5. bölüm · BIR UMUT BEKLEMEK

5.SÜPRİZ MİSAFİR

ela kaya

Çıkan sesle korkmuştum ve nerden geldigini merak etmiştim ama sonra bartu aklıma geldi adam hastaneden yeni çıkmıştı ve yanında kimse yoktu hemen aşagıya koştum merdivenlerden kapısına geldimde evdeydi zile bastım açmadı sonra bi kez daha bastım beklemeye başladım sonra kapıyı açtı yarı çıplak bi şekilde karşıma çıkmıştı yüzünde çok tuaf bi ifade vardı canı yandıgı çok beliydi eli karnındaydı ve eli hep kan olmuştu o an benim için saatler durmuştu şok olmuştum böyle bi görüntü beklemiyodum tamam ses burda geldide ben bu yüz ifadesini bu halini tahmin etmiyodum bu adamı her gördümde kafası dik duvar gibi duran bi adam ama şuan karşımda yıkılcak gibiydi ve başının dönmesiyle dengesini kaybediceken hemen kolunun altına girip içeri götürdüm

ela:iyimisiniz

bartu:ii iyim

ela:noldu

bartu:başım döndü

ela:hastaneye gidelimi

bartu:gerek yok iyim ben

ela:nasıl yok çok kötüsünüz

bartu sadece tamam diye kafa salıyodu beliki konuşurkende canı yanıyodu

ela:üzerinize bişey alalım hava soguk odanız nerde

bartu:sag taraftaki oda

ela:tamam hareket etmeden bekleyin

hemen dedigi yere dogru koşar adımlarla gitim mutfak gözüme çarptı masanın üzerinde ne varsa yerdeydi demeki yüksek ses buydu ama nasıl olmuştu ki bu sonra sorarım zaman kaybetmeden hemen odasına gidip gardırobundan bi swett çıkardım hemen koşarak ona gitim hala aynıydı hemen sweeti ona uzatım oda bişey demeden güçsüz bi şekilde sweeti aldı ama kolunu kaldırcak takati yoktu giyemiyceni anlayınca elindeki sweti alıp giydirdim giydirirken elim saçlarına ve yüzüne degdi yüzüne degmemle baygın gözler bana baktı allahım noluyodu bana çok tuaf hisediyodum

ela:hadi gidelim kalkabilcekmisiniz

evet der gibi kafasını saladı kalktı anda düşcekti başı çok feci sekilde dönüyodu tekrar kolunun altına girip aşagıya inmesine yardımcı oldum allahtan asansör vardı yoksa bu şekilde hayata merdivenlerden inemezdik dışarı çıkarken hemen arabama bindirdim ama verdim sweet bile kan olmuştu demeki dikişi patlamıştı bu kana baskı yapmadan durmaz hemen torpidodan fularımı çıkardım ona uzatım arabayı çalıştırıp lojmandan çıktım

ela:oraya dogru baskı yapın kanı durdurmaya çalışmalıyız

bartu:teşekür ederim

dedigi yerde adam bayıldı ve onun bayılmasıyla şok oldum arabayı hemen saga çektim hemen ona baktım dokunmaya korktum ama mecburen yaşıyomu diye baktım ama yaşıyodu ve elimi anlına götürdüm çocuk yanıyodu

ela: iyimisiniz bartu nolur ses ver bartuu

fuların oldugu yere baktım bayıldı için bastıramıyodu hemen fuların oldugu yere baskı yaptım çok korkuyodum babam aklıma geliyodu o park aklıma geliodu elim ayagım titriyodu ya ona bişey olursa ya yetiştiremezsem başka napabilirdim ki kanın durması için acaba hemen ayaga kaldırmam kötümü oldu ambulansımı aramalıydım off allahım sen bana yardım et hızlıca hastaneye yetiştirmek lazımdı gaza bastım direk hastaneye nur bugun nöbetçiydi hemen onu aradım o bana napcagımı söylerdi

nur:efendim knk

ela:knk yardım et

nur:noldu ela iyimisin sesin niye öyle

ela:bartu dikişleri patlamış adam çok kan kaybediyo ve adam bayıldı ateşi var knk nolur yardım et napıcam bu kanın durması için ya yetişemezsek

