🌊1. BÖLÜM🌊

Deniz’den

…

Bugün Teoman ve abim Amerika’dan geleceklerdi. Ne hissettiğimi bilmiyordum ama tek birşey biliyordum. Özlem… Yani abime karşı özlemdi ama, Teo’ya karşı ne hissettiğimi bilmiyordum onunla bir yıldır konuşmuyorduk, zaten ondan önce de uzun süredir konuşmuyorduk… Ama onun hatasıydı! Benim hiçbir suçum yoktu! Yani herhalde? Ama onu gördüm… B-beni kulla- Tam o sırada annem odamın kapısını açıp içeri girdi:

Nuray-Anneciiim- KIZIM N-N’oldu sana niye gözlerin dolu!?
Deniz-Y-yok yok annecim gözümü kaşıdım o yüzden.
Nuray-Deniz! Ben senin annenim biliyorum, anlıyorum bişe olduğunu!
Deniz-Anne yok bi- AAA ANNEM HADİ KALK KALK daha abim geleceeek!
Nuray-Deniz… Kızım öncelikle seninle en kısa zamanda dertleşeceğiz ama… S-sana bişe soracağım… Teoman’ın gelmesiyle alakalı ne düşünüyorsun…?
Deniz-A-anne bilmiyorum ama (yutkunur) içimde ona karşı bir özlem var… Galiba yani…

Annem hiçbir şey demeden bana sarıldı. O an kendimi ağlamamak için zor tuttum…

Nuray- İki gün sonra seninle anne kız günü yapalım tamam mı canım dertleşiriz. Okey canııım
Deniz- (gülerek) Okey anneeem ama abim kıskanacak haberin olsun.
Nuray-Ay boşver o da babasıyla ve Ali ile gezsin yaa.

İkimizde kahkaha attık. Annemin en ama en sevdiğim huyu buydu… Önce seninle ağlayabilir ama beş saniye sonra hiçbir şey olmamış gibi kahkaha atabilirdi. Neyseki bu özellik bana da geçmişti. Bir anda saate baktım.

Deniz-Annecim saat 15.00’a geliyooo hadi Şebomlarla çıkalım.
Nuray-Tamam annecim.

Annem ile villadan çıktık ve karşı villada oturan Şebnem teyzemlerin villasına gittik. Tam zamanlama!

Deniz-Tam zamanlamaa! Sizi kapıda yakaladık hadiiii çıkalııımmm!
Leyla-Birisi birilerini çok özlemiş galibaaa.

Leyla bana p!ç gülüşü attı. Teoman’ı kast ediyordu. Ama h-hayır özlememiştim. Sanırım… Annem, Şebnem teyzem ve bütün arkadaşlarımız beni Teoman ile yakıştırıyordu. Ben bunları düşünürken her zamanki gibi bir yere odaklanmış olacağım ki Leyla’nın sesini duydum.

Leyla-Denooom! Denziiii! DÜNYADAN DENİZCİĞEEE nereye daldınız acabaaa kimi düşünüyorsunuuuuzz?
Deniz-Leylooooşş kaşınma istersen hayatım!
Leyla-Abim bi gelsin bak ben nasıl kaşınıyorum!!!
Deniz-Leylaaaaakk!
Leyla-Efendim Denizciiiikkk!
Nuray-Ay hadi kızlar geçin arabaya.
Şebnem-Didişmeyin yineee.
Deniz-Şebom didişmiyoruz kiii.
Leyla-Evet annem biz böyle anlaşıyoruz.

Şebnem teyzem ve annem bize çok duygusal şekilde bakıp gülümsediler.

Deniz-Leyla:N’oldu yaaa!?
Deniz-Ya hayııırrrr!
Deniz-Leyla:Ağlamayın sakııın!
Nuray-Yok be ağlamıyoruz… Sadece duygulandık…
Şebnem-Sizin dilinizden. Gözümüze geçmiş kaçtı… Ne kadar güzel anlaşıyordunuz dördünüzde-

Şebnem teyzem hemen lafını kesip bana baktı.

