Mezarlık

O gün günlerden cumartesiydi. Biz, Ahmet Ali'yle odadaydık. Aşağı katta da Tosmikim, Çınar, anne ve babası ve bizim anne ve babamız oturuyordu. Bir süre sonra Tosmikim ve Çınar sıkıldı ve anne ve babasına "Anne, biz yukarıya... Arda ve Ahmet Ali'nin yanına gidebilir miyiz?" dedi Tosmikim. Tosmikim ve Çınar'ın annesi de "Tamam oğlum. Çıkabilirsiniz" dedi. Tosmikim ve Çınar da yanımıza geldiler. Ve sohbet etmeye başladık. Sohbet ederken Tosmikim bize "Ya ben şu bizim yan evde oturan kıza aşık oldum" dedi. Ben de "Hangi kız?" dedim. Tosmikim de "Mira" dedi. Çınar da "Ben de Ayşe'den" dedi. Sohbetimizi sonunda Tosmikim bize "Ya biraz önce annemler ve sizin anne ve babanız konuşurken duydum... Buralarda biz mezarlık mı ne varmış, o nerede biliyor musunuz?" dedi. Ben de "Evet, hatta isterseniz gidebiliriz" dedim. Çınar da "Anne ve babamız izin verir mi?" dedi. Ben de "Vermez ama gizlice camdan çıkabiliriz" dedi. Tosmikim de "Tamam" dedi. Ve gizlice, sessizce aşağı kata indik. Ve sonra anne ve babalarımıza görünmeden mutfağa gittik. Ve mutfağın camından çıktık. Ve hızlıca mezarlığa doğru gittik. En sonunda mezarlığa vardık. Mezarlığın girişinde kocaman "Mahalle Mezarlığı" yazıyordu. Altında da "Tam 3333 mezar (Daha yenileride geleceğini biliyoruz)" yazıyordu. Ve hemen kapıyı açıp mezarlığa girdik. Biraz gezindik. Sonra da korkup mezarlıktan çıktık. Ve aynı yoldan eve döndük. Ve yine mutfaktan girecektim ki Tosmikim ve Çınar'ın annesi ve bizim annemiz mutfaktalardı. Babalarımız da salondalardı. Biz de annelerimizin mutfaktan çıkmasını bekledik. Ve sonunda çıktılar. Biz de hemen camdan tekrar eve girdik ve hiç dışarı çıkmamış gibi odaya geçtik. Ve hiçbir şeyi farkettirmedik.