Devamı

2.Dönemden yaklaşık 1 ay önce kendime zarar vermiştim,koluma kesikler açmıştım bunu ailem yakalayıp çok kızmıştı ve üzülmüşlerdi bende bunu kendime yediremediğim için depresyona girmiştim o depresyon döneminde kendime yakın bulduğum,kendimden bir parça olarak gördüğüm,değer verdiğim,giderse hayatımın mahvolacağı ve bağlandığım kişiler beni terk etmişti ve dahada dibe batmıştım 2.dönemde çok sessiz içine kapanık en arka sırada tek başına oturan birisine dönüşmüştüm artık okula gitmek veya dışarı çıkmak istemiyordum çünkü iğrenç geliyordu devamsızlığım sınırı geçmişti 30 üstü olmuştu.Okulda hep takıldığım o kişiyle artık küsmüştüm bu yüzden farklı kişilerle takılıyordum ama o takıldığım kişiyle bir ekmeği bile bölüşür yerdik çok yakındık onu özlüyordum ama ondan nefret ediyor gibi yapıyordum.Sınavlarım zaten kötüyken iyice battı ve çöp oldu.Bu hareketlerim yüzünden kaybettiğim kişileri geri bir şekilde kazanmaya çalıştım ama başarısız oldum.En azından hep takıldığım kişi ile barışmayı başarmıştım tekrardan onunla takılmaya başlamıştım ancak tekrardan okul değişmek zorunda kaldım çünkü bizim bölgemiz kentsel dönüşüm bölgesiydi.Yeni okulumda ilk 2 gün çok ilgi aldım 3.gün herkes yine herzamanki haline bürünmüştü
Ve yine yalnız kalmıştım