1. bölüm / 1
Bir Sınıf Bir AnıTEK YAZIŞ
Bölümler 1Şu an: TEK YAZIŞ
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bir Sınıf, Bin Anı
Bölüm 1 — İlk Zil
Pazartesi sabahı okulun koridorları her zamankinden daha kalabalıktı. Kimi öğrenciler arkadaşlarına sarılıyor, kimi çantasını taşımakta zorlanıyor, kimi de öğretmen gelmeden son şakalarını yapıyordu.
Ben ise sınıfın kapısında durup içeri baktım.
Sıralar yerli yerindeydi. Tahtada kocaman bir “HOŞ GELDİNİZ!” yazıyordu. Pencereden içeri giren güneş, sıraların üzerine vuruyordu.
Burası sadece dört duvardan oluşan bir sınıf değildi.
Henüz bilmiyordum ama burada gülecek, bazen üzülecek, yeni arkadaşlar edinecek ve yıllar sonra bile hatırlayacağım yüzlerce anı biriktirecektim.
“Günaydın!” diye seslendi öğretmenimiz.
Herkes yerine oturdu.
Öğretmenimiz gülümseyerek tahtaya adını yazdı.
“Bu yıl sadece ders işlemeyeceğiz,” dedi. “Birlikte güzel anılar da biriktireceğiz.”
O cümle içimde bir yere dokundu.
Belki de haklıydı.
---
Bölüm 2 — Tanışma Oyunu
İlk dersin ortasında öğretmenimiz eline küçük bir top aldı.
“Bugün birbirimizi daha iyi tanıyacağız.”
Herkes daire şeklinde oturdu. Top kimin eline geçerse kendisi hakkında üç şey söyleyecekti.
Sıra bana geldiğinde biraz heyecanlandım.
“Ben... kitap okumayı, resim çizmeyi ve hayal kurmayı seviyorum,” dedim.
Top yanımdaki arkadaşıma geçti.
O da gülümseyerek kendini tanıttı.
Sonra bir başkası...
Derken sınıfta kahkahalar yükselmeye başladı.
O gün anladım ki insanların birbirinden farklı olması, sınıfı daha güzel yapıyordu.
---
Bölüm 3 — İlk Sıralarımız
Günler geçtikçe sınıfımız değişmeye başladı.
İlk başta herkes kendi sırasında sessizce oturuyordu. Sonra teneffüslerde birlikte oyunlar oynamaya başladık.
Bir gün sıralarımızı süslemeye karar verdik.
Kimi küçük yıldızlar çizdi, kimi komik sözler yazdı, kimi de arkadaşına güzel bir not bıraktı.
Ben sırama şunu yazdım:
“Burada güzel anılar birikecek.”
Yanımdaki arkadaşım bunu görünce gülümsedi.
“Bence şimdiden başladı bile,” dedi.
Haklıydı.
Çünkü o sınıfta geçirdiğimiz her dakika, fark etmeden yeni bir anıya dönüşüyordu.
---
Bölüm 4 — Zor Bir Gün
Ama her günümüz mükemmel değildi.
Bir gün arkadaşlarımdan biriyle küçük bir yanlış anlaşılma yaşadık. İkimiz de kırıldık ve bütün gün konuşmadık.
O gün sınıf aynı sınıftı.
Tahta aynı tahtaydı.
Sıralar aynı sıralardı.
Ama bana her şey biraz sessiz geliyordu.
Ertesi gün cesaretimi topladım.
“Konuşabilir miyiz?” dedim.
Konuşunca ikimizin de birbirimizi yanlış anladığını fark ettik.
Özür diledik ve barıştık.
O gün önemli bir şey öğrendim:
Gerçek arkadaşlık, hiç sorun yaşamamak değil; sorunları birlikte çözebilmektir.
---
Bölüm 5 — Bir Sınıf, Bin Anı
Aylar geçti.
Bir gün öğretmenimiz sınıfa büyük bir fotoğraf albümü getirdi.
İçinde yıl boyunca çektiğimiz fotoğraflar vardı.
İlk günümüz...
İlk etkinliğimiz...
Teneffüslerdeki oyunlarımız...
Sınıfça yaptığımız çalışmalar...
Kahkahalarımız...
Bazen de gözyaşlarımız...
Fotoğraflara baktıkça herkes susmuştu.
Çünkü hepimiz aynı şeyi düşünüyorduk.
Ne kadar çok şey yaşamıştık.
Öğretmenimiz bize baktı ve şöyle dedi:
“Bu sınıf sadece ders öğrendiğiniz bir yer olmadı. Burada birbirinizden de bir şeyler öğrendiniz.”
O an sınıfa baktım.
Dört duvar vardı.
Bir tahta vardı.
Sıralar vardı.
Ama en önemlisi...
Anılar vardı.
İşte o zaman kitabımızın adını gerçekten anladım:
Bir Sınıf, Bin Anı
Çünkü bazı sınıflar okul bitince geride kalır.
Ama bazı sınıflar vardır ki...
İçimizde yaşamaya devam eder.
Bölüm etkileşimi