5.BÖLÜM

O gece sabaha kadar yatamamıştım. Elimi yüzümü yıkamak için kalktım aynaya baktığımda gözlerim şişmişti. Saat sabah 10’ a geliyordu.
“Eğer okula gitmiş olsaydım şuan tarih dersindeydim.” Dedim kendi kendime.
Yüzümü yıkadıktan sonra telefonu elime aldım nakil sonucuna bakacaktım. E okula girdiğimde naklimin onaylanmadığını gördüm.

Deniz: şaka falan olmalı offf ne yapacağım ben şimdi.

Kendi kendime söyleniyordum ne yapacağım onu düşünüyordum herşey bu kadar üst üste gelebilirdi okuldan da olduk şimdi onay bile alamadım başka okuldan derslerden geri kalmamak için acil bir şeyler yapmam lazımdı.
O okula gidip müdürüyle konuşma kararı almıştım bir şekilde girmem lazımdı o okula hemen üzerime bir şeyler giyip evden çıkmıştım. Laraların okulu tam olarak nerede bilmediğim için taksiyle navigasyon açıp gitmiştim.
Okula girdiğimde nöbetçi öğrenci ne için geldiğimi sordu

Deniz: müdürle konuşmam gerek odası nerede acaba
Nöbetçi: 2. Kat sağ tarafta
Deniz: teşekkür ederim.

Merdivenden müdürüm katına doğru çıktım kapısının önünde durup adını öğrendim. Murat müdürüm adı muratdı. Kapıyı çalıp içeriye girdim.

Deniz: girebilir miyim hocam
Müdür: gel kızım ne oldu
Deniz: aslında ben bu okulun öğrencisi değilim
Müdür: kimin ablasısın
Deniz: yok hocam sizinle bir konu hakkında konuşmak için geldim. Ben **** okulunda okuyordum düne kadar bazı sıkıntılardan dolayı buraya nakil başvurusu yaptım ama onay alamadım şuan açıktayım eski okuluma da dönemiyorum ailem yurt dışında oldukları için ben sizinle görüşmeye geldim ve sizden istediğim beni bu okula almanız.
Müdür : anladım kızım eski okulunda ne sorun yaşadın
Deniz: o bende kalabilir mi
Müdür: peki kurcalamıyorum ama burada fazla konteyjanımız yok maalesef.
Deniz: Hocam lütfen yapmayın yani illa bir sınıfta boş masa vardır anlaşalım beni kabul edin eğitim benim için çok önemli ve eminim sizin içinde öyledir.
Müdür: öyle ama
Deniz : hocam lütfen başka çarem yok
Müdür: peki kayıt açalım sana al biligilerini bu kağıda doldur. Kaçıncı sınıfta öğretim görüyordun
Deniz: 12
Müdür: yarına kadar kaydını oluşturmuş olurum çok kimseye bahs etme bu durumu yarın gelebilirsin okula
Deniz : çok teşekkürler ne kadar etsem azdır iyi günler hocam
Müdür: rica ederim kızım iyi günler

Diyip müdürün odasından çıkmıştım. “Oh çok rahatladım iyi ki gelmişim buraya çok şükür okul işinide hallettik.”
Okulun zili çaldı ve öğrenciler teneffüse çıktı.
“Lara da çıkar mı acaba beklesem mi” derken Lara merdivenden iniyordu ilk de beni görmedi daha sonra görünce yanıma koşuyordu.

Lara: deniz ne yapıyorsun sen burada
Deniz: nakil onaylanmadı
Lara: ne
Deniz: dur dur üzülme hemen müdürle konuştum aldı beni ama kimseye bahs etme nakil onaylandı deriz sorana.
Lara : ciddi misin oh be korktum
Deniz: yarın beraber gelicez okula 1 hayalimiz gerçek oldu
Lara: ay evet
Deniz: öyle yani, neyse sen git dersine ben de Eve geçeyim şube mi müdür akşam yazacakmış konuşuruz yine görüşürüz
Lara: tamam dikkat et kendine görüşürüz