nur:ela sakin ol bi önce

ela:sakinim

nur:o kanın akmasını engelemelisin

ela:fularımla baskı yapıyorum

nur:tamam devam et kaç dk gelirsiniz

ela:bu hızla 5 dk yanındayım knk bişey olmaz demi

nur:olmuycak sadece bayılmış ve sen şuan dogru olanı yapıyosun bak biz hemen aşagıya incez

ela:tamam tamam

çok korkuyodum ve çok etkilenmiştim babam aklıma gelmişti babamda gözümün önünde vurulmuştu ve ben napcamı bilememiştim ve yarım saat öncede ben napcamı bilemedim onu kanlar içinde görünce

ela: bartu nolur nolur dayanın çok az kaldı lütfen

hastaneye giriş yapmıştık nur gile dogru arabyı sürdüm onlarda sedyeyle bekliyodu bizi hızla arabadan inip onun kapısını açtım nur ve arkadaşları sedyeyi getirdi sedyeye yatırdılar hemen içeri aldılar ben hala olayın şokundaydım onun gidişini izliyodum çünkü babam canlanıyodu gözümde

2005-MARDİN

ela:Baba hadi kalk bana park sözün vardı

muhamet:tamam kızım gidicez ama önce yemegini ye

ela:ama baba

muhamet:hadi güzelim

ela:tamam ama gidicez söz verdin

muhamet:babalar her zaman sözünü tutar ama prenseslerde tutsun

ela:tamam babacım

babamla parka gitmek şu hayata en sevdim aktiviteydi çünkü parkta bana uçan balon ve pamuk şeker alıyodu annemle gidince bana kızıyodu çok zararlı diye ama babam istedim herşeyi alıyodu ve beni salıncakta çok hızlı salıyodu yemegimi yedikten sonra koşarak odama gitim pembe çiçekli elbisemi giydim bunu babam bana yeni almıştı ve ilk kez giyiyodum

ela:nasıl olmuşum

semra:bu prensesde kim miş babası

muhamet:benim kızım

ela:hadi gidelim

babamın elini tutup çekiştirdim parka kadarda öyle yapmıştım

ela:babacım baloncu gitmeden balon alırmısın

muhamet:alalım kızım

babam baloncudan bana pembe bi uçan balon almıştı parka gidince önce beni saladı

ela:baba pamuk şekeri ne zaman alcaksın

muhamet:parktan gidince alcam kızım

ela:neden şimdi almıyosun

muhamet:hem oyun oynayıp hem nasıl yiyceksin güzelim

ela:tamam babacım baba ben kaymak istiyorum

muhamet:tamam kızım

koşarak kaydıraktan kayıyodum bi taraftanda babama bakıyodum çünkü babam çogunluk görevde olurdu ve sürekli beni bırakıp gidiyodu nedense o gün sürekli ona bakıyodum o bi yere gitmişmi diye beni bırakmışmı diye sonra babam iki tane adamla konuşuyodu aldış etmeden heyecanla balonumla beraber kaymaya devam etim sonra çok yüksek bi ses geldi ve korktum ve elimdeki balon uctu bende ona baktım balonumun uçmasına üzülmüştüm sonra bi kez daha o bilmedim sesten geldi etrafa baktımda herkes koşuyodu kaçıyodu bende babama dogru koştum ama babam yerde yatıyodu

ela:babacım burdamı uyudun neden burda uyudun ki hem üzerini neden batırdın baba neden konuşmuyosun benle baba balonum uçtu (aglıyarak) hani bana pamuk şeker alcaktın baba nolur kalk korkuyorum herkes giti hadi eve gidelim babacım uyan

babam yerde kanlar içinde yatıyodu bende onun uyanmıycanı anlayıp kolunun üzerine uzandım uyanana kadar orda bekliycektim pembe elbisem hep kan olmuştu ambulans gelene kadar babamla beraber öyle uyumuştuk ambulans geldiginde hızlıca ambulansa bindirdiler bizi ben daha hiçbirşeyin farkında degildim sadece ben ve sedyede yatan babam vardı herkes yabancıydı ve yabancılardan çok korkardım ve o gün masum gözlerimle etrafa bakıyodum daha neyin ne oldugunu bilmiyoken