Şebnem-Denizim öyle demek istemdedim… İyi misin? Özür dilerim Denizcim…

Şebnem teyzem bana sımsıkı sarıldı.

Deniz-Yok üzülmedim teyzecim önemli değil… Hem haklısın… İyi anlaşırdık… Dördümüzde…

Teyzem benden ayrıldı ve bana bakıp ellerini omzuma koydu.

Şebnem-Denizim sen benim de kızımsın Leyla’dan hiçbir farkın yok tamam mı biliyorsun bunu zaten. Ben özür dilerim… Seni üzmeyecek bir daha tamam mı…!?

Hiçbir şey diyemedim ve başımı eğdim. Ağlamak üzere olduğumu fark eden Leyla burnunu çekip ağlamaklı çıkan sesiyle ağlamak üzere olan annemin yanına koştu ve onu da alıp arabaya binerken bize bağırdı.

Leyla-YAA HADİİİ YETER BU KADAR DUYGUSALLIK YAA! AĞLAYACAĞIM ŞİMDİ!

Hepimiz arabaya binince Leyloşuma sağol der gibi gülümsedim o da bana her zaman der gibi göz kırptı. 35 dakikanın ardından havaalanına varmıştık. Ben ve Leyla hemen arabadan indik ve koşa koşa içeri koştuk.
Tam içeri girdiğimizde elinde siyah valizleriyle gelen abimi ve… Teoman’ı gördüm… Abim de o da hiç değişmemişti. Abim beni görür görmez yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. Abim bana çoook düşkündü, çocukluğumdan beri. Gülümsemesinde gördüğüm şeylerden biri de özlemdi… Hemen abime taraf koştum ve ona sımsıkı sarıldım o da beni iyice kendine çekip sarıldı ve sonra çocukkende yaptığı gibi o deve kadar boyuyla/cüssesiyle beni etrafında döndürdü o sırada biz kahkaha atıyorduk, Leyla ile Teoman ise sarılıyordu. Annemlerde yürüyerek ve gülüşerek bize doğru geliyorlardı.

Deniz-HAHAHAA ABİİ TAMAM DUR BAŞIM DÖNDÜÜÜÜ!
Aras-AY ABİN SANA KURBAN OLUR LAN! (Deniz’in yüzüne bakar) Ne haber fıstık! İyice güzelleşmişsin!
Deniz-(saçını eliyle arkaya atarak havalı ce kendinden emin bir gülüş ile) Zaten güzeldiiimm!
Aras-Evet dünya güzelisin sen, güzelim beniiim!

Ve abim bana tekrar sarıldı bende ona sarıldım ve sonra ayrıldık o da bu sefer Leyla ile sarıldı. Leyla ile abim birbirinden hoşlanıyordu ama ikisi de daha söylemeye cesaret edemiyorlardı. O sırada annemler Teoman ile sarıldı ve sıra bana geldi… Önce bir kaç saniye bakıştık ve sonra bir anda bana sarıldı…! Ben ne yapacağımı bilemedim ama gözlerimi kapatıp ben de ona sarıldım boyu çok uzun olduğu için eğildi ve çenesini boynuma yasladı. Onu çok özlemiştim… Hala dalin (şampuanından) kokuyordu civcivim… Bir süre sonra ayrıldık ve birbirimize baktık… Hiçbir şey konuşmamıştık. Aramızda sadece sessizlik vardı ve ben dayanamayıp bu sessizliği bozdum.

Deniz-İkinci civcivde gelmek istiyordu ama arkadaşının doğum günü varmış babam da onu götürdü. Ali sana benimle öpücükler gönderdi.
Teoman-E hani göremiyorum öpücükleri.

