1

Vaveyla Yazarı: Yazmışım Okuyanım yok

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 8Şu an: 1

İyi okumalarrrr
**************
Valizlerimizi hazırlarken içimde ki tatlı telaşa hakim olamıyordum...
''Ayakkabıları kutulara koydun mu leyloş?'' diye sordum leylaya dönüp.
''Evettt sen merak etme hadiii Alp'i hazırla Selinn!'' demesiyle bi an kafama dank etmişti doğru ya Alp daha uyanmamıştı bile. Bazen anne olduğumu unutuyordum...
''Ayyy oğluşumu unutuyodum bee''diyip telaşla yerden ayaklandım. Yerde ki eşyaların üzerinden atlaya atlaya geçerken Leyladan tatlı bir kahkaha geliyordu.
Alp'in odasına doğru ilerledim uyanmış beşiğinde kendi kendine oyalanıyordu yaklaşık 5 aylıktı ama uslu ve akıllı bir bebekti bu konuda şanslıydım Allahtan bana çekmemişti.
''Annecimm''diyerek yavaşça yanına yaklaştım geldiğimi görünce yerinde kıpırdanmış, kahkahalar atıyordu.
''Ayy sen uyandın mı bebeğim? günaydın birtanemm'' diyip eğilip kucağıma aldım. Kokusunu içime çekip öpmüştüm.
"anne olmak ne güzel şey di bee!" Dedim kendimce.
''Oyy sen özledin mi annişi'' dememle kıkırdıyordu.
''Ayy valla hi iyi baktım seloş annesini gördü diye rollendi minik Ekin!'' diye sitem etmişti leyla, dışarıda işim çıkmıştı bu yüzden 2 saat ona bırakmıştım.
''Leyla! ne Ekini ya?'' dedim tersçe.
''Ayy pardon selos ama aynı Ekin değil mi sende kabullen şunu artık." dedi omuz silkerek. Haklıydı aynı oydu her anlamda özellikle de gözleri aynı Ekindi ama olamazdı işte.
''tamam sus! zaten içimde ki şüphe büyük sende ateşleme lütfen.'' dedim Alp'in üstünü değiştirirken.
"tamam tamam hadi giydir minnosuda havaalanına gidelim yoksa uçağı kaçırıcaz valla ya!'' demesiyle hızlandım bugün yeni bir hayata geçiyorduk artık. Tam 1 yıl önce bıraktığım memleketime yani İzmire dönüyorduk Enesten boşanalı nerdeyse 4 ay olmuştu ve bunun zamanı gelmiş hatta geçiyordu da...
********
Ekin Bartu Sezen;