2024 günümüz

o günden sonra travmalarım ortaya çıktı sürekli psikyatrileri gezdim ama hala izleri vardı

nur:ela iyimisin elaaa

ela:efendim

nur:noluyo

ela: ben napcamı bilemedim nur o ben onu kanlar içinde gördüm babam geldi aklıma ben geç getirdim demi oyalandık evde ambulansı aramam lazımdı demi nur nolur bişey de babamda böyle götürdüler nur o gün ben küçücük bedenimle baba diye tek başıma arkasından koşuyodum beni bırakma diye

nur:bilmişsin bak onu ne güzel buraya getirmisin kan fazla kaybetmesin diye baskı yapmışsın ela bak o aklına gelen geçti giti ela bak baban sag yanında seni bırakmadı ve sen bugun bartuyu buraya getirdin belkide kötü bişeyi engeledin

ela:unutamıyorum

nur:yapma böyle

diyip sarıldı

ela:ben babamı aramak istiyorum onun sesi beni kendime getirir

nur:ara bi duy sesini

hemen telefonumu arabadan alıp babamı aradım saat çok geçti ama onun sesine ihtiyacım vardı onun iyi oldugunu duymak istiyodum telefon biraz çaldıktan sonra açtı

muhamet:kızım

ela:babacım

muhamet:senin niye sesin öyle geliyo ela noldu bu saate aramazsın sen

ela:senin sesini duymamaya ihtiyacım var

muhamet:noldu kızım

ela:baba çünkü şuan o beni toparlar baba beni bırakma olurmu ben seni çok seviyorum hemde herseyden çok

muhamet:bende seni çok seviyorum bitanem noldu kızım seni kim bu hale getirdi

ela:kimse babacım

muhamet:kızım ben bi babayım ve ben anlarım çocugumun ne halde oldugunu

ela:bişey olmadı babacım sadece o zaman aklıma geldi

muhamet:ela ne konuştuk o geçti giti kızım bak ben burdayım yanındayım seninle konuşuyorum sana sarılıyorum elini tutuyorum hani perde çekmiştik

ela:çektik ama baba

muhamet:aması yok ela

ela:benim kapatmam lazım baba sabah sana herseyi anlatcam iyi geceler

muhamet: tamam kızım iyi geceler prensesim

babamla konuşmak bana iyi gelmişti onun sesini duymak telefonu kapatıktan sonra içeri girip bartuyu merak etmiştim nur da beni içerde bekliyodu

ela:nur o nasıl

nur:iyi tam vaktinde yetiştirmisin çok kan kaybetmeden getirmisin

ela:ohh şükür üzerimden bi yük kalktı şuan

nur:bugun burda kalcak yarası temizlenip tekrar dikiş atılcak ateşi düşmesi içinde elimizden geleni yapıyoruz bayılma sebebide yüksek ateşten

ela:çok korkutu beni

nur:hemde nasıl korkutmuş bu arada knk nolur nolmaz yanında kalman lazım

ela:neden

nur:knk ben kalıcam ben nöbeteyim ailesine haber verelim diycem o bizi çok ugraştırı

ela: kalırımda berk gile haber versekmi

nur:görevdeler

ela:onları hiç unutmuşum ben ya olayın şokuyla

nur:tamam sen odaya geç ben sana bi kahve kapıp geleyim

ela:çok iyi olur

yarım saat sonra bartuyu normal odaya aldılar kimseye de haber veremiyoduk çünkü o panikle bartunun ne anahtarını ne telefonu alamadım o panikle bi kendi telefonumu anahtarımı cebime atmıştım yoksa onlarıda bırakıyodum

ela:knk napcaz

nur:knk vala bilmiyorum selin hocam bu gece nolur nolmaz gözünüzü ayırmayın ateşi sıkıntı hala düşmemiş ama hastane raporlarını inceledik adam her böyle yararlandında ateşi hemen ön plana çıkıyomuş

ela:demeki onun vücudundakş kan akışı ateşini çıkartıyodu böyle bi tepki veriyodu

