4.bölüm “yalnız değilsin ördek”

Yağmur yavaş yavaş hızlanıyordu. Kaldırım taşları parlıyordu, ayakkabılarımın altından çıkan sesler kalbimin ritmiyle karışıyordu. Deniz Kızı şarkısı kulağımda çalarken sözleri sanki beni anlatıyordu. Güçlü görünmeye çalışan ama içi paramparça bir kız gibi…

Eve vardığımda üstüm başım sırılsıklamdı. Kapıyı sessizce açtım. Annem mutfaktaydı, beni görünce yüzüme baktı ama bir şey sormadı. Belki de gözlerimdeki yorgunluğu fark etmişti.

Odaya geçtim. Çantamı bir köşeye fırlattım, yatağın kenarına oturdum. Telefonum titredi.

Demir: Eve varabildin mi ördek?

Bir an ekrana baktım. Kalbim yine hızlandı.
Parmaklarım tereddüt etti ama yazdım.

Aden: Evet geldim. Biraz dinlenicem.

Demir: İyi yap. Bugün ağırdı.
Demir: Ama şunu bil… yalnız değilsin.

Boğazım düğümlendi. Telefonu göğsüme bastırdım.
Tam o sırada başka bir bildirim düştü.

Grup mesajı.

Video hâlâ paylaşılıyordu. Altına yazılan yorumlar…
“Bu muymuş?”
“Demir buna mı bakıyor?”
“Çok abartılmış.”

Telefonu kapattım. Daha fazla okuyamazdım. Yastığa yüzümü gömdüm. Ağlamak istemiyordum ama gözyaşlarım beni dinlemiyordu.

Bir süre sonra kapım tıkladı.

Annem: Aden… iyi misin kızım?

Aden: İyiyim anne, biraz yorgunum sadece.

Kapı kapandı. Yalnız kalınca içimdeki düşünceler daha da büyüdü.
Alev…
Demir…
Video…

Birden telefonum tekrar titredi. Bu sefer bilinmeyen bir numara.

Bilinmeyen: Eğlenmişsindir umarım. Daha bitmedi.

Kalbim duracak gibi oldu.
Numarayı aradım ama açılmadı.
Ekrana bakakaldım.

Tam o anda Demir aradı.

Demir: Aden? Sesin titriyor, ne oldu?

Aden: (yutkunarak) Alev… mesaj attı. Tehdit gibi.

Demir: Ne yazdı?

Aden: “Daha bitmedi” dedi.

Karşı tarafta kısa bir sessizlik oldu.

Demir: Tamam. Dinle beni. Bundan sonra hiçbir şeye tek başına bakmıyorsun. Anlaştık mı?

Aden: Demir… ben seni bu işin içine—

Demir: Zaten içindeyim. İstemesen bile.

O an anladım.
O sadece yanımda durmuyordu.
Beni koruyordu.

Demir: Yarın okula birlikte geliyoruz.
Demir: Ve Alev’le konuşacağım.

Aden: Kavga etme olur mu…

Demir: Söz veremem ama sana bir şey olmayacak.

Telefon kapandığında kalbimde korkuyla karışık bir güven vardı.
Belki de ilk defa biri beni gerçekten önemsiyordu.

Ama bilmiyordum…
Yarın okulda beni bekleyen şey, bugünden çok daha ağır olacaktı.

Çünkü bazı videolar silinse bile,
bazı izler asla silinmezdi…