ÇABA

Eve doğru giderken bütün mahallenin evimizin önünde oldunu fark etim.Bir anda aklıma annem ile babam geldi hızla koştum kalabalığın içinden çıktım ve koşarak apartmana girdim her yer kandı ve annemin üstü kapalıydı. Hemen yanında ise babam vardı. Bana baktı ve ona doğru koştum.
-Baba noldu, nolur ban bak!
Dedim ve elini sıkıca tutun ağlıyordum bı anda hiç ağlamayan babam ağladı gözünden yaş geldi ve ban bakarak
-kardeşine sahip çık ve bizi unutma .......
Dedi ve gözlerini kapatı sonra onunda üstünü kapatığını görünce
dayanamadım ve bağırmaya başladım komşumuz Halime teyze beni tesli etmeye çalışıyordu.Annemi ve Babamın yanımdan alıp götürürken bir anda ayağa kalktım ve gitmesinler diye tutum, ama nafile onları benim hayatımdan kopardılar ve tek kelime etmediler
-Kardeşim nerde!
Diye bağırdım tam o sıra daha 8 yaşındaki olan kardeşim Mert'in sesini duydum koşar adımlarla onun sesine doğru gitim.Bana doğru koştu ve bana bakıyordu , ağlıyodu. Ona sım sıkı sarıldım ve şöyle dedim.
-Mert ablacım seni asla bırakmicam bu hayattaki tek umudumsun nolur ağlama.
Dediğim an bir anda odada bir sesizlik oluştu bu bizim çaresizliğimizin nişanesiydi .
Kardeşimi yatağına koydum ve uyutup herkezi odadan çıkardım. Bana ne oldunu anlatmalarını istedim gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Halime teyze beni bir koltuğa oturttu ve dizinin üstüne çökerek ban baktı ve sakin bi sesle anlatmaya başladı;
- Bak şimdi Lina noldunu biz de bilmiyo-
( Tam devam edecekken durdurdum.Ve ağlayarak konustum.)
-Ne demek bilmiyorum ya noldu biri anlatsın lütfen annemle babama ne oldu lütfen anlatın....
Bir anda polis geldi onlara baktım onlarda bana baktı ve konuşmaya başladı.
-Sevil Yıldırım ve Kerem Yıldırım' ın ailesi kim?
Dedi hemen ayağa kalktım ve zar zor yanlarına gidip;
-Be....benim.
Dedim ve ekledim
- Aileme ne oldu lütfen anlatın yalvarıyorum
Dedim ağlyarak
-Polis=Anneniz ve babanız tefeciden borç almış ve ödeyemiyince tefeciler tarafından .....
tam düşüyodum, mahalleli beni tutu ve ayakta durmama yardım ettiler ama dayanamıyorum annem ve babam bu dünyada bizi terk eti sadece tek varlığım olan kardeşim mert kaldı.

💔❤️🩹

Akşam oldu ve morga gitim kardeşim ise mahalleli bakıyordu dayanamıyorum Halime teyze ile Sevil abla beni ayakta tutmaya çalışıyodu ama dayanacak ne bi ruhum ne de bir vücudum kaldı. Daha sonra morga girdik ve ailemi son kez gördüm onların bu halini görünce ağlamya başladım ve onları kaldırmaya çalıştım ama kalkmadılar beni bu fani dünyada yapa yalnız bıraktılar. Dayanamadım , bir anda başım döndü ve gözlerim karardı tam o anda gözlerim kapandı daha sonra ne yaşadığımı bilmiyorum. Tek bildiğim annem ile babam bir daha gelemiceğiydi daha sonra doktorun;
-birzadan uyanır grçmiş olsun
Dedi ve çıktı kapı çarpması ile uyanmam bir oldu başımda Halime teyze ve Sevil abal vardı. Uyanınca
- Nasılsın iyimisin
Dedi Halime teyze. Sevil ablada ekledi;
-bizi korktun,şimdi iyimisin nasılsın ?
Dedi sakince ama benim aklımda sadece annem ile babamın gidişi geliyo ve göz yaşlarımı tutamadım. Sevil abla göz yaşlarımı silerek şöyle dedi;
-Bak tatlım yaşadıkların kolay değil ama unutma ki
Seni bir kardeşin var. Onun için güçlü durman gerekiyo tamamı?
Dedi başımı kaldırıp ona baktım o da dolmuş olan mavi gözlerime bakarak gülümsedi. Onun bu cümleleri beni biraz olsun hayata kalmam gerektiği hatırlatı. "Benim bir kardeşim var onu korumam gerekiyo!" dedim kendi kendime annem babam bizi bırakmış olabilir ama ben kardeşim, Mert 'i asla bırakmicam. Bu hayatı onun için yaşayıp asla onu üzülmesine izin vermiycem. Bunları düşünürken Sevil ablanın telefonu çaldı, dışarı çıktı daha sonra içeri girdi ve bana bakarak şöyle dedi;
-lina,tatlım benim işim var, zaten Halime teyze burda senin yanında olur.
Dedi. Ben de kafamı salayarak onayladım. Daha sonr telefonunda bir mesaj geldi mesaja baktı ve bana bakarak
-Çıkınca beni haberdar et tamam mı?
Dedi. Ben ise zar zor hıçkırıklarımı durdurup ona:
-Gerek yok biz geliriz.
Dedim. Daha sonra Sevil abla çıktı bende biraz uzandım on dakika sonra kapı açıldı ve Halime teyze geldi. Bende Halime teyze gelince doğruldum. Halime teyzeye döndüm ve iç çekerek;
-Sadece bayıldım neden bu kadar uzun sürdü, eve gitmek istiyorum, Mert'i de merak ettim,ne zaman çıkarız?
Diye sordum. Halime teyze yanıma gelip baş ucumdaki sandalye ye oturdu,elimi tuttu ve bir bir cevaplamaya başladı;
-Mert şu anda bizim evde meraketme kızım naz ona bakıyor ,taburcu olma konusuna geıince çıka biliriz bekle ben hemşire çağırıp geliyorum
Dedi ve çıktı 5 dakika sonra kapı açıldı ve Halime teyze ile çok tatlı bir hemşire içeri geldi ve serum6 çıkarmaya başladı bir anda çekti hızlı çektiği için canım çok yandı ama bu acının benim için bir başlangıç olduğunun farkında değildim .....
🍂🥀❤️🩹💔