Bölüm 7: Erdem’in Gelişi ve Kıskanç Yankı

Oyun hâlâ devam ediyordu; Sıla, Yankı, Alaz ve Yezdan site içinde kahkahalarla birbirlerini kovalıyorlardı. Sıla, Yankı’nın elini tutarken bir yandan da gülmekten nefes almakta zorlanıyordu.

Tam o sırada, parkın köşesinden esmer, uzun boylu ve kahverengi gözleriyle dikkat çeken bir genç belirdi. Sıla, onu ilk gördüğünde hafifçe irkildi; ama bir şekilde ilgisini çekmişti.

“Merhaba, ben Erdem,” dedi genç, samimi bir gülümsemeyle. “Oyun ne kadar eğlenceli görünüyor, ben de katılabilir miyim?”

Sıla şaşkın ama gülümseyerek cevap verdi: “Tabii, ne kadar çok kişi olursa o kadar eğlenceli olurErdem oyuna dahil oldu, hızlı adımlarla kaçıyor, saklanıyor ve kahkahalarla diğerlerini gıdıklıyordu. Ama Sıla fark etti ki, Erdem her fırsatta ona bakıyor, göz teması kuruyor ve gülümseyerek onu etkilemeye çalışıyordu.

Yankı bunu fark ettiğinde, kalbi istemsizce sıkıştı. Kıskançlık aniden yükseldi; Sıla’nın yanında başka birinin ilgisini fark etmek onu rahatsız ediyordu. Ama bunu belli etmemeye çalıştı; yine de bakışları, mimikleri Erdem’e karşı biraz gergin ve korumacıydı.

Sıla ise kendi iç dünyasında bir karmaşa yaşıyordu: Yankı’ya karşı hâlâ güçlü duyguları varken, Erdem’in ilgisi kalbinde farklı bir heyecan uyandırıyordu. Bir yandan eğleniyor, bir yandan da duyguları karışıyordu.Alaz ve Yezdan uzaktan bu durumu izliyor, birbirlerine gülüyordu. “Bak sen, işler biraz karışacak gibi!” dedi Alaz, göz kırparak.

Yankı, Sıla’ya yaklaşarak hafifçe fısıldadı:
“Erdem kim?”

Sıla omuz silkti: “Sadece oyunumuza katılan biri…”

Ama Yankı, onun gözlerindeki o küçük heyecan kıvılcımını fark etti. Kalbi bir anda hızla çarpmaya başladı. Kıskançlık ve aşk birbirine karışıyor, içinden “Sıla’yı kaybetmek istemiyorum” düşüncesi geçiyordu.Ve o an, Sıla ile Yankı arasında, hem romantik hem de eğlenceli ama biraz da kıskançlıkla karışık yeni bir dinamik başlamış oldu. Oyun artık sadece bir kaçmaca oyunu değildi; kalpler de bu oyuna dahil olmuştu.