3. bölüm · Boynundaki koku
💍 Bir Cümleyle Değişen Hayat
O günlerde hayatım çok ağırdı ama Ercan hep yanımdaydı. Sessizce, sabırla, beni incitmeden…
Bir gün kapıya geldi. Beni evden aldı. Araba ile biraz dolaştık ve şehrin manzarasının göründüğü sakin bir yol kenarında durduk. Hava sessizdi. Sanki dünya o an sadece ikimizden ibaretti.
Dakikalarca konuştuk. Bazen ben sustum, bazen o konuştu. Ama ikimiz de içimizdeki duyguları saklayamıyorduk.
Sonra bana baktı ve biraz çekinerek sordu:“Benim sevgilim olur musun?”
O zamanlar çok utangaçtım. Hatta tokalaşırken bile utanıp kaçacak kadar… Kalbim hızlı hızlı atıyordu. Ama yine de şakayla karışık bir şey söyledim:
“Eğer yüzük alıp gelirsen sevgilin olurum.”
Bunu söylerken gülümsemiştim. Belki de biraz şaka yapıyordum.
Ama ertesi gün kapı çaldı.
Kapıyı açtığımda Ercan karşımdaydı. Elinde bir kutu vardı. İçinden bir yüzük çıkardı.
O an anladım…Bazı insanlar söz vermez, sözünü yerine getirir.
Ve o gün bizim hikâyemiz gerçekten başladı.
