1.bölüm

Bazı insanlar hayata 1-0 başlar bazıları ise hayatı eksilerle başlar. Kimimizin ailesinin öve öve bitiremeyeceğimiz kadar iyi yönleri vardır ama kimimizin ailesinin o kadar fazla kötü yönü vardır ki konusunu bile açamayız.

Şanslı doğan çocuklar şımarık rahat hayatta kaygısı olmayan her zaman desteklenen bir insandır. ancak şanssız doğan çocuklar asla rahat olamaz şımarıklık nedir bilemez çocukluğunu yaşayamaz o kadar fazla zorlukla karşılaşırlar ki bu yükleri sırtlanamazlar.

Kendimi tanıtmayı unuttum sanırım Merhaba ben Ayaz hayatı kaymış ve şanssız olanlardan ,hayata eksilerden başlayanlardanım.

Bu hayata karşı hiç yüzüm gülmedi güleceğini de zannetmiyorum.

Elimde sigaram üstümde sıcak montum, yüzüme vuran o soğuk rüzgarlı ve ıssız sokaklarda yürüyordum.

Hayatı sorguluyordum neden herkes artılarla hayata başlarken Ben neden eksilerle başlamıştım hayatım neden bu kadar kötüydü neden iyi bir ailem olmamıştı ki?

Sokağın köşesini döndüğümde üçlü bir grup gördüm. Önüme bakarak sessiz bir şekilde geçmeye çalıştım bakın geçmeye çalıştın diyorum çünkü oradan geçemedim üçlü gruptan bir çocuğun bana seslenmesi ile durup oraya döndüm.

X:pişt lan gel buraya.

Kafamı Hayır anlamında salladım o ise bana kızgın Bir surat ifadesi ile döndü ve bağırmaya başladı.

X:BURAYA GEL DEDİYSEM GELECEKSİN!!!

Korku ve endişe ile onun yanına ilerledim içimdeki his korku ve endişe mı bastırmamıştı.

X:aferin böyle adam olacaksın.Şimdi pütün paranı ver bakalım.

Üzerimde sadece 300 lira vardı. Hızlı kafama Hayır anlamında salladım dövselerde sövselerde o parayı veremezdim. Evdeki o pislik yani babam demeye bin şahit istenen adam beni gebertirdi.

Diğer çocuklardan biri hızlı öne atıldı ve saçlarımdan tutmaya başladı.

X:PARANI VER DEDİK SANA!!

Sessiz kaldım cevap vermedim diğer bir çocuk üzerime atıldı ve bir yumruk attı. Bu kadar şeye sessiz kalamazdım her ne kadar sessiz bir insan olsam da benim de bazı sınırlarım vardı. Ben de ona hızla bir yumruk attım.

X:tutun onu.

Diye seslendi yanındakilere ikisi gelip beni tuttu çırpınmama rağmen kurtulamadım ellerinden önümdeki olan çocuk hızla bana bir yumruk geçirdi. Bir şey yapmadım daha doğrusu yapamadım çok sıkı tutuyorlardı ve ellerimi çok acıtıyordu karşımdaki çocuk karnıma bir tekme attı. Attığı tekme ile zaten yeri boylamıştım.

Yerde boylu boyunca uzanıyordum ve karnımı tutuyordum o kadar çok acımıştı ki kafayı yiyecektim. Vücudumda zaten birçok yara vardı yenilerinin eklenmesiyle bu yaraların peşimi asla bırakmayacağını anladım.

Çocukların hepsi sırayla bana tekme ve yumruk atmaya başladı.

Sadece kendimi korumaya çalıştım başka bir şey yapamadım. Bedenime giren metalimsi bir şeyle acının zirvesini yaşamıştım tekrar. Tekrar diyorum çünkü ben bu acıyı biliyordum.

Bana bıçak sapladıktan sonra 3'ü aniden ortadan kayboldu bense acıyla kıvranıyordum. Yavaş ama seri hareketlerle ayağa kalktım ve eve doğru yol aldım kanama durdurmak için baskı yapıyordum ancak olmuyordu.

Şehrin ortasında bir kaldırımın üzerinde yürüyordum acıya dayanamadım ve yere yığıldım başıma bir sürü insan toplandı. Benim bilincimi ise beni her zamanki gibi yarı yolda bıraktı. gözlerimi acı bir karanlığa bıraktım.

Bilincim kapanmadan önce bir sürü insan sesi duyuyordum ve bir adamın çekilin şuradan demesini duydum ondan sonrası bende yok zaten bildiğiniz gibi.

Biliyor musunuz artık eskisi gibi bana bir şey olursa ailem üzülür gibi bir düşüncem yoktu çünkü benim için üzülmüyorlardı ve üzülmeyeceklerdi biz bir evde 3 yabancıydık kimse birbirini tanımaz, kimse birbirini görmez, kimse birbirini duymaz ve dinlemezdi o kadar acınası bir aile ki dayanamıyorum.

Demiştim ya kimse birbirini duymaz dinlemez görmez diye aslında babam beni sadece bir hata yaptığımda görürdü. Ve her zaman yaptığı olan şeyi yapar beni soğuk depoya götürür saatlerce orada döver ve beni iki üç gün boyunca oraya kilitlerdi.

Ben diğer çocuklar gibi değildim. Onların arkasına bir ailesi varken benim arkamda bir ailem yoktu onlar geçim sıkıntısı yaşamazken ben acaba bugüne nasıl getireceğimi düşünüyordum anlatmama gerek yok aslında siz farkı anlamışsınızdır....

††††††††††††††††††††††††††††††††††††

Merhaba benim küççük kalpli okuyucularım nassınız.

Bu yeni biyolojik aile kitap kurgum.

Sizleri çok seviyor ve bir sonraki bölümde buluşmak istiyorum küççük kalpli okuyucularım ❣️🎀❣️🎀❣️🎀❣️🎀

Her neyse benden size tavsiye bu tatlış yazarımızın kitaplarını okumayı unutmayın.

Byeeeee