2. Bölüm Gene aynı tepkiler

Oraya geldiğimde ellerim anlamsızca, nedenini bilmediğim bir şeyden dolayı titremeye başlamıştı. Bir anda Bartu'nun sesi ile irkildim: "Evet, seni grupla tanıştırayım. Kaan ile beni biliyorsunuz zaten. Bu Su," dedi bir kızı işaret ederek. Bartu'nun Su dediği kız gülümseyip göz kırptı. Sonra el sallayıp "Hello güzelim," dedi. O an istemsizce yüzümde bir tebessüm oluştu; çünkü hep bana insanlar soğuk yapardı ve soğuk olduğumu söylerlerdi. Bir anda Bartu kafasını eğip bana baktı: "Senin gamzelerin mi vardı? Çok güzelmiş," dedi. Başımı evet anlamında yukarı aşağı salladım.

Kaan devam etti: "Evet, bu da Yağız; grubun en deli dolularından biri," dedi. Bir anda Su atladı: "Aa, alınır ama! Ben deli değil miyim?" Kaan güldü: "Antalya'da senden delisi mi var salak?" "Ayy, teşekkür canım," dedi Su gülerek. Bartu devam etti: "Bu Ahu, bizim içimizde en sakinlerimizden biri. Tabi, o da bizim içimizden." Ahu denilen kız gülümseyip bana bakıp göz kırptı. "Eee, bu da bizim Ateş'imiz. Adı Gibide, sinirlenince Ateş oluyor beyefendimiz," dedi Kaan. "Kes lan göt," dedi Ateş. Ortam bana komik ve eğlenceli gözüküyordu. Su, Bartu'ya döndü: "Eee, kim bu güzellik? Nasıl tanıştınız, sevgilin falan mı?" dedi. "Öhöm," yaptı Bartu boğazını temizler gibi yaparak. "Oha, sende Su, yeminle fesatsın he," dedi. Sonra devam etti: "Ben de yeni tanıştım. Hani bizim şu Yavuz lavuğu var ya..." dedi. Ahu hemen atladı: "Yine mi?" dedi. Bartu evet dermişçesine kafasını salladı. Su bana dönüp: "Boş ver sen onu güzelim, o öyle adi bir insan. Dokunmadı değil mi sana?" dedi. Ben de yanıtladım: "Yok, dokunmadı," dedim ama istemeden sesim biraz kısık çıkmıştı. Ama Su beni anlamıştı; gülümsedi, elini omzuma koydu: "De o zaman, siktir et sorun yok," dedi gülerek.

O anda Ateş denilen çocuğun bana ters ters baktığını fark ettim. Ateş, "Biz ne zamandan beri gruba tanımadığımız insanları alıyoruz?" dedi. Ateş çok haklıydı, onların düzenini bozmuş. Çenemi sıkmaya başladım, fark etmeden ellerim titremeye başladı. Bu hep stres olduğumda olurdu. Bir anda Ahu beni fark etti: "İyi misin sen? Donakaldın, ellerin titriyor," dedi. Kekemeyerek konuştum, bunların hepsi stres olduğumda olur: "Y-y-yok, iyiyim. Sorun y-o-ok," dedim. O anda Bartu Ateş'e döndü: "Anlamadım Ateş, sen Antalya'da çok mu tanınıyordun?" dedi. Ateş bir şey diyemedi. "Ben de öyle düşünmüştüm," dedi Bartu.

Oradan hemen gitmek istiyordum. Bu yüzden bir yalan sallayıp oradan uzaklaştım. Koşarak hemen anneannem ve dedemin evine geldim. Gözlerim dolmuştu. "İyi misin güzel kızım?" dedi anneannem. Umursamadan odama doğru hızlı adımlarla yürüdüm. Üstümü bile değiştirmeden, evden çıkmadan önce dolabın kenarına çantası ile koyduğum gitarı çantasından çıkardım, yatağa oturdum. "Barış yüksekaya- arkana bakmadan" çalmaya başladım:
"Peki,bak bana, Güneş içini kaç kere dönsün?"
"Kalem bu kağıtta kaç kere ölsün?"
"Söyle, bak, odanda kaç kere öldüm?"
"Hayatını kaç kere ikiye böldün?"
"Arkdan bak ve sornbi bunu ömrün? (Yok)"
"On yedinde en dibi gördün"
"Hikayeni başında söndün"
"Kendi bile yapamazken kim gelip de seni bu sorunu çözsün?"
"Niye görün gece yine döndün?"
"Tüm sevgin elinde öldü"
"Verdim yine özgürlüğünü ve "
"Görmicekler öldüğünü"
"İçimde kelimeler, dışarıya söylenmez(söylenmez)"