OKUL

7 yaşındaki Defne arkadaşı Emre ile okuldan dönüyordu.Yan yana yürüyorlardı.yürüme sonunda evin önüne vardılar.Emre Defnenin omuzuna dokundu ve giderken el salladı.Babası bunları gördü ve sinirle kızı çekiştirmeye başladı.Kolundan sıkıca tutup çekiyordu ve Defne'nin kolu acıyordu.
"Yapma baba canımı acıtıyorsun"dedi Defne.
"Sus kimdi o çocuk söyle şimdi"dedi babası ve Defne'yi eve sokup koltuğa fırlattı.Annesi ve abisi sesi duyup oturma odasına koştular.
"Arkadaşım"dedi Defne korkuyla.
"Arkadaşın sana mı dokunuyor?"dedi sinirle Semih ve kızın saçını çekiştirmeye başladı.Abisi hemen ileri atılıp Defne ve Semih'i ayırdı.Defne korkuyla annesinin yanına koştu.Arda ise babasına dönüp bağırmaya başladı.Arda 18 yaşına gelmişti.

"Baba sana ne oldu?sen bizi çok seviyordun hemde çok ne ara bu hale geldin?neden bize zarar veriyorsun bize senin çocuklarınız ya!Neden!?"diye bağırdı Arda.Semih oğlunun haklı sözleri karşısında birşey diyemedi.Ardaya tokat attı."Terbiyesiz"deyip ordan uzaklaştı.Arda alışmıştı ama bu tokatlar ona çok koyuyordu.Halbuki babası onu çok severdi.Ne olmuştu ki ona?Arda eski babasını özlüyordu.Çok nadir ağlayan Arda bu sefer odasında hıçkıra hıçkıra ağlamıştı.Hatta Defne onu görüp ona sarılmıştı.

💚
4 gün olmuştu okula geleli.Tek bir arkadaşım vardı oda hem yatakhane hem sıra arkadaşım olan İremdi.Diğerleri pek iyi anlaştığım sayılmazdı.İrem ile sınıfa doğru yürüyorduk.Sınfın kapısını açmamla birlikte başımdan aşağı buzlu gibi soğuk su dökünülmesi kaçınılmaz oldu.Evet zorbalanıyordum.Herkes bi anda gülüşmeye başladı.Sırılsıklam olmuştum.İrem ise bunları görüp bağırmaya başladı.

"Ya siz delirdiniz mi?neydi bu şimdi?"
"Şaka işte hoşgeldin şakası"dedi Ahmet alaycı şekilde.
"Böyle şaka olmaz Ahmet!"dedi İrem.

Bunlar konuşulurken sadece duruyordum.Tepki vermemiştim.Tam arkamı dönüp gidecekken önümde oturan Batuhan bana doğru gelip bana hırkasını uzattı.Yatılı okuldaydık ve kıyafetim vardı.Bu neydi şimdi?

"Yatakhaneye gitmekle uğraşma üzerine bunu giy üşüme öğle arası gidersin yurt uzakta kalıyor ayrıca hava da serin"dedi.Bana uzattığı lacivert hırkayı aldım ve üzerime giydim.Bana bol gelmişti.Tam o sırada 3lü kız grubu bana bakıyordu.Ama bir tanesi bana çok sinirli bakıyordu.Sırama oturdum ve ders başladı.Bir süre sonra ders bitti ve sırasında önüne bana bakan 3lü kız grubu geldi.Aralarından sarı saçlı olan muhtemelen elebaşlarıydı.

"Bana bak Batuhan'dan uzak duracaksın hırka verdi diye hemen heveslenme o sadece beni seviyor tatlım"dedi.Neydi bu şimdi.Ben heveslenmemiştim ki zaten.

"Tamam sensin prenses"dedim alaycı bir şekilde ve sınıftan çıktım.Kız saçmalıyordu.Umarım bana takmazdı.Daha sonra bahçede tek başıma yürüken başka bir erkek grubu gülerek bana bakıyordu.Başka sınıftalardı.Sonra bi anda yürümeye devam ederken omuzunda bir kol hissettim ve omuzuma baktım.Daha sonra diğer tarafa döndüm ve sarı şanlı bir çocuk bana bakıyordu.Hemen geri çekildim.

