Telaşlı

Bir süre düşündükten sonra birşey hatırladım.Annemler neden hala gelmemişti?

Saat onlar için çok geçti,şimdiye hepimiz uyumuş olmalıydık.
Onları aramalımıydım? Sadece işlerimi uzamıştı?
Aklında birsürü soru vardı ama aramayı tercih ettim.Fakat bir sorun vardı

Ailem nekadar ararsam arayayım telefonuma hiç bakmadı.
Cidden çok fazla telaşlanmaya başlamıştım,ve kalbim çok hızlanmıştı bu an'ın iyi biryere varmayacağı kesindi çünkü;benim panik atağım vardı.

Eğer daha fazla korkarsam pek iyi şeyler olmayacaktı.Kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum ama olmuyordu,tekrar tekrar arama tuşuna basıyordum

Bir süre sonra sessiz hıçkırıklarla ağlamaya başladım.Benim panik atağım olduğunu bilen tek bir kişi vardı,oda son çaremdi

Hızlıca yunusun kapısını çalmaya başladım,yunus esneyerek kapıyı açtı ağladığımı görünce gözleri kocaman açıldı ve beni içeri aldı

Bana bir bardak su verdi,bir yandanda beni sakinleştirmek için çaba sarf ediyordu.Pek kolay olmayacaktı anlaşılan

Yunus benden ailemin numarasını istedi,onları aradı.
Durumda değişen birşey olmamıştı yine açmamışlardı

Yunus:sakin ol muhtemelen işleri uzamış olmalı

Miray: umarım işleri uzamıştır... umarım

Yunus yanıma oturdu ve ellerimi tuttu bana aynen şunları söyledi
"Gözlerini kapat,ve derin derin nefes al" bunları yaparken kendimi sakinleştirmek için uğraşıyordum.

Evet,bunlar işe yaramıştı.Sakinleşmeme yardımcı olmuştu
Bir süre sonra artık uykum geldi,eve gitmem gerekiyordu ama annemler hala dönmemişti

Evde yanlız kalmak istemiyordum,burada güvende hissediyordum kendi içimde yine soru işaretleri etrafımı sarmıştı gitsemmi?...gitmesemmi

Eğer gidersem yapayanlız,stres içinde uyumak zorunda kalacak,hatta uyuyamayacaktım

Ama eğer kalırsamda başka birinin evinde,rahat edemeden uyuyacaktım daha doğrusu yine uyuyamayacaktım.

Ne yapmalıydım bilmiyorum ama yunusun yanında kalmak hem daha mantıklı,hemde daha güvenli geliyordu