''Hadi gençler biraz daha, az mesafe kaldı hadiii!'' diye bağırmamla öğrenciler hızlandılar, klasik antremanlardan birindeydik.
''Ekin abi bu sefer ödülümüzü erken ver be.'' diye itiraz eden Can'a baktım, mahallenin en fırlama tiplerinden di.
''Sen önce o koşunu tamamla öyle konuş be Canikom.'' dememle gülüp gitmişti saate baktım 3'e geliyordu rutin antremana göre daha çok koşmuşlardı bu hafta, ama yakında lig maçı geliyordu ve ben bu mahallenin çocuklarına güveniyordum.
''Tamamdır gençler kantine gidip çikolata ve suyunuzu alabilirsinizz!'' dedim hepsi bir ağızdan övgüler yağdırırlarken telefonuma bakıyordum. Yanıma birinin geldiğini hissettim kafamı kaldırıp baktığımda Efe ile karşılaştım, kendisi ve kardeşi mahallenin şehiti Fuat abinin çocuklarıydılar ve bize emanettiler.
''Ekin abi.''
''Efendim canım''dedim eğilerek.
''bugün iki çikolata alabilirmiyim?söz yarın almam.'' demesiyle itiraz edicekken duraksadım çünkü yanında küçük kız kardeşi Ela vardı muhtemelen onun için istiyordu.
''Al tabi ama yarın ki hakkın olarak değil, benden kıyak olarak al onu.'' dememle gülümsemesi büyümüştü.
'' tamam teşekkürler Ekin abi.'' dedi kardeşinin elinden de tutup uzaklaştılar.
''Çok yüz verdin bunlara ha benden demesin ekos'' demesiyle mertin geldigini anlamıştım.
'' spora yönelsinler de yeter bana." Dedim gülerek.
''Doğru da maaşını kantine dökücen bu gidişle ha ekosum haberin olsun'' dedi elinde çikolatayı ısırırken.
"Afiyet olsun merdom, senin yüzünden evet batıcam bu gidişle çocuklar sporu bırakıp serseri olmasın diye aldırıyorum. Sen niye alıyorsun her gün hayvan herif?!'' demiş ve elinde ki çikolatayı alıp ağzıma atmıştım.
"Ayıp ettin ekoşum bende serseri olmamak için yiyorum işte.'' dedi.
''Aferin oğluşuma,iyi bok yedin.''
''Aman neyse ben havaalanına gidicem sen Alaca'nın çocuklarına sahabe ol'' dedi sırıtarak, kaşlarımı çattım.
''Hayırdır havaalanı?"diye sordum.
''Selin ve yiğenim geliyo da onları alıcam hadi ben kaçar ekoşum''dedi ve uzaklaştı.
Beyninden vurulmuşa döndüm o ismi duymayalı aylar,belkide yıl olmuştu idrak edemediğim yiğenim demesindeydi. Selin'in evlendiğini duymuştum ama bi çocuğu olduğunu bilmiyordum zar zor yutkundum. Neden bu kadar zaman sonra böyle hissetmiştim ki? Kendimi zar zor topladım,çocuklar sahaya geçiyorlardı gülümsemeye çalıştım ama olmadı.
''Bugünlük yeter gençlik benim işim çıktı hadi evlere.'' dedim.
''Ekin abi, hemen kapatmasanız olurmu annelerimiz zaten parkta oturcaklar biraz maç yapalım'' dedi minik Baran. En küçükleri ama en cesuru da oydu muhtemelen bu görevi ona verme sebepleri buydu.
''Olur tabii siz yeterki böyle istekli olunn'' dedim hepsi sevinirken bende çıkışa yöneldim ev zaten yakındı ellerimi ceketimin ceplerine koyup yürümeye başladım. çıkarken kapıda Sami abiye selam verdim "abi akşama kadar halısaha bölümünü kapatma sana zahmet." Dedim. "Tamamdır Ekin'im buralarda bende"dedi küçük bir baş selamı verdim ve eve ilerledim küçük bi mahalleydi Alaca,eskiden it kopuk kaynardı bende antrenörlüğümü bahane edip halısahayı kullanıyordum. Çocuklar ilk gelmediler ama sonradan yaş gruplarına ayırıp herkesi aldık. Bazen 3 4 kız çocuğu voleybol için geliyordu henüz takım yoktu ama zamanla olurdu illa ki inanıyordum. Kafamı bu şekilde dağıtırken yine aklima girmişti bi çift ela göz...
Selin,Selini'm... benim biriciğim geliyordu.
Eve girdim annem kapıda Selma abla ile konuşuyordu.
"Selamlar.''dedim ve içeri yöneldim.
''hoşgeldin Ekin'im''
''hoşgeldin oğlum.'' dediler.
''Hoşbuldum'' dedim ayakkabılarımı çıkarırken onlarda konuşmaya devam ediyorlardı.
''temelli yani diyosun selma'' dedi annem şaşkın bir tonda.
''Evet Nermin temelli ne yazık ki. Ama o iğrenç adamdan kurtuldu ya o bana yeter'' dedi Selma abla. Annemle yılların komşulardı bu yüzden sık sık gelip giderlerdi ama ilk kez bu telaş vardı üstlerinde.
''Nasıll yapıcak küçük çocukla Selma?ah selinim ya biriciğim nasıldır şimdi'' dedi annem. bi kaç saniye duraksadım selinden bahsetmislerdi. Ne yani boşanmışmıydı?
"Biz ailesi olarak yanındayız çok şükür neyse benim ocakta yemeğim vardı gidiyim akşam sizide bekliyorum canım" dedi selma abla ve gitti bende odama gectim.
annem kapıyı kapatıp arkamdan gelmişti tişörtümü çıkarırken söze girdi;
''Selin geliyormus''
''Duydum anne'' dedim
''Oğlu olmus'' dedi dayanamıyordum göğsüm sıkışıyordu sanki... gözümü kapattım ve derin nefes aldım.
''Ne güzel''dedim sessizce banyoya ilerleyip kapıyı kapatıp duşun altına girdim suyu en soğuka getirdim anca kendime gelirdim.

*********
Leyla bavullarimizi beklerken bende bebek arabasını aldım ve kucağımda uyuyan Alp'i bebek arabasına koyup Leyla'nın yanına ilerledim. bavullarımızı aldık ve çıkışa yöneldik,mert abim kapının önünde bizi bekliyordu bize ilerledi ve hemen sarıldı özlemiştim herkesi ama en çok abimi özlemiştim onlar gibi ailem olduğu icin şanslıydım...
''Hosgeldin selinimm''dedi ve saçlarıma öpücük kondurdu.
''Hosbulduk abi'' dedim bende gülümseyerek.
''Ayy bende geldim ama neysee''dedi leyla trip atarak.
''Güzelimm sende hoşgeldinn'' diyip leylaya sarıldı.
''Hosbuldum askım ama trip yiceksin o kesin dee'' dedi gülerek
''Cıvık ilişkinize bi son verin Alp üşüyecek hadi yardım edin arabaya''dedim telaşla anne modu açmıştım.
İkiside biraz sessiz kalıp sonra birbirlerine bakıp kahkaha atmışlardı.
''Ay noldu be neye gülüyorsunuz? '' dedim huysuzca.
''Abicim noluyo anne terliğide atcan sanki''dedi abim
Onun kolunun altında leyla da kıkırdadı.
En son dayanamayıp Alp'i uyandırmadan kucağına aldı abimde bavullarımızı koymuştu. yaklaşık 20 dklik yoldan sonra eve varmıştık Alp uyanmıştı ve abimle oymuyordu birbirlerini hiç görmemişlerdi ama sürekli görüntülü konuşma yaptığımızdan Alp artık garipsemiyordu. Annemler kapıda bizi bekliyorlardı herkesle selamlaştık ve içeri geçtik annem ve babam hemen Alp'e koşmuşlardı.
''ayy ama bizde geldik bune böyle ne torun sevgisi bu ayol'' dedi leyla dayanamayip.
''Ay alemsin leyla kizim torun bi farkli oluyor tabi ''diyip guldu annem
O sırada kapı çaldı
"Ben bakarım"diyip kapıya koştum...
********************
Helluuuuu bence ilk bölüme göre uzun ve güzel oldu umarım beğenirsiniz✨

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

30okunma 5beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.