"Sen kimsin ve ne yapıyorsun?"dedim.
"Seni koruyorum ve ayrıca onları takma onlar hep gülüyo"dedi.
"Korumak derken?ben kendimi koruyabilirim"dedim.
"Tanışalım orman göz ben Aras"dedi.bir dakika bu çocuk benim lakabını nerden biliyordu ki?
"Lakabımı nerden biliyorsun?"dedim şaşkınlıkla.Kimdi ki bu ya?
"Sen Arda Albayrak'ın kız kardeşi değil misin?Defne Albayrak?"dedi.
"Beni nerden tanıyorsun?"dedim.Şaşkınlığım arttı.
"Ben Abinin timinde olan teğmen Yiğithan'nın kardeşiyim"dedi.
"Abimi tanıyorsun yani?"dedim.
"Evet tanıyorum o da beni tanıyor bu akşam gidicekler biliyorsun di mi?"dedi.Bi dakika bugün cuma mıydı?bugün mu gidecekti?tamamen unutmuştum.

"Hı hı evet gidecekler"dedim.hala unutmanın şokundaydım.
"İstersen okuldan sonra birlikte gidebiliriz?"diye bir teklif sundu bana.Ya yalan söylüyorsa?
"Ben senin doğru söylediğini nerden bileceğim?madem kardeşisin kanıtla o zaman"dedim.Cebinden bir cüzdan ve cüzdanda bir tane resim çıkardı.Fotografta abim ve diğer askerler bide Aras vardı.
"Tamam inandım birlikte gidelim o zaman"dedim.Daha sonra sınıfa geri döndüm ve bi anda sarı saçlı kız saçimi çekerek beni duvara yapıştırdı.Bi anda afalladım.Kız bana çok sinirli bakıyordu.

"Bana bak sen çok oldun ne bu tavırlar?"dedi sinirle.
"Ne tavrı ne yapıyorsun be?"diye karşılık verdim.Sonra bi anda saçımı çekerek saçımı duvara
vurdu.Kafam acımıştı.Kimse yardımda etmiyordu sadece izliyorlardı.Ellerimle saçımı kurtarmaya çalıştım ama bu sefer daha sert vurdu.Kafam daha çok acıdığı için bağırmıştım.
Benim bağırma sesimle birlikte içeri Aras girmişti ve beni kızdan kurtarmıştı.Aras beni nasıl buldu bilmiyordum.Bi elim kafamdaydı diğer kolumdanda Aras kendine doğru çekti.

"Sen ne tür bi manyaksın?"diye bağırdı Aras.
"Sanane be sen kimsin?"dedi kız.
"Sırf Batuhan'ı seviyorsun diye ama elde edemiyorsun diye mi bu tripler?"dedi Aras sinirle.
"Ağzını topla"dedi Azra.
"Bana bak Defne'den uzak duracaksın!"dedi Aras."Yoksa sonu hiç iyi olmaz"dedi tehditkar bir şekilde.Azra bişey diyemedi ve arkasını dönüp gitti.Bizde sınıftan çıktık.Biz sınıftan çıkarken Batuhan bizi görmüştü.Koridordaydık.Elim hala kafamdaydı gerçekten sert çarpmıştım.Hafif acıyordu.

Aras kafama doğru baktı bende bakması için elimi çektim.
"Herhangi morluk yok şanlısın"dedi Aras.
"Hı hı ne şans ne şans bilemezsin"dedim alaycı şekilde.
"Neden kendini korumadın?"dedi Aras.Ben kendimi ezdirmezdim ama bu sefer yenilmiştim.
"Denedim ama yapamadım"dedim "normal kendimi ezdirecek bir insan değilim ben Aras"
"Daha dikkatli olmalısın"dedi.Üzerimdeki hırkayı baktı. "Batuhan'ın hırkasını da geri ver Azra'nın tripleri hırka yüzündendir kesin"dedi.Üzerimdeki hırkayı baktım.Aras haklıydı.

"Tamam en iyisi ben gideyim sınıfa"dedim ve sınıfa doğru yürümeye başladım.Aras arkamdan seslendi."Dikkatli ol orman göz"bu lakabı abim ve annem dışında ilk defa bir arkadaşım kullanıyordu.Sınıfa girdim ve hoca hala gelmemişti.Üzerimdeki hırkayı çıkarıp Batuha'nın önüne attım.Şaşkın şaşkın bana baktı.Formam ise hala ıslaktı ama umurumda değildi.