nur:evet neyse knk ben kalkyım sende bartuyu yalnız bırakma

ela:tamam geçiyorum odaya

odaya geldimde ilk kapıdan kafamı uzatım ona baktım uyuyodu baş ucundaki koltuga oturdum onu izledim neden onu izliyorum bilmiyorum ama gözlerimi kaçırdımı saniyesinde gözlerimi orda buluyodum neden dedim kendi kendime acaba ailen seni merak ediyomudur veya seni kaç defa aramışlardı veya neden seni bu halde yalnız bırakmışlardı ki diye içimden geçirdim düşüncelere dalmaktan esnemeye başladım bugun o kadar yorulmuştum ki kendimi uykunun kanatlarına bırakmıştım akşam 2 de uyumuştum sabah 8 de öksürük sesiyle uyandım bu öksürük bartudan geliyodu uyanmıştı

ela:iyimisin

bartu:iyim de ben nasıl geldim buraya

ela:ben getirdim hatırlamıyomusun

bartu:hayır en son ben evdeydim nasıl peki getirdin buraya

ela:ya bi ses duydum koşarak geldim sizin eve sonrada sizi böyle görünce

bartu:ee

ela:buraya getirdim

bartu:teşekür ederim beni buraya getirdiniz için

ela:rica ederim daha iyimisiniz doktoru çagırayımı

bartu:iyim

ela:ya ben evden panikle çıktım senin ne telefonunu aldım ne de anahtarını

bartu:sorun yok

ela:ailene haber veremedik

bartu:sorun degil

ela:isterseniz hemen haber verebilirim

bartu:gerek yok

ela:siz bilirsiniz

sanırım ailesi burda degil ondan böyle diyo

bartu:siz isterseniz çıkabilirsiniz

ela: böyle bırakamam aklım sizde kalır

bartu:peki

ortamda baya bi sesizlik oldu ben boş boş instagramda geziyodum sonra nur mesaj atı

nur:knk burakın paylaşımını gördünmü yüzsüz

ela:görmemi allahın cezaları

bi anda kapı açıldı içeri fatih girdi

fatih:abi iyimisin

bartu:iyim sen görevde degilmisin

fatih:görevdeydim gitimiz yerde yaralı askerler vardı benide onlarla beraber gönderdiler nur senin buraya getirildigini söyledi solugu şuan yanında alıyorum

bartu:nur kim

ela:benim arkadaşım

fatih:abi beni çok korkutun

bartu: siz isterseniz gidin hem yorgun görünüyosunuz hem fatihde geldi yalnız kalmam

ela:tamam o zaman çok geçmiş olsun tekrardan

bartu:tekrar kusura bakmayın

ela:hiç önemli degil

***********************************************************************************************

BARTUNUN AGZINDAN

fatih:neyse yastıgın düzgünmü

bartu:bıraksana olum yastımı dayakmı istiyon

fatih:tamam bıraktım yatagını düzelteyemi yatagını indiremi biraz veya kalıdırayımı rahat etinmi

bartu:fatih 3 dedimi kaç yoksa ben seni bi yerlere göndercem

fatih:tamam burda sinir hastalıklarına git

bartu:niye

fatih:hep bi sinir

bartu:fatih defol ben sinirli biri degilim bi kere

fatih odadan çıktıktan sonra düşündüm aynı kaderlerimiz aynıydı ikimizinde ailesi gözünün önünde ölmüştü evet benim babam yaşıyo ama ben o gün babamıda annemle beraber gömdüm

FATİHİN AGZINDAN

Koridorda beklerken nur yanıma oturdu kahve uzatı

fatih:teşekür ederim

nur:rica ederim

fatih:durumu nasıl

nur:durumu iyi geldiginde kötüydü sadece biraz ateşi var

fatih:umarım iyi olur

nur:umarım sen nasılsın

fatih:ben iyim görevden acilen gelmek zorunda kaldım aklım bizimkilerde kaldı

nur:onlarda sag salim gelirler umarım

fatih:umarım dedin gibi olur

nur:ee anlat bakalım nasıl tanıştınız

fatih:kimle

nur:burakla berkle serdarla bartu komutanla

fatih:burakla ve berkle okul arkaşıyız beraber geçirmedimiz günümüz yok en son hep beraber buraya geldik kader gine ayırmadı bizi serdar komutanla bu time katıldım zaman ilk geldimiz günden beri sanki kaç yılık arkadaş gibiydi bartu komutanda 5 yıl önce kılıç timini kuruldu en büyük etkende bartu komutandı kurulmasında 3 yıldır tanıyorum kendisini

