BÖLÜM 1 : Mardine İniş

{YAZIM HATALARI OLURSA ŞİMDİDEN KUSURA BAKMAYIN}

~KAYANIN AĞZINDAN~
Mardin’e gelme fikri, aslında bir kaçış değildi; daha çok kendini bulmak, geçmişiyle yüzleşmek ve belki de kalbimin sesini dinlemek için bir fırsattı benim için mira ölümünün ardından sekiz yıl gecmıstı ıcımdekı o acı hala geçmemıştı
Mardin’e vardığımda, özlediğim şehrin tarihî dokusu hemen dikkatini çekti. Taş evlerin sıcak tonları, dar sokaklar ve Arap, Kürt ve Süryani kültürlerinin karışımıyla oluşan renkli sokaklar, içinde yıllardır unutulmuş bir huzur duygusu uyandırdı. Şehrin taş kaldırımları üzerinde yürürken, ayaklarımın altında hissettiği sert ama tarih dolu zemin, adeta geçmişin ağırlığını ve şehrin binlerce yıllık hikâyelerini anlatıyordu.
her köşe başında ayrı bir sürprizle karşılaşıyordum hiç değişmemişti ; bir sokakta kahve kokusu, diğerinde taze baklava tezgâhları, minarelerden yükselen ezan sesi… Bu yeni ortam, ona hem yalnızlığın hem de keşfetmenin verdiği huzuru sunuyordu. O an fark etti ki, Mardin’de zaman daha yavaş akıyor, insanlar birbirine daha yakındı, ve şehir sanki tüm karmaşadan uzak bir nefes noktası gibiydi.
Konakladığı taş evin avlusunda, rüzgârın eski taş duvarlara çarpması ve uzaklardan gelen su sesleri, Kaya’nın zihnini sakinleştirdi. İçinde biriken stres, yavaş yavaş çözülüyordu. O gün akşamüstü, şehir manzarasına karşı bir kahve içerken, kendiyle konuşur gibi mırıldandı:
“Belki de mardinin açtığı yarayı kendı kapatacak”
aynı zamanda kendi iç dünyasında da bir yolculuğa çıkıyordum. Geçmişin gölgelerini, duygusal yaralarını düşünüyordu sonunda abısının yolladığı araba gelınce gelenın şahın olduğunu gülümsemıstım

Kardeşimm

Sarılmıştım sımsıkı sahıne belını sıvazladıktan sonra cekılmıstım bır süre sonra

Şahin : sonunda olum be hasret bıraktın kendını bize gecelım hadi cihan abi sadakat hanım hepsı senı bekliyorlar önemli bir konu var

Şahın degıgı yüzüne baktığımda sakladığı bişey olduğunu gözlerinden beliydi kaşlarımı çatarak şahına bakmıştım
“ hayırdır ne saklıyorsun sen benden şahın “

Şahın : gidince öğreneceksin hadi bin kaya

İçime düşen sıkıntıyla baktım şahıne bavulumu arka koltuğa koyup arabaya bindıkten sonra arkama rastlandım yol boyunca sesızlık devam ediyor du sonunda konağa varmıştık doğdum ev burasıydı
“ doğduğum yerden kaçsamda zaman benı tekrardan buraya getırmıstı “

Arabadan ındıkten sonra sonra konağa bır uzaktan bakmıştım ardından sağının ınmesi beraber yürümüştük konağın merdıvenlerdınden çıkıp salona geldıgımızde salona olan anneme abime ve hanımına bakmıştım ilk başta anneme doğru adımlarımı atmıştım annemın elinden öpüp annemin bana sarılması bende sarılmıştım ardından cıhana yönelerek abıme sarıldım

Cihan: hosgeldın kurban

Abıme sarıldıktan sonra cekılmıs yengesı konuştuktan sonra annemın dedıgı şeyle durmuştum bir an baktım

SADAKAT: ee hoşgeldı vasşarı bıtıyse konuya gecelım madem dondun kaya evleneceksın senı çağırma sebebımız bu

duyduğum seyın şaşkınlıkla bakarken elımı yumruk yaparak sıkaraken o an bogazında oluşan düğün yutkundum abime dondum

“Nedemek evleneceğim size inanıp gelmem hata bunu yapmaya cayacağımı mira unutmadığımı hepınız bilıyorsunuz *

Cihan : kaya bak oğlum sekız yıl geçti bizim ortağın kızı Kemal bey anlaşma yaptık bu anlaşma karşılık kızı ipek evleneceksın

Abim dedıgı şeyle baktım elımı yumruk yaparak tüm gücümle sıkarken konuştum
Yapmayacağım bu evliliği unutun

Sadakat: sekiz yıldır mirayın acısını yaşıyorsun kımse sana bısey demedi kaya bu kızla evleneceksin

kaya daha fazla dayanamayarak salondan dışarıya çıkmıştım konağın terasına gelerek konakta görünen mardın manzarası izlenerek bir an aikesın dedıklerını düşünmeye başlamıştı

(Bölüm ikide ipeğın ağzından bakacağız ayrıca hikayenın temeli zorakı evlilik başlayacaktır )

Bölüm iki yayında