"Hırka için sağol ama artık gerek yok"dedim.
"Forman hala ıslak?"dedi Batuhan."Hava da soğuk giy istersen"
"Böyle iyiyim hırka için kafamdan oluyodum"dedim ve sırama oturdum.Önümde oturuyordu ve bana döndü."Kafamdan oluyordum derken?"diye sordu.
"Azra'ya sor anlatır sana zaten tek onu seviyormuşsun"dedim alaycı bir şekilde.O da kafasını Azra'ya çevirdi ve ona baktı."Azra?"dedi şaşkın şekilde.Sınıfa sessizlik çöktü.

"Efendim canım"dedi Azra.Batuhan sert bir şekilde baktı.
"Biz ayrıldık Azra bana canım deme!"dedi sert şekilde.Azra ise sesini tatlı yapmaya çalışarak.
"Ama hani barışmıştık hayatımdaki Azra.Sesi çok gıcıktı.
"Kes!"diye bağırdı Batuhan.Azra ise ona bağırdı."Hala seviyorsun beni kabul et!"
"Sevmiyorum artık seni"diye bağırdı Batuhan.Sınıfa hoca girdi ve kavga durdu.Ders başlamıştı ama ben sanırım çok derin bir konuyu açmıştım.

****
Okul bitmişti bende hemen yurt odasına gidip üstümü değiştirdim ve eşyalarımı topladım.Hepsini almamıştım zaten gerekli olanları almıştım.Dışarı çıktım ve Aras beni bekliyordu.Aras'ın yanına gittim ve yürümeye başladık.Askeriye uzaktı ama yürümeyi tercih etmiştik.Üzerimde beyaz montum ve başımda da mavi bir bere vardı.Bere'nin rengi laciverte yakındı.Bir süre sessizce yürüdük.Onun üstünde ise siyah bir mont vardı.Başında bere yoktu ama kulakları kızarmıştı.Sessizliği bozan ben oldum.

"Üşüdün mü sen?"diye sordum. "Kulakların kızarmış"
"Yoo iyiyim ben"dedi Aras.Yine bir sessizlik oldu.
"Ee abini gideceği için üzgün müsün?"diye sordu ve sessizlik bozuldu.Bir süre donup kaldım ve yürümeyi durdurdum.Yani hiç böyle düşünmemiştim ben.Aras da durdu ve eğilip yüzüme baktı.

"Yanlış bir şey mi söyledim?"dedi.Cevap vermedim.Ne oluyordu bana.Sonra Aras beni omuzumdan sarstı.
"Defne?"dedi.Aniden ona döndüm."Ben hiç abimin arkasından ağlamadım ya da üzülmedim"dedim. "Yoksa ben duygusuz muyum"dedim ve Aras'a döndüm.Yürümeye devam ettik."Hayır duygusuz değilsin olaylara tepki verme biçiminde farklıdır"dedi Aras.
"Ayrıca onlar vatanı koruyorlar onların görevi bu"diye devam etti.Haklıydı.Yürüdük ve askeriyeye vardık ve içeri girdim.Abimlerin yanına gittik.Hazırlanmış bekliyorlardı.Annem de gelmişti.Aras'ın abisi Yiğithan bizi gördü ve selam verdi.

"Hoşgeldiniz gençler"dedi Yiğithan abi.Arasla birbirlerine benziyorlardı.Yiğithan abi de sarışındı.Abimde bizi gördü ve selam verdi."Arasla tanışmışsınız bakıyorum"dedi abim.
"Evet Arda abi"dedi Aras.Daha sonra gitme vakitleri gelmişti.Annem ve abim sarıldı sıra bana gelmişti.Abime sarıldım ama bir dakika o da ne gözümden yaş gelmişti.Neden ağlıyordum ben?alışmış olmam lazımdı benim.Neden ya neden?

Abim ağlama seslerimi duymuştu."Defne ya biz böyle mi anlaştık seninle"dedi.Bir süre daha birlikte kaldık ama ayrılmak zorunda kaldık.Gözlerim kızarmıştı ve abime baktım."En kısa sürede görüşürüz merak etme kendini de üzme Defne"dedi abim.Sonra hepsi gitti.Bizde askeriyeden çıktık.Annemle birlikte eve geldik.Odama gittim.Odamı da özlemiştim bi yandan da.Bugün de böyle bitmişti.