nur:nasıl yani

fatih:özel görevdeydi

nur:ya bende diyorum nasıl komutanlarını tanımazlar

fatih:hala tanımıyoruz ki

nur:neden öyle dedin ki

fatih:çok gizli bi adam bi kere güldügünü görmedik

nur:nasıl yani bi insan hiç mi gülmez

fatih:evet 3 yıldır tanıyorum bi mimik dahi oynamıyo adamda ama hisediyorum onunda yükleri çok agır eski resimlerinde mutlu ama şu 5 yılda başına ne gelmişse adam gülmeyi unutmuşsun

nur:evet ama sende biraz öylesin gibi barış berk ve serdara göre çok sesizsin

fatih:konuşmayı fazla sevmem ben

nur:anladım benim nöbete geçmem lazım ben buralardayım bişey olursa ararsın numaram var sen

fatih:tamam teşekür ederim

nur:rica ederim

ELANIN ANLATIMINDAN

eve gelip bi duş alıp kendime geldim olayları böyle düşününce çok hareketli bi gün olmuştu benim için kalkıp ben bunu hak etim diye güzel bi kahvaltı hazırladım en sevdim ögün kahbaltıdır benim tam kahvaltı yapıcaken zil çaldı hala hala nur herhalde ama o nöbeten sonra evine gider ve hayata gelmez kapıyı açtım karşımdakilerle şok oldum annem ve babam hemen sarıldım onlara yazdan beri görmüyodum onları

ela:ya niye haber vermiyosunuz

muhamet:sana süpriz yapalım dedik

ela:çok iyi yapmışsınız buyrun geçin içeri

semra:kızım kahvaltı yaptınmı

ela:hayır ama hazırlamıştım bişeyler yedinizmi siz

semra:hayır kızım

ela:beraber yapalım

semra:sen önce babanın yanına git bi

ela:tamam anne

muhamet:kızım gel otur

ela:efendim baba

muhamet:anlat gece noldu

akşam ne varsa baştan anlatım aoda çok paniklemişti çünkü anlatım şeyler normal şeyler degildi sonra öyle bi soru sorduki

muhamet:o nerde

ela:kim

muhamet:burak

ela:baba şey

muhamet:ney kızım

ela:biz bitirdik ilişkimizi

muhamet:neden ters bi hareketi yok demi kızım varsa gidip kafasını kırayom

ela:hayır baba olmuyodu sen haklıydın güzelce ayrıldık

güzelce ayrılmamız adamın bana tokat atıp 2 kez kolumu morartması benim onun arabasını kafasını kırmam dışında sıkıntı yoktu ve haberleri görmemişler o zaman diyip rahat bi nefes aldım

muhamet:hak etmiyodu seni

ela:evet baba etmiyodu

muhamet:başka bişey yok demi kızım

ela:hayır baba

semra:hadi gelin kahvaltıya muhamet ela döktürmüş

muhamet: oho desene ziyafet var hemen geliyoruz hayatım prensesimin kahvaltılarını özledim

ela:bende seni çok özledim babammm

babamla beraber masaya geçip uzun zamandır özledim bol sohbetli kahvaltımızı yapmıştık çok iyi gelmişti tabi bu kahvaltı biraz kısa sürmüştü çünk annemle babam birilerinin yanına ugruycaz diye çıktılar bende kahvemi alıp balkona çıktım aşagıda bişey dikkatimi çıktı bartu ve fatih sözde akşama kadar durcaktı hastanede adam ne kadar sabırsız allahtan fatih yanında ama fatihte adamı çileden çıkarıyo sonra göz göze geldik hemen kafamı başka yere çevirdim oraya bakmıyo gibi yaptım ama nerde adam yakalamıştı bakışlarımızı...