur Amory'ye gelince, herhangi bir konuda başkasına anlatma riskini alacak kadar emin olsaydı ölümsüz bir edebiyat yazardı. Gelecek nesillere zekice söylenmiş birkaç basmakalıp sözden daha tehlikeli bir hediye yoktur.

Tom, neden Katolik olmuyorsun? Elbette iyi bir Katolik olmak için bana anlattığın o şiddetli entrikaları bırakman gerekir, ama uzun altın şamdanlara ve uzun, eşit ilahilere bağlanırsan daha iyi şiirler yazarsın ve Beatrice'in dediği gibi Amerikalı rahipler oldukça burjuva olsa bile, yine de sadece sportif kiliselere gitmen gerekir ve seni gerçekten bir mucize olan Monsenyör Darcy ile tanıştırırım.

Kerry'nin ölümü bir darbe oldu, Jesse'ninki de bir dereceye kadar öyle. Ve Burne'ün dünyanın hangi tuhaf köşesinde olduğunu bilmek için büyük bir merakım var. Sahte bir isimle hapiste olduğunu mu düşünüyorsun? İtiraf etmeliyim ki savaş beni Ortodoks yapmak yerine, ki doğru tepki budur, tutkulu bir agnostik yaptı. Katolik Kilisesi'nin kanatları son zamanlarda o kadar sık kırpıldı ki, kendi payı ürkekçe ihmal edilebilir oldu ve artık hiç iyi yazarları yok. Chesterton'dan bıktım.

Donald Hankey gibi çok reklamı yapılan ruhani krizden geçen sadece bir asker keşfettim ve tanıdığım kişi zaten bakanlık için çalışıyordu, yani bunun için olgunlaşmıştı. Dürüst olmak gerekirse, evdekilere duygusal bir rahatlık veriyor gibi görünse de bunların hepsinin oldukça çürük olduğunu düşünüyorum; ve babaların ve annelerin çocuklarını takdir etmelerini sağlayabilir. Krizden ilham alan bu din, en iyi ihtimalle oldukça değersiz ve geçici. Bence Tanrı'yı keşfeden bir adama karşılık dört adam Paris'i keşfetti.

Ama biz, sen, ben ve Alec, bir Japon uşak tutarız, akşam yemeği için giyiniriz, masaya şarap koyarız ve mülk sahipleriyle makineli tüfek kullanmaya ya da Bolşevik Tanrı'yla bomba atmaya karar verene kadar düşünceli, duygusuz bir hayat süreriz! Tom, umarım bir şeyler olur. Şeytan gibi huzursuzum ve şişmanlamaktan ya da aşık olup evlenmekten korkuyorum.

Cenevre Gölü'ndeki yer şu anda kiralık ama indiğimde Bay Barton'ı görmek ve bazı ayrıntıları öğrenmek için Batı'ya gideceğim. Bana Chicago'daki Blackstone'a yaz.

Her zaman, sevgili Boswell,

SAMUEL JOHNSON.