Okuldan ayrılıp eve gittim. Bir yandan mutlu hissediyordum ama bir yandan da aldatılmış gibi hissediyordum.
Birinden hoşlanıp daha sonra yakın arkadaşının onu elinden alması üstüne üstlük okuldan atılmak herkesin kaldırabileceği şeyler değildi.
Belkide başımda bir ailem olsa daha kolay olurdu her şey benim için.
Ben daha 4 yaşındayken annemle babam boşanmıştı 15 yaşına kadar annemle yaşadım daha sonrasında annem sevgilisi ile yurt dışında yaşama kararı alıp beni evimde bırakıp gitmişti yaklaşık 2 buçuk senedir tek yaşıyorum. Biraz olsa alışmış gibiyim ama evde ki o boşluk hala var yalnızlık hissi beni yıllardır bitirende bu gerçek sevgi açlığı yaşadığımın farkındaydım. Tek istediğim birine ciddi anlamda güvenip hayatımı ona göre yaşayıp bende bir yeri olmasıydı. Bir umut egeye o şekil yaklaşmıştım ama yanlış yapmışım.
Eve geldiğimde odamda ki koltuğuma oturup içimden konuşuyordum.
“ evet deniz yine teksin herşeye yeniden başlayıp çok güzel bir şekilde ilerleyeceğim yeni okul yeni arkadaşlar belki yeni hayat tarzı bilmiyorum ama bazı şeyleri geride bırakmanın zamanı unutmanın zamanı artık ne benim bunları düşünecek ne de uğraşacak vaktim var” diye kendimi az da olsa rahatlatıyordum.

Ayağa kalkıp çalışma masamın başına geçip ders çalışacaktım. Yıl yeni başlamıştı 12. Sınıf olmak ayrı bir stres veriyordu.
Ders çalıştıktan sonra telefonu elime alıp saate baktım laranın çıkış saatiydi tam o sıra Lara aradı

Deniz: efendim
Lara:Napiyorsun
Deniz: ders çalışıyordum da kalktım şimdi
Lara: iyi iyi şey dicem müsaitsen uğrim mi yanına
Deniz: tabii ki gel bekliyorum
Lara: tamam o zaman yarım saate oradayım bir şey lazım mı
Deniz: yok yok gel yeter
Lara: tamam kankam görüşürüz

Telefonu kapatıp mutfağa gittim Lara okuldan aç gelir düşüncesi ile ona bir şeyler hazırlıyordum.
Kapı çaldığında elimde tahta kaşık ile kapıyı açtım.

Lara: hahahah ne yaptın yine sen
Deniz: gel gel en sevdiğin domates çorbasını yaptım
Lara: ayyy çok severim
Deniz: geç geç hadi

Lara hemen masaya oturup çorbayı içmeye başladı.

Lara: eline sağlık çok güzel olmuş
Deniz: afiyet olsun
Lara: bizim okula geleceğin için bazen yaşananlara şükür ediyorum biliyor musun
Deniz: yani sizin okula gelmek güzel ama yaşananlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim
Lara: haklısın tabi, ya deniz ben bahs ettiğim çocuktan baya hoşlanmaya başladım biliyor musun.
Deniz: Gerçekten mi ne güzel işte yıllardır tanıdığın biri ve böyle şeyler yaşanması bazen tesadüf değil şans verilmesi gereken şeyler
Lara: dimi ya kendime de itiraf ettim zaten hoşlanıyorum yani konuşuyoruz zaten
Deniz: ne güzel hayırlısı bakalım
Lara: aynen inşallah sana-
Deniz: BU CÜMLENİN DEVAMINI BİLE GETİRME LARA ASLA , ASLA BANA BİR DAHA BÖYLE BİR CÜMLE KURMA
Lara: tamam sakin ol özür dilerim
Deniz: en çok sen biliyorsun birine güvenince neler yaşadığımı ben daha kimseye güvenemem Lara hayatıma birini alamam
Lara: biliyorum haklısın
Deniz: Neyse tamam kapatalım konuyu, bugün bende kalsana
Lara: a yok kanka ya eve geçmem lazım işlerim var yoksa kalırdım
Deniz: iyi tamam sen bilirsin