Ne demek istediğini anlamıştım ama hiç istifimi bozmadan:

Deniz-Gidince görürsün kendisinden öpücükleri.
Teoman-Senden alamıyor muyum? Belkii yeniden biz-
Deniz-Sen o hakkını çoktan kaybettin! Biz diye bir şey kalmadı!

Bunu söylerken ikimizinde gözü dolmuştu.

Teoman-Deniz hiçbir şey sandığın gibi değil-
Deniz-Teoman! Bana hikaye anlatma kendi gözlerimle gördüm! K-kendi kulaklarımla duydum! H-hiç inanmayacağım şeyler duydum ben… Ben o mesajları okudum! Beni kullandığını okudum Teoman!-
Teoman-Deniz ama o mesajlar gerçek değil-
Deniz-TEOMAN YETER ARTIK BANA YALAN SÖYLEME! BEN GÖRDÜM DİYORUM GÖRDÜM! OKUDUM O MESAJLARI! ALLAH KAHRET(ME)SİN Kİ OKUDUM! ALLAH KAHRET(ME)SİN Kİ SİZİ EL ELE GÖRDÜM! ANLIYOR MUSUN!

Bunları onun suratına haykırırken bir yandan da çok şiddetli şekilde ağlıyordum! Annemler tam yanıma geleceklerdi ki gelmeyin diye bir işaret yaptım. Teoman ise gözyaşlarımı silmek için elini kaldırdığında bir adım geri gittim.

Deniz-Sakın! Sakın bana dokunma! Benim elimi tutan eller başkasının elini tuttu! Sakın bana o ellerinle dokunma! Beni aldattığın ellerinle!

Teoman hiçbir şey söylemedi sadece yutkundu. Bende acı bir gülümsemeyle güldüm ve ona baktım.

Deniz-Her zamanki gibi susmayı seçiyorsun tabi kii! Biliyor musun hiç değişmemişsin!
Teoman-…

Tam o cümleyi kurduğumda Teoman’ın gözünden bir damla yaş aktı… Bütün insanlar bizi izliyordu ve hepsi tabi ki de video çekiyordu ama sadece bağırdığım yer videoda duyulmuştur diye düşünmüştüm. Ama en kötü kısımda orasıydı zaten! Annem ve Şebnem teyzem global bir şekilde ünlü olduğu için abim, Leyla, ben ve Teoman da çok tanınıyorduk. Eminim ki bütün fotoğraflarımızın magazine düştüğü gibi bu videoda magazinde birinci sırada yer alacaktı. Ama sildirirdik herhalde. Ben bunları düşünürken Leyla dayanamamış olacak ki yanıma dolu gözlerle gelip beni dışarı çıkarttı. Dışarı çıktığımız an ona sımsıkı sarıldım ve hıçkırarak ağlamaya başladım. O da bana o kadar sıkı sarılmıştı ki daha çom ağlayasım geliyordu. Tahmin ettiğim gibi Leyla da ağlıyordu. Çünkü bizim bu halimize çok üzülüyordu.

Deniz-Neden L-leyla n-neden hep ben a-acı çekiyorum!? Neden!?
Leyla-Geçicek Denizim geçicek…
Deniz-Leyla geçmiyor! G-geçmiyor!

…

🌊1. BÖLÜM SONU🌊

BÖLÜM GEÇ
GELDİ SORRYYYYY🎬💛🎞️🎥

ARKADAŞLAR SELAM BU KİTAP İÇİN BİR DİPNOTTUR: Şuan TeoDen’in geçmişte ne yaşadığını çok anlayamadığınızı biliyorum/ tahmin ediyorum ama merak etmeyinnn hepsini zaman içinde öğreneceksinizzz!!!
Eğer ikinci bölümün gelmesini istiyorsanız beğenip yorum yazın lütfen. Sizleri seviyorum! İkinci bölümde görüşme dileğiyleee! Öptüüüm!!! 🤍🎞️🧜♀️🤍👑🌊🤍☀️💙🤍💛