1. İlk Karşılaşma

Güneş'in anlatımıyla/12/12/2018

Benim burda değil toprak altında olmam gerekirdi.

Şuan benim ölmem gerekirdi canımdan çok sevdiğim babam burda değildi artık hiç onu göremeyecek, dokunamayacak, dizlerine yatıp babam saçımı okşarken ona gün içinde yaşadıklarını anlatamayacaktım.

Bugün artık sadece babamın ölüm günü değil benim de ruhumun öldüğü gündü. Bugünün hayatım boyunca unutamayacağım günün tarihi12/12/2018

11/01/2024/Diyarbakır
Uzun süren bir ameliyattan çıkmıştım aşırı yorucu ve tehlike bir ameliyattan çıkmıştım ama sonucu gayet iyiydi bu bir askerdi. Eğer kurtulamasaydı kapıda bekleyen askerlere nasıl diyecektim hiç bir fikrim yoktu. Özellikle 5 aylık hamile eşine.

Hızlıca dışarı çıktım o anda askerler hemen yanıma gelip durumunu sordular.
Durumunun iyi olduğunu yoğun bakımdan çıkarınca girebileceklerini söyledim. Hepsi derin bir 'ohh' çekti. İçlerinden biri "Sağolun doktor hanım" dedi. Ona gülümseyip "Görevim kolay gelsin" diyip odama doğru gideceğim sırada hastanede çalışan ve çok yakın olduğumuz arkadaşım Ahsen "Güneş çok hızlı bir şekilde acile gel" dedi ve acil tarafına doğru koştu. Hızlıca koşup ona yetiştim durumunu, yaşını, nasıl bir kaza olduğunu sordum.

O ameliyattan da çıkınca direkt acilin çıkış bölümünde olan koltuğa Ahsen'le beraber kendimizi attık. Ahsen "Bugün aşırı yoruldum" dedi bende onu onayladım. Ahsen'le eskiden aynı mahallede oturuyorduk yediğimiz içtiğimiz hiç ayrı gitmiyordu hatta aynı üniversiteyi tutturmuştuk. Şuan da aynı evde kalıyorduk bir de Şule ve Naz var onlarla da aynı evde kalıyoruz. Şule ile üniversitede Naz ise Şule'nin arkadaşıydı bizi Naz'la Şule tanıştırmıştı Naz ilkokul öğretmenliği yapıyordu. Tanıştığımız andan beri hiç ayrılmamıştık. Kalabalık arkadaş grubu dağılır diyenler utanır mı? Sanmam.

Otururken biraz gözlerimi dinlendirmek için Ahsen'in omuzuna yaslanıp gözlerimi kapattım. Yaklaşık 5 dakika sonra birinin yanağımı sıkmasıyla atmasıyla gözlerimi açtım. Baktığımda Naz'ın ve Şule'nin burada olduğunu gördüm yanağımı sıkan Şule'ydi. "Nasıl gidiyor?" diye sordu. "Gidiyor mu?" diyince hepsinden kısık sesli kıkırtılar çıktı. Onların bu haline bende kıkırdadım.

O sırada ameliyattan çıktığımda gördüğüm üç asker buraya doğru geliyordu. Başımı Ahsen'in omzundan kaldırdım.

İçlerinden esmer olan ve diğerlerinden biraz daha uzun olan tam karşıma geçti bende ayağa kalktım.

"İyi günler doktor hanım ben Metahan Alakurt, Oğuz Dağ'ın durumunda ki detayları öğrenmek için geldim." Dedi. Sesindeki soğukluk çok açıktı kızlarla aramızda kısa bir bakışma geçti. Detayları anlattığım da teşekkür edip uzaklaştılar.

Naz "Ay bu ne soğuk nevale" diyince ona kınar bir bakış attım benim aksime diğerleri önce gülüp sonra Naz'a katıldıklarını söylediler.

Kızlarım gelmesinin üstünden 12 saat geçmişti. Naz yarım saat durup yanımızdan ayrılmıştı. Ahsen ve benim 24 saatlik Şule'nin ise 12 saatlik nöbeti vardı. Saat ikindin dörttü. Nöbetimiz bitince hızlıca bir market alışverişi yapıp eve geçmiştik.