Larayla biraz oturup sohbet ettikten sonra evine gitmişti bende odama geçip müzik açıp yatağa uzanmıştım o sırada müziğimin sesi alçaldı ve telefonum çaldı arayan kişi Egeydi.
“Ne alaka ya bu şimdi of engellemeyi unutmuşum Allah kahretmesin napsam ya açmasam da içimde kalır, bir şey mi diyecek acaba offf tamam açıyorum”

Ege: Açmayacaksın sandım bi an
Deniz: açmayacaktım zaten. Neyse ne istiyorsun
Ege: deniz özür dilerim ben gel yeniden okula aldırırım seni tekrar lütfen
Deniz: şaka falan mısınız ya siz. SENDEN BÖYLE BİR ŞEY İSTEYEN KİM
Ege: tamam sakin ol bak çok haklısın ama o kıza inandım sadece affet gel okula lütfen
Deniz: SAKIN BENİ BİR DAHA ARAMA KARŞIMADA ÇIKMA
Ege: deniz dur kapatm-

Dediği anda telefonu yüzüne kapatıp engellemiştim. Bir daha arayamazdı. Aklımı o kadar karıştırmıştı ki amacı neydi neden arıyor ki yani beni nefret ediyorum ikisinden de diye içimden saydırıyordum.
Kafamda ki düşüncelerle beraber uykuya dalmıştım tekrar uyandığımda saat sabah 6 buçuktu. “Off her yerim ağrıyor ya neyse kalkim de hazırlanayım bari “

Yeni okulumda ilk günümdü yeni insanlar tanıyıp yeni hocalarla tekrar derslere adapte olmam gerekecekti biraz yorucu olur gibi geliyordu bu hafta.
Hazırlanıp evden çıktığımda saat 7.15 geçiyordu
Larayı arayıp;

Deniz: nerdesin çıktın mı
Lara: 2 dkya çıkıyorum
Deniz: ya hadi hızlı ol bekletme beni
Lara : 2 dk bekleee
Deniz: yine saçlarını düzleştiriyorsun değil mi
Lara: yok canım ne alaka
Deniz: he he aynen Lara hadi hızlı ol caddedeyim seni bekliyorum
Lara: tamam geliyorum

Telefonu kapatıp caddedeki durağa yürüdüm
5 dk sonra Lara geldi. Otobüse binip okula gittik

Deniz: gerildim
Lara: sakin ol ya seveceğine eminim
Deniz: ondan değil ya ne bileyim
Lara: güzel geçecek rahat ol
Deniz: tamam

Sınıfa çıktık Lara ile aynı sınıftaydık ilk başta kendimi çok tuhaf his ettim sınıfa girerken sanki tüm gözler bana bakıyormuş gibiydi daha sonra bir sıraya ilerleyip laranın sırasının önünde durduk
Sırada bir çocuk oturuyordu muhtemelen laranın bahs ettiği Aliydi.

Lara: günaydın Ali
Ali: Günaydın hoşgeldin
Bana bakarak;
Ali: arkadaş yeni sanırım
Lara: he evet bundan sonra bizimle
Deniz: merhaba deniz ben
Ali: memnun oldum Deniz hoşgeldin
Deniz: Hoşbuldum
Ali: e şey laranın yanında oturmak istiyorsan kalkabilirim
Deniz: hayır hiç önemli değil otur sen
Ali: peki

Ali kalkayım derken bile istemiyordu o yüzden laranın yanında oturmaya devam etsin Lara da ister zaten diye düşünerek o sıraya geçmedim onların bi arkası olan tek başına oturan bi kızın yanına geçtim.
Kız oturduğum gibi benimle konuştu
“Selam yenisin sanırım”
Deniz: ha evet
“Hoşgeldin eda ben”
Deniz: Hoşbuldum deniz bende
Eda: memnun oldum
Deniz: bende.

Çoğu kişiyle ilk günden tanışmıştım bile bazı derslerde alinin dersi değilde laraya baktığını görüyordum ve istemsizce sıramda gülüyordum.

İlk günü öyle böyle atlatmıştım okul çıkışı o kadar yoğun oluyordu ki kalabalık yoğunluk başımı ağrıtmıştı.
Otobüse binip larayla bize geçtik.

BÖLÜM SONU